Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800122-51122S4

Date of Document: 2001-04-11

اخلاق شهروندي ديوانگان سرعت شب يا روز، برايشان فرقي نمي كند، بي محابا، پشت فرمان مركب آهني خود نشسته اند و بسيار بسيار سريع و پرشتاب مي رانند. مقررات راهنمايي و رانندگي را به هيچ مي انگارند، شايد به مصداق مثل معروف دارندگي و برازندگي. پولش را دارند كه جريمه را بپردازند، پس چرا از لحظه هاي كيفور سرعت نشئه آوري كه از عمق خودخواهي شان مايه مي گيرد سرعت ها بكاهند اغلب هدف سالمي ندارند. يا موضوع رقابت و چشم و همچشمي ميان دو راننده متمكن و مرفه الحال در ميان است يا راننده اي كه دوست دارد سريع براند. اصلا پول داده و خودرو گران قيمت خريده است كه سريع براند! اينان شبها بزرگراهها، به ويژه شبكه بزرگراههاي شمال و شمال غرب تهران را عرصه تاخت و تاز بي محاباي خود قرار مي دهند. رانندگان معمولي، و همه آنهايي كه علاقمندند تابع مقررات باشند، سرعت مطمئنه داشته باشند، سبقت غير مجاز نگيرند، بين دو خط سفيد حركت كنند بي دليل بوق نزنند... از دست اين خيل عاشقان سرعت در اگر عذابند اين بهانه تراشيده شود كه خودروهاي جديد شتاب و سرعتشان بالا و غير قابل كنترل مي باشد يك برهان عبث است. چرا كه در پايتخت هاي اروپايي كه خود سازنده اين نوع خودرو مي باشند، هرگز اجازه نمي دهند هيچ خودرويي سرعت غير مجاز داشته باشد. سواي اين جاده و خيابان ملك شخصي كسي نيست تا هر طور كه دلش خواست براند و آزادي و ايمني ديگر رانندگان و عابران پياده را به خطر بيندازد. به نظر مي رسد در شهر بزرگ تهران بايد، ساز و كارهاي مناسبي، فارغ از موقعيت و نفوذ رانندگان خلافكار به كار گرفته شود تا ايمني و سلامتي شهروندان تا اين اندازه توسط ديوانگان سرعت و خلاف هاي رانندگي مورد تهديد قرار نگيرد.