Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800121-51118S5

Date of Document: 2001-04-10

گزارش امروز: فروش تراكم، معضل يا راه ؟ حل شميران در برج ها غرق مي شود فعالان بخش مسكن، مناطق شمالي تهران را به كارگاه بزرگ ساخت و ساز مسكن تبديل كرده اند. آمارهاي منتشره در زمينه ميزان صدور پروانه هاي احداث بنا و سيماي عمومي و فيزيكي مناطق شمالي تهران حكايت از آن دارد كه فعالان بخش مسكن و به عبارتي بساز و بفروش ها چند صباحي است مناطق مذكور را كانون سرمايه گذاري و فعاليت خود قرار داده اند و اين در حالي است كه متخصصان و كارشناسان امور شهرسازي و معماري توصيه مي كنند به هر نحو ممكن رويه فروش تراكم به روال موجود بايد متوقف شود كه در غير اين صورت در سالهاي نه چندان دور بايد به انتظار وقوع بحرانهاي زيست محيطي و گره هاي مديريت شهري نشست. مهندس غلامحسين دنكوب يزدي معاون شهرسازي و معماري شهرداري منطقه يك تهران در اين باره مي گويد: امروزه كمتر محله اي در مناطق شمالي تهران شامل مناطق يك، دو و سه وجود دارد كه در آنها عمليات احداث بنا - آنهم به صورت برج - صورت نگيرد. مصالح ساختماني ريخته شده در گوشه و كنار معابر و حركت خودروهاي حامل مصالح ساختماني به اندازه اي است كه بي اغراق مي توان گفت شمال تهران به يك كارگاه بزرگ ساخت و ساز مسكن مبدل شده است. از سوي ديگر گفته مي شود، شهرداري در وضعيت كنوني براي اداره شهر، مجبور است كه فروش تراكم بنا را به عنوان يك ابزار پر درآمد حفظ و اجرا كند. نگاهي به آمارهاي منتشره درباره شمار مجوزهاي احداث بنا، نگره فوق را تاييد مي كند. براساس گزارش اداره آمار اقتصادي بانك مركزي جمهوري اسلامي فقط در 9 ماهه نخست سال 1379 از سوي شهرداريهاي مناطق مختلف تهران براي 13 هزار و 335 دستگاه ساختمان با /10 8حدود ميليون متر مربع سطح كل زير بناي طبقات، پروانه احداث شده است. مهندس دنكوب يزدي مي گويد: هر چند كه مي بايست از روند فروش تراكم جلوگيري بعمل آيد، اما مقررات و ضوابط موجود نيز به گونه اي است كه نمي توانيم به متقاضيان خريد تراكم، جواب نه بدهيم. در چرائي هجوم فعالان عرصه توليد مسكن از نقاط جنوبي و حاشيه اي به مناطق شمالي تهران، به انگيزه ها و دلائل متنوعي بر مي خوريم كه مسائل كلان اقتصادي و سياست هاي مرتبط با سرمايه گذاري و مهاجرتها از عوامل شاخص آن به شمار مي رود. فعالان بخش توليد مسكن با اين ذهنيت كه ارزش افزوده در شمال شهر بسيار از ارزش افزوده در ساير مناطق است، به اين كار دست مي يازند. شيدائي مي گويد: بساز و بفروشي را مي شناسم كه پس از فعاليت در مناطق 16 و 20 تهران اخيرا به ساخت و ساز مسكن در منطقه 3 مبادرت مي ورزد. اين بساز و بفروش در توجيه كارش مي گويد مصالح ساختماني و دستمزد كارگر چه در شمال و يا جنوب و هر كجاي شهر باشد فرقي نمي كند، اما سود حاصل و ارزش افزوده سرمايه گذاري در شمال شهر به مراتب بيش از آن چيزي است كه در جنوب شهر به دست آمده است. معاون شهرسازي و معماري شهرداري منطقه يك تهران نيز مي گويد: اصولا سود و امنيت سرمايه در بخش مسكن نسبت به ساير زمينه ها از جمله معدن و... بيشتر و در عين حال اصل سرمايه، سريع تر بازگشت مي كند. كارشناسان بر اين باورند كه نبود طرح جامع و تفصيلي، بلاتكليف ماندن سياست هاي مربوط به ساختمان سازي و نيز عدم تنوع سازي منابع درآمدي شهرداري در مجموع موجب رونق سازي كاذب بخش مسكن در مناطق شمالي شده است. از رهگذر استمرار اين عوامل متاسفانه بايد اعلام كرد كه برخي ها در اين شهر، به راحتي و مفت سرمايه دار مي شوند و ضوابط موجود صرفا در جهت آسايش و زندگي مرفه معدودي به كار مي آيد. مهندس دنكوب يزدي مي گويد: استمرار ضوابط مربوط به فروش تراكم و خيزش بساز و بفروش ها به مناطق شمالي شهر، سبب خواهد شد نابساماني هاي شهر افزايش يابد و خدمات شهري تضعيف و ناكارآمد شود. به باور بسياري از كارشناسان شهرسازي، روند صدور پروانه احداث بنا بايد در مناطقي از شهر متوقف شود تا سطح خدمات شهري با نسبت جمعيت ساكن و يا زيربناي احداث شده، نسبتي منطقي پيدا كند. همچنين براي اداره شهر و داشتن شهري توسعه يافته، روان، سبز و باهويت، بايد از مهاجرت ها جلوگيري كرد و هزينه زندگي در شهر را از شهرنشينان دريافت نمود و منابع درآمدي شهرداري كه بسيار متنوع مي باشد، احياء نمود. گزارش از: جمشيد پوراسكندر