Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800120-51100S3

Date of Document: 2001-04-09

بچه هاي بيستي! اول مهرماه زنگ مدرسه ها به صدا درمي آيند و مادران دستان كودكان خود را گرفته، نوازش كنان آنها را به مدارس مي برند. مادراني كه فرزندان شان تازه وارد دبستان مي شوند در اين تب و تاباند كه آنان چگونه با محيط جديد سازش خواهند يافت و آيا مي توانند روزي چند ساعت دوري از خانواده بالاخص مادر را تحمل؟ نمايند آيا در فراگيري دروس خود مشكلي خواهند؟ داشت در اين ميان اضطراب و نگراني مادراني كه از بچه هاي خود نمرات بيست را توقع دارند بيشتر است. از بين بچه هاي بيستي، تعدادي هستند كه با بهره گيري از استعداد و هوش ذاتي خود مي توانند انتظارات والدين خود را برآورده سازند. اما بعضي ديگر به دلايلي توانايي آن را ندارند كه بتوانند نمرات بيست را به طور مرتب به منزل آورند و چون نمي توانند شولاي رضايت خاطر را بر قامت والدين خود نمايند با ارتباط چكشي، بي مهري و طرد از سوي آنها مواجه مي گردند. بچه هاي بيستي، خشم فروخورده خود را كه ناشي از رفتار پدران و بيشتر مادران مي شود به بيرون از خانه بروز مي دهند. اغلب آنها دژمنش و ناسازگار بوده و دائما در اضطراب به سر مي برند. در هنگامه هاي امتحانات نگراني و دلهره بر تاروپود وجودشان مستولي مي گردد و به همين خاطر نمي توانند موفقيت بالايي بدست آورند. به تجربه ثابت شده كه در مقطع ابتدايي مادران نسبت به پدران حساسيت بيشتري به امور تحصيلي فرزندان خود دارند. به همين سبب سخن و توصيه هاي اين نوشتار بيشتر متوجه مادران مي باشد. بخصوص مادراني كه بدون ارزيابي توانمندي ذهني و استعداد فرزندان خود، هم وغم شان اين است كه بچه ها نمرات كمتر از بيست به منزل نياورند. چند توصيه به مادران - 1 هر كودكي ميل به موفقيت بايد دارد بين توقع والدين و توانايي كودك توازن برقرار باشد. امام صادق ( ع ) مي فرمايد: پدر و مادر هر آنچه كه در توانايي كودك است و انجام آن براي او آسان است از او قبول كنند و آنچه انجام دادن آن براي كودك سنگين و طاقت فرساست از او نخواهند. مادران به اين نكته روان شناسي التفات نمايند كه يكي از عوامل بدخلقي، ناسازگاري، اضطراب و بيزاري از خانه و مدرسه عدم تعادل بين انتظارات آنها و توان ذهني و جسمي كودكان شان مي باشد. - 2 روان شناسان و صاحبنظران مسائل رواني عاطفي و اجتماعي بر اصل تفاوت هاي فردي بين انسان ها تاكيد به مي ورزند اين معنا كه در جهان دو فرد انساني را نمي يابيم كه هوش، استعداد، علاقه، خلق و رفتار يكساني داشته باشند. هركس از توانايي و ظرفيت معيني برخوردار است. پيامبر ( ص ) مي فرمايد: مردم معدن هايي هستند مانند معادن زر و سيم (و طبيعتا با يكديگر متفاوت اند ). لذا قبل از اينكه سطح توقعات خود را بالا ببريد، توانمندي ذهني و استعداد و علاقه كودك خود را مورد كنكاش قرار دهيد. - 3 كودك شما ممكن است از استعداد بالايي برخوردار باشد و به راحتي بتواند نمرات بيست را براي شما به منزل آورد. اما عواملي در خانه يا بيرون از آن دخالت مي يابند و نمي گذارند. عللي چون: اختلافات زناشويي، ارتباط خشك و آمرانه، عدم تقسيم عادلانه محبت بين فرزندان، بيماري طولاني يا مرگ يكي از اعضاي خانواده و سازش نايافتگي با مدرسه و.. مانع پيشرفت تحصيلي فرزند مي گردند. رهيافت مورد نظر اين است كه وقتي به توانمندي ذهني كودك خود واقف شديد به جستجوي علت عدم موفقيت او بپردازيد. در اين مورد مي توانيد از مشاور يا كارشناس روان شناسي كمك بگيريد. - 4 در حال حاضر راه ارزيابي استعداد و يادگيري فرزند شما نمره هايي هستند كه در مدرسه كسب مي كند. مادران بچه هاي بيستي به اين نكته توجه داشته باشند كه نمره فقط در بيست خلاصه نمي شود. بلكه نمرات قبولي ديگر نيز در جاي خود از ارزش و اعتبار تحصيلي مهم برخوردارند اين است كه كودك دبستاني شما در درس هاي خود پيشرفت داشته باشد. اگر او از درسي نمره پانزده گرفت بعد از مدتي همان درس را شانزده كسب نمود، معلوم مي شود پيشرفت حاصل نموده و جا دارد از سوي شما مورد تشويق قرار گيرد. اگر خواستيد اين وضعيت را تقويت نماييد سعي كنيد از تقويت سهمي (تقويت نسبتي متغير ) كه در روان شناسي كاربرد موثري دارد استفاده كنيد. بدين معنا كه يك بار پس از يك پيشرفت، بار دوم پس از پنج پيشرفت، بار سوم پس از ده پيشرفت و بار چهارم پس از پانزده پيشرفت فرزند شما مورد پاداش و تشويق قرار گيرد. - 5 سعي نكنيد كودك خود را با ديگري مقايسه نماييد و محسنات و ويژگي هاي او را به رخ فرزند خود بكشيد. اين رفتار باعث مي شود كه او عدم توانايي در ارائه نمرات بيست را به حساب ناتواني ذهني خود بگذارد و خود را كودن به حساب آورد و اين اثر بسيار بدي براحساس خود ارزش مندي و تصوري را كه او از خود دارد، مي گذارد. - 6 سعي نكنيد در حضور ديگران تعريف و تمجيدهايي غيرواقعي از فرزند خود بنماييد. كودك خود را همانگونه كه هست به ديگران معرفي كنيد. بعضي مادران برچسب هاي ناچسبي بر پيشاني فرزند خود مي زنند. آنان را سرآمد، تيزهوش و شخصيتي فوق تصور معرفي مي نمايد. به طوري كه اين امر بر كودك نيز مشتبه مي شود كه تافته اي جدا بافته در عالم وجود است. اما وقتي در امور تحصيلي با شكست هاي پي درپي مواجه مي گردد، درمي يابد آن حسابي را كه والدين براي او باز كرده بودند هيچ موجودي ندارد. پيامد اين نهج ناصواب، ضربه خوردن بر روح و روان كودك خواهد بود. مادران سعي نمايند قابليت هاي وجودي كودك دبستاني خود را باور بدارند و با روش هاي قابل قبول آنها را پرورش بدهند. علي مهرپويا - كارشناس روانشناسي