Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800106-51073S1

Date of Document: 2001-03-26

باز اين چه شورش؟ است ذخيره محرم در بيش از يك هزاره اي كه بر سرنوشت ما گذشته است، بيش از هر آتش ديگري، جانهاي ما را گرم كرده و فضاي اين سرزمين را روشن ساخته است. حسين و اهل بيت و يارانش خود را پيشقراول دفاع از معاريف دين خاتم نمودند و با پذيرش شمشيرها و نيزه ها بر اندام خويش، استواري و استقامت اسلام محمدي ( ص ) را ضمانت كردند. آنان مي توانستند در دايره سكوت، روزگاربگذرانند و در زاويه هاي خموشي به زهد و سلامت بينديشند. اينگونه، هيچكس نمي توانست بر آنان خرده گيرد و به موجوديت نيك و بزرگوار آنان تعرض كند. بي گمان اعتبار بي پايان انتساب ايشان به خاندان پيامبر (ص ) و ارزش هاي بي منتهاي علم و تقوا در وجود بزرگوارشان مي توانست ايشان را در دوران حياتشان حفظ كند و همچنان محبوب همگان و دوست و نزديك هر گروه حاكمي گرداند. اما روح حاكم بر اسلام و سنت نبوي خلاف اين عافيت ها و گوشه نشيني هاست. آنان شوريدگاني هستند كه در صراط مقدس خداوند دست از جان شسته و جز محضر خداوند، حاضر به زيستن در آستاني ديگر نيستند. بنابراين قيام حسين ( ع ) نه فقط قيامي سياسي و در جهت ساقط ساختن حكومت جور، كه تاكيد عميق بر حقايق معنوي و الهي نيز هست. آنچه از يادها رفته و يا در حال ازدست رفتن است در پرتو اين قيام دوباره احيا مي شود و برپا مي گردد. بيرق حسين ( ع ) بيرق جهادو پيكار با ناحق است اما فقط اين نيست، بل بيرق امامت و نماز و امر به معروف و نهي از منكر و... همه اصول رهايي بخش اديان ابراهيمي نيز هست. در اين ميان آنچه حسين ( ع ) بر آن تاكيد مي ورزد و قصد احياي آن را دارد امر به معروف و بازداشتن از منكر است. بي گمان سلامت و عزت اسلام بدين عامل باز بسته و در پرتو آن ممكن خواهد شد. دامان بلند و پاك امت اسلام، اگر بدين آب شسته نگردد، آرام آرام به لكه هاي مصلحت انديشي و معصيت هاي پي درپي ملوث خواهد گرديد. باري حسين (ع )، فريضه حج را ناتمام گذارده و نگران از آينده آيين رسول الله ( ص ) به، صحنه رويارويي و جدال با مدعيان سفيه و فاسدي مي پردازد كه با تظاهر به اسلام در نزد عوام، در پس پرده هاي كاخ هاي سبزشان، همه اصول الهي را پايمال مي سازند. در واگذاري حج و شتاب به سوي آوردگاههاي سياست از سوي حسين ( ع ) پيامي، بزرگ نهفته است. در تاكيد امام (ع ) بر امر به معروف و نهي از منكر نيز نكته اي شگرف موجود است. امام ( ع ) مي داند كه اگر عوام ظاهربين در صحنه هاي متظاهرانه و نمايش هاي دروغيني كه يزيديان برايشان تدارك ديده اند مستحيل شوند و آخرين بارقه هاي حقيقت محمدي (ص ) را از ياد ببرند، ديگر امكان بازگشت و احياي حق وجود نخواهد داشت و اين جوهر پيام تشيع در همه ادوار بوده و خواهد بود.