Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791222-50998S2

Date of Document: 2001-03-13

آيا نياز است رفتار فرزندان خود را زير نظر بگيريم عشق ورزيدن بهترين روش در مواجه شدن با بچه هاست و اين راه بهتر از جاسوسي كردن آنهاست اخيرا والدين به اين نتيجه رسيده اند كه آنان مي بايست فرزندان خود را زير نظر داشته باشند، دليل اين نگراني والدين امري است طبيعي. گزارشي كه در سال 1999 بوسيله مركز پژوهش اجتماعي در دانشگاه ميشيگان منتشر شد نشان داد كه 62 درصد از دانش آموزان چهارم دبيرستاني (مقطع متوسطه ) اعلام داشتند كه قبلا از مشروبات الكلي استفاده نموده اند و حدود 42 درصد از مواد مخدر استفاده كرده اند. خبر ديگر حاكي از آن است كه 50 درصد از دختران و پسران دبيرستاني با همديگر رابطه جنسي داشته اند. والدين بايد روش صحيحي در رفتار با كودكان خود انتخاب كنند اينكه آيا درست است كه دفتر خاطرات ( روزانه ) بچه ها را بخوانيم، اتاقهاي آنها را بازرسي؟ كنيم گروهي معتقدند كه نگهداري و حمايت از بچه ها بهتر از آن است كه خلوت آنها را به هم بزنيم. يوان وبستر مهاجري از برزيل (اكنون يكي از شهروندان امريكا ) ومادر چهار پسر 11 تا 24 ساله مضطرب شد وقتي كه از اين شايعه اطلاع حاصل كرد كه جنايتكاران در دبيرستان محل نفوذ پيدا كرده اند او گفت: واقعا حالت عصبي به من دست داد. ترسي كه از دو پسر بزرگ خود داشت به هيچ وجه به خود اجازه نمي داد، تا كاملا از اوضاع مدرسه با خبر شود پس از همكلاسي هايش درباره مدرسه سوال كرد. آنها گفتند: كه همراه با دانش آموزان ديگر به اطراف شليك مي كردند. خانم وبستر اتاقها و جيبهاي پسران خود را به خوبي مورد بازرسي قرارداد اما هيچ مدركي دال بر آن قضيه دستگيرش نشد. او جاسوسي كردن بچه هاي خود را صحيح مي انگارد او اذعان مي دارد بچه ها موجودات باارزشي هستند و ما همگي بايد به آنها احترام بگذاريم ولي زمانيكه آنها وارد دبيرستان مي شوند و ما با مسائل و مشكلاتي كه مي تواند آنها را تحت تاثير خود قراردهد و عواملي كه آنها را به طرف خود جذب مي كند مواجه مي شويم مجبوريم راه حل صحيحي انتخاب كنيم تا آنها را از اين مسائل مصون نگه داريم. اگر جاسوسي كردن و يا بهتر بگويم زيرنظر گرفتن آنها روش مناسبي باشد ما مجبور هستيم آنرا انجام دهيم. او مي گويد: من خود نيز به اين باور معتقدم. فران استوت رئيس برنامه آكادميكي در دانشگاه شيكاگو اذعان مي دارد زيرنظر گرفتن بچه ها يا جاسوسي كردن در روابط بين فرزند و والدين تاثير منفي مي گذارد و اين امر مي تواند خطرآفرين باشد و باعث لكه دار شدن روابط بين فرزندان و والدين مي شود و اعتماد متقابل را از بين مي برد. والدين نياز دارند كه همراه با فرزندان خود اساس خانواده را بنا كنند نه آنكه آنرا تخريب سازند. استوت به عنوان والدين بچه ها مي گويد: ما نگران حال آنها هستيم و اجازه نخواهيم داد كه اشتباهي از آنها سرزند ولي با وجود اين نگراني به جاي اينكه از مشكلات بكاهيم بر آنها مي افزاييم. وقتي بچه ها نشانه هايي از آنچه انجام داده اند بروز مي دهند والدين نياز دارند به طور جدي دلايل و مداركي پيدا كنند دال بر اينكه آيا فرزندشان در آن كار دست داشته اند مثلا با، مشاهده مسائلي از قبيل اينكه آيا او از مواد مخدر استفاده كرده است و بي نظمي و اختلالي كه در رژيم غذايي او بوجود آمده ناشي از؟ چيست فران استوت اذعان مي دارد: اين وظيفه ماست كه به اين مسائل رسيدگي كنيم و من شخصا سعي خواهم كرد كه آنها را به نحو احسن انجام دهم. اضطراب و پريشاني شديدي كه ما در بچه ها مشاهده مي كنيم خود دليل آشكاري است از آنچه كه در آنها مي گذرد و هيچ نيازي نيست كه آنها را زير ذره بين قرار دهيم. او مي افزايد: دگرگوني شديدي كه در رفتار حالات و، حتي در نمرات درسي و معاشرتهاي اجتماعي با دوستان جديد بوجود مي آيد مي تواند به مارا به عنوان پدر و مادر به خوبي ايفا كنيم. عشق ورزيدن بهترين روش در مواجه شدن با بچه هاست و اين راه بهتر از جاسوسي كردن آنهاست و اگر والدين شواهدي از مشكلات حاد در آنها مشاهده كردند آگاهانه عمل كنند. هدف شما بعنوان پدر و مادر كمك كردن به آنهاست نه ابراز خشم و غضب و اين بچه ها را بيشتر راضي مي كند. بريتاني كيبل 17 ساله مي گويد: چيزهايي است كه بچه ها دوست دارند خود آنها را تجربه كنند زيرا كه فكر مي كنند اين تجربيات حاصله به آنها كمك مي كند تا سريعتر به حد بلوغ برسند. او مي افزايد: اگر والدين مايلند چيزهاي بيشتري درباره من بدانند كافي است از من سوال كنند سپس من به آنها پاسخ خواهم داد. شخص ديگري به مينوت نام توصيه مي كند نبايد مخفيانه اتاق بچه ها را جستجو كنيم تا اطمينان حاصل كنيم كه آيا او مواد مخدر استفاده مي كند يا نه بلكه روش صحيح آن است كه وقت بيشتري را به او اختصاص دهيم و به طور جدي با او صحبت كنيم. كارولين سهمر مادر 5 فرزند 14 تا 20 ساله به طور بسيار محسوسي بچه هاي خود را زير نظر داشت، از قبيل گوش كردن به تلفنهاي خصوصي آنها تا اينكه مطمئن شود كه هيچ خبري نيست. اما بهترين روشي كه اتخاذ مي كند اين است كه داوطلبانه در مدرسه بچه هاي خود حضور مي يابد و از فرهنگ و نوع تربيت خانوادگي دانش آموزان مطلع مي شود. باربارا كاوانا كه مادر 7 فرزند 5 تا 24 ساله مي باشد مي گويد: بسياري از بچه ها صريح صحبت نمي كنند اما او زيرنظر گرفتن بچه ها را امري ناپسند و غير قابل قبول مي داند و بجاي آن روشي كه اتخاذ مي كند محدود كردن آن دسته از فرصتهايي است كه آنها را به اعمال پست و شيطنت آميز رهنمون مي كند، او مي گويد: تا لحظه مرگ آنها را دوست بداريد اما به هيچ وجه به آنها اعتماد نكنيد ولي اين به آن معنا نيست كه اجازه ندهيم بچه ها حتي لحظه اي هم در خلوت و تنهايي بسر برند. اطمينان داشتن به بچه ها بهتر از عدم اطمينان به آنهاست. به عقيده ديويد كلينتون خدمتگزار علوم اجتماعي كه مي گويد شما والدين كنجكاويد كه بدانيد در كمد يا دفتر خاطرات آنها چيست ولي اين روش مناسب نيست كه آن مكانها را مورد بازرسي قرار دهيد و خود من هيچ وقت مخفيانه در كارهاي خصوصي آنها دخالت نمي كنم فقط نگرانشان هستم. بچه ها قادر به درك دلايل هستند اما قادر نيستند نگاه و حركات تجسس آميز ما را درك كنند. لارا اسكلسينگر اذعان مي دارد: والدين نمي بايست اتاق و وسايل شخصي بچه هاي خود را زيرنظر بگيرند. او همچنين مي افزايد: حتي اگر والدين دلايل كافي از اينكه فرزندشان از مواد مخدر استفاده مي كند و يا احيانا در يكي از باندهاي تبهكاري دست دارند داشته باشند مجبور هستند از هر وسيله لازم در جهت سامان دهي آنها بكار ولي برند، در مجموع زيرنظر گرفتن كودك كار صحيحي نيست و كساني كه به اين كار متوسل مي شوند از اين شعار پيروي مي كنند: مراقب باشيد كه اينها بچه هاي ما هستند. ريدرزدايجست ترجمه: آرمينه زادوريان