Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791217-50954S4

Date of Document: 2001-03-08

نمايش نغمه هايي در مه رنگهاي زنگاري بر گستره آبي، صورتهاي بهاري، تالابهاي مه گرفته و درختاني كه رفته رفته در ميان جنگل محو از مي شوند، ويژگي هاي تابلوهاي محمد مهدي موحدي در نمايشگاه نغمه هايي در مه است كه در نگارخانه سامي به نمايش درآمده اند. اين تابلوها كه عمدتا از طبيعت الهام گرفته با پرداختي روح امپرسيونيستي، لطيفي را درخود نهان دارد. موحدي مي گويد: حدود بيست و پنج سال است كه نقاشي ابتدا مي كنم از رنگ و روغن شروع كردم، پس از آن گواش كار كردم و اكنون حدود پانزده سال است كه فقط آبرنگ كار مي كنم و حاضر نيستم از آن دست بردارم. علتش هم اين است كه مرا از نظر روحي كاملا ارضاء مي كند، چرا كه آبرنگ جداي از تكنيك، يك كار حسي است. درحالي كه رنگ و روغن اين وضعيت را ندارد. وي در ادامه مي گويد: حدود ده سال است كه تقريبا نمايشگاه مي گذارم، سالي يكبار. اگر چه هنرمند نياز به حمايت دارد، ولي من سعي كرده ام كه هميشه خودم باشم و همان حسي را كه درنهادم است، مطرح كنم و به لطف خدا از اين رهگذرتا حدودي موفق بوده ام، گرچه فكر مي كنم كاستي هاي بسياري در كارم وجود دارد. وي درمورد علت وجود نماد مه در آثارش مي گويد: به عقيده من، طبيعت دو وجه دارد، يكي آن كه شما به چشم عادي آن را مي بينيدو لذت مي بريد كه اين يك ديد ظاهري و صوري است و ديگر وجهي است كه در درون خود طبيعت متبلوراست و شامل راز و رمزهاي طبيعت است كه از نگاه ظاهري ما پنهان مي باشد. كه مه خود بخشي از طبيعت است، ضمن داشتن لطافت مي تواند اين راز و رمزها را در خود پنهان بدارد، اين بيننده است كه بايد حدس بزند در درون مه چه رازي نهفته است.