Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791214-50942S3

Date of Document: 2001-03-05

دستياران تخصص هاي پزشكي نياز به حمايت دارند دستيار در تحصيلات پزشكي به فردي اطلاق مي شود كه دوره پزشكي عمومي را به پايان رسانده و در يكي از رشته هاي تخصصي پزشكي براي كسب مدرك تخصص به مدت 3 تا 5 سال به تحصيل مي پردازد. اين افراد بعد از يك امتحان پذيرش دستياري مثل كنكور دانشگاه از ميان تمام فارغ التحصيلان رشته پزشكي عمومي انتخاب و به دوره هاي تخصص راه مي يابند. در واقع اگر قبول داشته باشيم كه دانش آموزان مستعد و زبده دررشته پزشكي قبول مي شوند سپس متوجه خواهيم شد كه پذيرفته شدگان دوره دستياري نيز از زبده ترين و مستعدترين آنها هستند. دستياران در دوره تحصيل خود بايد در دو زمينه فعاليت كنند. از يك سو بايد زيرنظر مستقيم اعضاي هيات علمي به معالجه و درمان بيماران بپردازند كه در بسياري از مواقع به نمايندگي آنها در بيمارستانها كار مي كنند (در واقع بار اصلي كار روي دوش آنهاست ) و از سوي ديگر بايد به مطالعه منابع مربوط بپردازند كه براي فراگيري دقيق تر و كاملتر رشته تخصصي نياز به مراجعه به كتب منابع خارجي همچنين اينترنت دارند. ضمنا در زمينه انجام تحقيقات علمي نيز بايد كوشا باشند كه تمامي نكات ذكر شده در صورتي مي تواند ميسر باشد كه دستياران از يك رفاه نسبي مادي برخوردار باشند. اما جالب توجه اينجاست كه حقوق ماهيانه دستياران مجرد 45 هزار تومان و دستياران متاهل اندكي بيشتر است. اما عمق مشكلات مادي زماني واضح تر مي شود كه بدانيد دستياران معمولا درسنين بين 25 تا 30 سالگي قرار داشته و طبعا بايد به فكر ازدواج و تشكيل زندگي مشترك نيز باشند و با توجه به درآمدهاي ذكرشده چنين كاري مقدور نمي باشد. از طرف ديگر طبق قانون آنها به علت نداشتن پروانه مطب از سوي سازمان نظام پزشكي قادر به كار طبابت در كلينيك هاي پزشكي نبوده و بنابراين نمي توانند ازاين طريق نيز درآمدي را كسب كنند. زيرا ممانعت از اشتغال آنها به كار به علت غافل نشدن از مطالعه و تحقيق است حال آنكه وجود مشكلات عديده مالي نه تنها آرامشي را جهت مطالعه و تحقيق براي آنها باقي نمي گذارد بلكه آنها را جهت كسب درآمد براي اداره زندگي به سوي كارهاي تجاري و غير پزشكي نيز سوق مي دهد. البته از مدتها قبل شايع شده است كه حقوق دستياري افزايش يافته و براي دستياران مجرد به 70 هزار تومان و متاهل به هزار 90 تومان رسيده است. اما به علت عدم تخصيص اعتبارات لازم هنوز اجرا نشده و حتي پرداخت حقوقهاي قبلي نيز با مشكل مواجه است كه اگر واقعا چنين باشد با وجود درآمد مناسب دولت، عدم تخصيص اعتبار واقعا بي معني است. با توجه به مشكلات مطرح شده بايد گفت كه اين روزها بحث مهاجرت نخبگان مطرح است كه بهترين راه كاهش اينگونه مهاجرتها، حمايت همه جانبه ازنخبگان در داخل كشور است. به عقيده من براي حل اين مشكل مي توان به پيشنهادهاي زير توجه كرد: - 1 حمايت دولت و مجلس در جهت رفع مشكلات مالي كه بايد دربررسي بودجه اين مسئله لحاظ شود، (افزايش حقوق دستياران ) - 2 نظام پزشكي (اعضاي جديد ) با اصلاح قوانين خود پروانه موقت مطب را براي دستياران صادر كنند. - 3 تسهيلات ويژه اي به صورت وام مسكن براي ازدواج و... از سوي دولت براي اين قشر فراهم آيد. - 4 سيستم بيمه نيز به نحو مطلوبتري و با عدم دريافت حق بيمه از اين قشر حمايت درواقع كند با حمايت كافي به خصوص از لحاظ مالي از جوانان نخبه، نه تنها دغدغه هاي آنها برطرف شده بلكه راه را براي مطالعه و تحقيق و نتايج حاصله از آن كه به سلامتي خود جامعه برمي گردد، باز مي كند. م. ر دستيار دانشگاه علوم پزشكي تهران