Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791208-50887S1

Date of Document: 2001-02-27

چرا ايرانرود، چشم انداز زيبا اما غير قابل؟ اجرا جناب آقاي دكتر كردواني استاد محترم دانشگاه تهران ضمن عرض ادب خدمت جنابعالي متن صفحه 7 روزنامه مورخه 11 آبان 1379 همشهري كه تحت عنوان ايرانرود چشم انداز زيبا اما غير قابل اجرا كه به نقد جنابعالي بر طرح ايرانرود نوشته شده بود توجهم را جلب نمود; وجود نكاتي در نقد جنابعالي بر آنم داشت تا اين نكات را بنويسم. قابل توجه است كه اينجانب از جزئيات طرح ياد شده اطلاعي ندارم و همچنين مصاحبه راديوئي پيشنهاد دهنده طرح، جناب آقاي دكتر بديع الزماني را نيز نشنيده ام اما عنوان طرح توجهم را به خود جلب نمود و بلافاصله اين سئوال در ذهنم نقش بست كه آيا اين طرح با توجه به شرايط كويري كشور و وجود ارتفاعات امكان پذير مي باشد يا؟ خير آنچه كه شما در نقد خود به آن اشاره كرده ايد. با اين وجود نقد جنابعالي را تا آخر خواندم. نكاتي كه در نقد جنابعالي قابل توجه است فهرست وار بيان مي كنم: - 1 در بخشي از نقد خود آورده ايد با شناختي كه از مسير آبراه از هر كجا كه بگذرد و مسائل موجود در راه ايجاد و عدم موفقيت آن داشتم، اجراي اين طرح را به مصلحت مملكت نمي ديدم.. و حتي خواستار قطع فوري ادامه مطالعات در اين زمينه شدم... در اين ارتباط لازم مي دانم كه به عرض برسانم كشور انگلستان به منظور اجراي خصوصي سازي و واگذاري شركتهاي دولتي به بخش خصوصي حدود 20 سال مطالعه انجام مي دهد و هنوز تعداد كمي ازصنايع دولتي را به بخش خصوصي واگذار نموده است. همچنين قابل ذكر است كه ارزش قبول يا رد هر طرحي به مطالعات انجام شده بر آن طرح است به طبع هر چه طرح بزرگتر، ضرورت اختصاص زمان بيشتر و هزينه بيشتر براي مطالعه نقاط قوت و ضعف آن بالاتر است. بنابراين اين سئوال مطرح مي شود كه چرا جنابعالي پيشنهاد قطع مطالعه بر روي طرح را؟ داده ايد در حاليكه اجراي طرح را مي بايست به مطالعات گسترده تر ارجاع مي داديد. - 2 در بخش ديگري از نقد خود آورده ايد: براي عمران و آباداني در مناطقي با استعداد و توانايي كمتر، سرمايه گذاري صورت مي گيرد تا ساكنان اين مناطق هم از محروميت خارج شوند، نه آنكه هر چه سرمايه وجود دارد... در موارد و مناطقي سرمايه گذاري كنيم كه تمام عوامل آن ناشناخته است... و شرايط كاري هم در آنجا بسيار نامساعد. به علاوه چرا جوانان را ابتدا در منطقه اي به كار مشغول كنيم كه در بدترين شرايط طبيعي و زندگي قرار دارد و... در اين ارتباط قابل توجه است كه در صورت انجام مطالعات همه جانبه ديگر قرار نيست سرمايه گذاري در مناطقي انجام شود كه ناشناخته است. همچنين براي كار كردن جوانان چرا نگران شرايط سخت هستيد، مگر نه آنكه در ژاپن مردان مسن و زنان با مشقت بسيار كناره هاي دريا را براي ايجاد زمينهاي شالي خشك مي نمودند، مگر نه آنكه مناطق بدون سكنه كشور بايد آباد گردد، مگر نه آنكه بايد امكانات را در سطح كشور توزيع نمود تا در كلان شهرهايي مثل تهران زندگي نكنيم، بلكه به نظر مي رسد حتي در صورت منافع پايين اقتصادي به علت منافع بالاي اجتماعي اين طرح، مطالعه در زمينه آن ضرورت بالايي دارد زيرا همانطور كه مي دانيد طرحهايي مثل ايجاد امكانات آموزشي به دليل وجود منافع اجتماعي بالا به صورت رايگان توصيه مي شوند. - 3 در بخش ديگري از نقد خود فرموده ايد امكان سرمايه گذاري و اشتغال جوانان و ديگر بيكاران در زمينه هاي مختلف اقتصادي و در مناطق با شرايط مساعد از لحاظ طبيعي و غيره وجود دارد... زمينه اشتغال در كشاورزي، دامداري و صنعت و غيره فراهم است... قابل توجه است كه طرح جنابعالي مشخصا چيست. آيا واقعا فكر مي كنيد مي توان چنين تحولي ايجاد نمود بدون طرحي كه پشتوانه آن هيچ مطالعه اي نباشد. - 4 در بخش ديگري از نقد خود بيان داشته ايد: اولويت سرمايه گذاري آنهم با اين وضعيت اقتصادي كه گفته مي شود اقتصاد بيمار بايد در مواردي باشد كه تاسيسات و امكانات موجود است فقط بايد سرمايه گذاري انجام شود... قابل توجه است كه در مباحث توسعه برعكس نظر جنابعالي اين ديدگاه وجود دارد كه در زمينه هايي سرمايه گذاري صورت پذيرد كه در آينده امكانات وسيعي را براي كشور ايجاد كند، براي مثال ژاپن گامهاي توسعه خود را در سرمايه گذاري بر روي ريزپردازنده ها استوار نمود. به نظر مي رسد طرح ايرانرود در صورت عملي بودن از نظر فني اين توانايي را دارد، زيرا هم از ويژگي خدادادي كشور استفاده مي نمايد و هم اينكه دو بازار عمده كشورهاي آنطرف اقيانوس هند و كشورهاي تازه استقلال يافته شمال درياي خزر را براي ايران مهيا مي كند. ضمن آنكه با قرار گرفتن ايران در گذرگاه آبي دادوستد در كشور رونق مي گيرد. - 5 در بخش ديگري از نقد خود آورده ايد برخي از كارخانه ها با ظرفيت كمتر از 50 درصد كار مي كنند. اگر اندكي از سرمايه اي كه براي اجراي طرح ايرانرود در نظر گرفته شده، به آنها اختصاص داده شود، هم از تعطيل شدن كارخانه و كارگاه و غيره و هم از ورشكست شدن صاحبان آنها جلوگيري مي شود و... قابل توجه است كه اگر بنا باشد اين صنايع بدون محدوديت حمايت شوند تا دنيا باقي است آنها مشكل سرمايه دارند، لذا چنين حمايتهاي بدون محدوديت و بدون برنامه ريزي جز اتلاف سرمايه نيست همانطور كه حمايتهاي موجود از صنايع گواهي بر آن است. خليل حيدري كارشناس ارشد توسعه اقتصادي و برنامه