Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791207-50875S2

Date of Document: 2001-02-26

ماجراي پوشه هاي صورتي هفته گذشته وقتي براي تمديد مهلت گذرنامه ام به اداره گذرنامه مراجعه كردم تا مدارك مربوط را شامل فيش بانكي 5 هزار توماني، عكس، فتوكپي شناسنامه و... تحويل مسئول مربوطه در قسمت خواهران بدهم، مسئول باجه از تحويل گرفتن مدارك من امتناع كرد و گفت: براي تحويل مدارك بايد از جلوي در ورودي اداره، پوشه بخريد و با هم تحويل بدهيد. بله وقتي به اطرافم نگاهي انداختم، ديدم همه مراجعان يك پوشه صورتي رنگ در دست دارند و ظاهرا فقط بنده ازاين قاعده جديد بي اطلاع بودم! براي اينكه زودتر به كارهايم برسم و نوبتم را درصف از دست ندهم از پله ها سرازير شدم و جلوي در ورودي آقايان از باجه مربوطه درخواست پوشه كردم و يك اسكناس 50 توماني به فروشنده ارائه دادم. هنوز راه نيفتاده بودم كه آن آقا سراسيمه 200 تومان ديگر مطالبه كرد و گفت: قيمت پوشه تومان 250 است. آن روز بنده و امثال بنده مجبور به خريد پوشه مقوايي با طراحي و چاپ بسيار معمولي اداره گذرنامه بوديم اما امروز، بايد از مسئولان محترم اين اداره پرسيد: اولا: در حالي كه همه مراجعه كنندگان به اداره گذرنامه رقم نه چندان كمي را از قبل براي انجام امور لازم به حساب آن اداره واريز مي كنند، چرا بايد ملزم به تامين پوشه براي امور اداري آن سازمان باشند و اين چنين متقبل هزينه هاي بدون توجيه منطقي؟ شوند ثانيا: اگر براساس تصميمات جديد مسئولان آن اداره مراجعه كنندگان ملزم به تهيه پوشه مي شوند، چرا از قبل درفهرست مدارك موردنياز كه در تابلوهاي بزرگ اعلانات سر در ورودي اداره نصب شده، گنجانده نشده است، تا هر كس متناسب با حال وجيب خود اين كار را انجام؟ دهد ثالثا: اگر آن اداره محترم قبول زحمت كرده وبه توليد و تكثير و فروش اجباري پوشه مقوايي پرداخته است، آيا نبايد دست كم، به عنوان يك نهاد وارگان معتبر دولتي، درصد محدودتر و معقول تري از سود حاصله را براي خود لحاظ؟ كند شيما آيتي