Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791204-50842S3

Date of Document: 2001-02-23

مواظب صحبت هايتان باشيد صحبتهايي كه شما درباره فرزندانتان به خودشان يا ديگران مي گوييد بايد با ظرافت خاصي باشد. بايد دقت كنيد وقتي آنچه از آنان انتظار داريد را بيان مي كنيد احساساتشان جريحه دار نشود. بيشتر اوقات والدين باتحكم ايده ها و افكارشان را ناخواسته به فرزندانشان تحميل مي كنند. مادري رامي شناسم كه هميشه به ديگران شكايت مي كند كه دخترش هيچوقت در فعاليتهاي گروهي مدرسه مشاركت نمي كند و فردي گوشه گير است. اين گونه موضع گيري باعث مي شود احساس بدي به كودك دست دهد و دائما به اين نكته فكرمي كند كه دچار مشكلي است. مشكل اينجاست كه كودك مثل مادرش نيست و بدين ترتيب مادر دائما باطعنه و كنايه مي خواهد او اجتماعي شود، در صورتي كه روش اجتماعي كردن اين گونه نمي باشد. بيشتر والدين انتظار دارند كه فرزندانشان مثل آنان باشند و خصوصياتي را كه مثل خصوصيات خودشان نباشد رد مي كنند و طوري با فرزندانشان برخورد مي كنند كه انگار بدهكار والدينشان هستند و بايد سعي كنند تا به ايده آلهاي آنان برسند. نمي توان دقيقا پيش بيني كرد كه طعنه و كنايات شما چه ضربه اي به كودكانتان وارد مي سازد. كودكان قصد و نيت شما را از آنچه مي گوييد درك نمي كنند و به بيان ديگر سوء تعبير مي كنند. شما داستان بانمكي براي كودكتان تعريف مي كنيد ولي كودكتان ممكن است فكر كند شما او را مسخره مي كنيد. بنابراين بهتر است قبل از اينكه درباره فرزندتان با كنايه چيزي بگوييد به آن فكر كنيد تا او سوء تعبير نكند. هرگز سعي نكنيد فرزندتان را با كنايه با كودك ديگري مقايسه كنيد. اگر كودكتان نسبت به صحبتهايي كه شما درباره او به ديگران مي گوييد واكنشي نشان نمي دهد مي توانيد هرازگاهي از او بپرسيد كه چه واكنشي نسبت به اين صحبتها دارد. برخي از كودكان نيز با واكنش خود به شما مي فهمانند كه چقدر از صحبتهاي شما احساس ناراحتي و توهين مي كنند. در مورد كودكان نوپا اگرچه قادر، به تكلم و تفسيركلمات نيستند ولي از لحن صدا و صوت شما وبي صبر بودنتان همه چيز را مي فهمند. درمورد كودكان پيش دبستاني، او در اين مرحله قادر به تكلم است و بهتر مي تواند مسايل را درك و تفسير كند. براي مثال اگر بزرگسالي در كلاس درس يك كودك پيش دبستاني قدم بزند، هر كودكي دوست دارد جلب توجه كند. بعضي اوقات والدين نيازها و خواسته هاي كودكان پيش دبستاني را قبل از آنكه كودك شانسي براي صحبت كردن در اين مورد داشته باشد، اعلام مي كنند. اگر والدين هميشه به لحظات سكوت كودك حمله كنند او هيچوقت فرصتي براي ابراز مهارتهاي ارتباطي اش به دست نمي آورد و همچنين ممكن است از اينكه شما به احساسات او توجه نمي كنيد يا نمي گذاريد خود او صحبتهايش را بيان كند احساس ناراحتي و حقارت كودك كند پيش دبستاني نسبت به اينكه شما نقاط ضعف و قوت او را به سايرين مي گوييد كاملا حساس است. اگر بخواهيد دائما نقاط ضعف او را گوشزد كنيد او نسبت به شما و خودش احساس حقارت و بدبيني پيدا مي كند. هرگز او را با ديگران مقايسه نكنيد، زيرا اين عمل در كودكان لجباز باعث مسدود شدن توانايي هايشان مي شود و تمام انرژي شان را معطوف لجبازي با شما خواهند كرد و به بيان ديگر بين شما و فرزندتان فاصله ايجاد خواهد شد. اگر كودكتان دچار عادتي غيرمعمول نظيرمكيدن شست، جويدن ناخن و.. است، چنانچه اين عادت را دائما جلوي ديگران و به طور طعنه آميز به او گوشزد كنيد دچار احساس بي كفايتي و عدم اعتماد به نفس مي شود. يك نكته قابل توجه در مورد كودكان پيش دبستاني كه بارها تكرار شده است اين است كه هرگز او را با همسالان و خصوصا با افراد بزرگتر از او مقايسه نكنيد زيرا كودكان در اين مورد بسيار حساس هستند وممكن است واكنش آنان به اين عمل شما اين باشد كه نسبت به انجام اعمالي كه مربوط به سنين بالاتر از اوست تشويق شود. حساسيت كودكان در اين سن به قدري زياد است كه والدين بايد كاملا مواظب صحبتهاي خود باشند زيرا ممكن است تاثير بسيار منفي در ذهن او ايجاد كند واز او انساني عصبي، عقده اي و منزوي بسازد. نوشته: دكتر لارنس ترجمه /بالتر: ميرمحي الدين گلباز