Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791202-50820S1

Date of Document: 2001-02-21

تجهيزات سينمايي ايران با شيوه هاي امروز فيلمسازي همخواني ندارد گزارشي از برگزاري اولين نمايشگاه بين المللي تجهيزات سينمايي اولين نمايشگاه بين المللي تجهيزات سينمايي و تلويزيوني بهمن 26 ماه در محل دائمي نمايشگاه ها آغاز به كار كرد. اين نمايشگاه كه در مساحتي به وسعت سه هزار وپانصد متر درسالن ميلاد با همكاري گروه مديريت خانه سينما معاونت سينمايي وزارت ارشاد وفرهنگ اسلامي، موسسه هنرهاي تجسمي و شركت سهامي نمايشگاه بين المللي، براي اولين بار در ايران برپا بود در طول 5 روز برگزاري مورد استقبال علاقه مندان قرار گرفت. شهنام سپاسدار مدير اين نمايشگاه در ارزيابي نخستين نمايشگاه گفت: با توجه به اين كه از آغاز تاريخ صدساله تجهيزات سينما، جانبي آن در ايران تغييرات اساسي نكرده است و با توجه به احساس نياز چنين نمايشگاهي از سوي صاحبكاران اين هنر با دعوت از سازمان هاي مختلف سينمايي در كشور و همچنين كشورهاي پيشرفته كه در زمينه جلوه هاي ويژه سينمايي دستاوردهاي خوبي را به دست آورده اند، سعي كرديم مبناي اولين نمايشگاه را بيشتر براي معرفي دستگاه هاي مختلف قرار دهيم، زيرا در اولين كار هميشه شركت ها سعي مي كنند برآوردهاي مالي خود را انجام دهند ودر نمايشگاه هاي بعدي از اين دستگاه ها استفاده كنند. مدير اولين نمايشگاه تجهيزات سينمايي و تلويزيوني در مورد حضور كشورهاي ديگر در اين نمايشگاه افزود: ما با توجه به بدست آوردن تجهيزات آخرين دستاوردهاي كشورهاي پيشرفته در زمينه هاي سخت افزاري و نرم افزاري، از كشورهاي صاحبنظر دعوت به عمل آورده ايم و غرفه هايي به ژاپن، آلمان و فرانسه در زمينه سينماي مطلق و ايتاليا، اسپانيا، چين، فنلاند، هلند و تايلندبه صورت صوتي و تصويري ووسايل جانبي سينما اختصاص داده شده است. وي هدف از اين كار را جلب شركت هاي داخلي براي استفاده از وسايل پيشرفته سينمايي و همچنين گسترش آن در سطح خاورميانه، غرب آسيا و كشورهاي عربي دانست. وي اميدوار بود كه اين نمايشگاه مرجعي براي جوانان باشد تا با توجه به علاقه آنها به سينما، تئاتر و تلويزيون با وسايل سخت افزاري و نرم افزاري آن آشنا شوند. سپاسدار در مورد امكانات موجود در نمايشگاه گفت: اين نمايشگاه علاوه بر معرفي تجهيزات سينمايي و تلويزيوني همراه با نمايش فيلم در هر روز، كه بيشتر قصد آن معرفي جلوه هاي ويژه است، همراه بود. وي افزود: به دليل اين كه كشور ما كشوري جوان است و علاقه جوانان به مقوله سينما وتلويزيون، تئاتر و عكاسي زياد است و اين مساله، يك مساله جوان پسند است، وي بازديد جوانان را يك بازديد پله اي تلقي كرد كه در آن ابتدا تجهيزات سينمايي نمايش داده مي شود، بعد هم نمايش فيلم هايي كه بيشتر جنبه جلوه هاي ويژه داشته و بعد هم سمينار و بحث باحضور اساتيد و هنرمندان كه دليلي براي حضور جوانان دراين نمايشگاه تاثيرپذير خواهد بود. سپاسدار اين نمايشگاه را زمينه ساز بعدي براي نمايشگاهي دانست كه در مهر سال 80 تصميم به تشكيل آن گرفته اند و اميدوار بودند كه نمايشگاه اين دوره زمينه ساز پيشرفت سينما و تلويزيون در ايران باشد. بهمن فرمان آرا كارگردان بوي كافور عطر ياس در مورد اولين نمايشگاه بين المللي تجهيزات سينمايي گفت: جايگاه تجهيزات سينمايي و تلويزيوني در ايران، جايگاه خوبي نيست و از نظر تجهيزات سينماي ايران بسيار فقير است و ابزاري كه ما امروز در اختيارفيلمسازان قرار مي دهيم بيشتر آنها از رده خارج شده مي باشند. وي در پاسخ به سوالي مبني بر اين كه با توجه به اين كه، شما سال ها در آمريكا و كانادا بوده ايد در مقايسه وضعيت را چگونه مي بينيد، گفت: وضعيت تجهيزات سينمايي و تلويزيوني ايران با ساير كشورهاي ديگر قابل مقايسه نيست ودرمورد ممالك ديگر، بنده هيچ اطلاعي ندارم. فرمان آرا در مورد ضرورت برگزاري چنين نمايشگاهي گفت: برگزاري نمايشگاه تجهيزات سينمايي و تلويزيوني هيچ دردي را دوا نمي كند، مگر اين كه براي خريد وسايل جديد سرمايه گذاري شود وگرنه برگزاري نمايشگاه تجهيزات سينمايي مانند ديدار از يك بوتيك گران قيمت است در حالي كه جيبتان خالي است و فقط دلتان مي سوزد. وي در پاسخ به سوالي كه آيا دگرگون كردن ساختار فعلي تقسيم امكانات و ابزار سينمايي را مناسب مي دانيد و اين امر چگونه بايد صورت گيرد گفت: فقط، با استفاده از سرمايه گذاري مي شود اين وضعيت را دگرگون كرد تا همه سينماگران بتوانند از امكانات موجود استفاده كنند. كارگردان بوي كافور عطر ياس گفت: در حال حاضر بنياد سينمايي فارابي، براي شناسايي و حمايت سينماگران وظايف خود را در حد مطلوب انجام نمي دهد. وي در مورد وظيفه دولت و معاونت سينمايي براي نوسازي امكانات سينمايي گفت: دولت در شرايط عادي فقط بايد نظارت داشته باشد، ولي چون شرايط سينمايي ايران كاملا غيرعادي است و سينماي ايران گرفتار انواع كارتل هاست، نظارت و دخالت دولت در تمامي زمينه ها لازم است. مهريار مهدوي مسئول، برنامه هاي جذبي اولين نمايشگاه تجهيزات سينمايي و تلويزيوني و عكاسي مي گويد: قالب هر اثر هنري، جذابيت را هم در سينما برمي گيرد و تلويزيون و عكاسي وابسته به تكنولوژي روز هستند; هم داراي وجه صنعتي هستند و هم داراي وجه هنري. وي تاكيد كرد: سينماي ما از لحاظ اقتصادي قوي نيست و تهيه كنندگان مجبور هستند از وسايل قديمي 20 الي 30 سال قبل استفاده كنند. تجهيزات و تكنولوژي در بعضي از جاها به روز شده است كه كافي نيست و سينماي ما از نظر به روز بودن فقير است. مهدوي خاطرنشان كرد: از اساتيد و دست اندركاران سينما كه داراي اطلاعات كامل از تكنولوژي روز هستند براي سخنراني در سالن همايش و نمايش ميلاد استفاده كرديم، تا چگونگي استفاده و كاربرد تجهيزات را توضيح داده و تشريح كنند كه اين سخنراني ها در طول 5 روز انجام شد. وي تصريح كرد: در اين فضا دانشجويان رشته سينما حضور فعالي داشتند. ما در داخل خود نمايشگاه سالن هاي كوچك صد نفره درست كرديم تا در داخل اين سالن ها دست اندركاران سينما با مخاطب خود ارتباط برقرار كنند و هم صاحبان صنايع و تجهيزات در مورد توليدات خودشان اطلاعات لازم را به مخاطبين منتقل كنند. وي تاكيد كرد: بالطبع با برگزاري اين نمايشگاه، سطح سليقه مخاطب عام بالا مي رود و داراي انتظارات بيشتر مي شود و احساس مي كند كمبودهايي وجود دارد. حميدرضا رخشاني پور مدير موسسه كارگاه آفرينش هاي هنر درباره برپايي نمايشگاه تجهيزات سينمايي و تلويزيوني گفت: قبل از انقلاب اكثر استوديوهاي توليدكننده فيلم، داراي يك دوربين بودند كه در زمان خود از كار نيفتاده بود و يا با آن فيلم مي ساختند و يا به افرادي كه دوربين نداشتند اجاره مي دادند; ولي بعد از انقلاب همه اين دوربين ها و وسايل فيلمبرداري ناگهان ناپديد شد و صاحبان آن دست از كار كشيدند و يا حس كردند كه طرد شده اند و كلا تجهيزات فيلمبرداري و فيلم سازي در اختيار مركزي به نام بنياد سينمايي فارابي قرار گرفت. وي افزود: كسي مالك اين وسايل و تجهيزات نبود و دلي براي دوربين ها نمي سوخت، طبعا آنها به مرور زمان از چشم افتاده و غيرقابل مصرف شدند و حالا و در اين شرايط فيلمسازان براي استفاده تجهيزاتي كه حدود بيست سال از عمر آن مي گذرد، ماه ها در صف هستند و در اين صف تا رسيدن به تجهيزات و دوربين يا انگيزه خود را از دست مي دهند و يا بايد با دوربيني كار كنند كه حدود 40 تا 50 سال از عمر مفيد آن مي گذرد و در حقيقت همان دوربين از چشم افتاده ما است در ايران چيزي به نام عمر مفيد وسايل و تجهيزات نداريم و علاقه مند هم نيستيم كه حداقل بخش خصوصي، مانند قبل از انقلاب براي توليدات خود يك دوربين و وسايل مختصري در اختيار داشته باشد. سيروس تسليمي مدير، شركت اميد فيلم در باره نمايشگاه تجهيزات سينمايي و تلويزيوني، گفت: سينماي ايران به شدت از نظر وسايل فني فيلمسازي از جمله دوربين و ميز مونتاژ و تجهيزات نورپردازي رنج مي برد و اميدوار هستم كه اين نمايشگاه در مسير كمك به سينماي ايران باشد و بتواند يك بهسازي از جهت اين تجهيزات در ايران ايجاد كند; ولي مشكل عمده در اين جاست كه قيمت هاي ارائه شده براي بخش خصوصي بسيار بالاست و كمتر استوديو يا شركت فيلمسازي توانايي خريداري اين وسايل را دارد. البته مي توان با روش هايي به حل اين مساله كمك كرد; منجمله اين كه دولت اين تجهيزات را خريداري كند و سپس به صورت وام در اختيار بخش خصوصي قرار دهد و يا اين كه پولي يا سرمايه اي را كه مي خواهد صرف خريد تجهيزات كند در اختيار استوديوها يا دفاتر فيلمسازي قرار دهد تا آنها اقدام به خريد اين تجهيزات نمايند. در غير اين صورت بخش خصوصي چنين سرمايه زيادي ندارد كه بتواند اين تجهيزات را با اين قيمت ها خريداري كند. او توليد تجهيزات سينمايي را به صورت ملي غيرممكن خواند و اظهار داشت: بعضي از تجهيزات به اين دليل كه مصرف زيادي ندارد، واقعا به صورت ملي قابل توليد نيست و اكثرا به صورت چند مليتي توليد مي شود; به همين دليل است كه معمولا كشورهايي كه صنعت پيشرفته دارند، پيش قدم مي شوند و به ساخت اين تجهيزات مي پردازند و به دنيا صادر مي كنند. وي خاطرنشان ساخت: البته اين كه ما بتوانيم وسيله اي را بسازيم و همزمان خارجي آن را وارد كنيم، هيچ مصرف كننده اي وقتي ببيند كه يك كالاي مشابه با قيمت ارزان تر در ايران توليد مي شود، به طرف خريد نوع خارجي آن نمي رود. اين يك اصل مسلم است، ولي تجهيزات سينمايي وسايل بسيار حساسي هستند كه يك اشتباه در آن يا مرغوبيت پايين آن مي تواند كل يك پروژه را دچار صدمه كند; در واقع صنعت سينمايي ما با توليد 40 تا 50 فيلم در سال واقعا جوابگوي هيچ توليدي در داخل نيست و لزوم هم ندارد كه توليد شود. سيروس تسليمي قديمي بودن وسايل و تجهيزات سينمايي را مشكل اصلي تجهيزاتي دانست كه بخش دولتي در اختيار فيلمسازان قرار مي دهد و اذعان داشت: گاهي فيلمسازان مجبورند ماه ها در صف نوبت قرار بگيرند تا بتوانند دوربيني تهيه كنند كه عمر مفيدش تمام شده و تقريبا 20 تا 30 سال است كه كار مي كند; مشكل ديگر تجهيز و نگهداري ضعيف اين تجهيزات مي باشد; ما در موردفيلم عشق شيشه اي در فارابي صدمه بزرگي خورديم و ميز تدوين روي كپي ما ايجاد صدا كرد كه ما بعد از تدوين و در زمان ميكس تازه به آن پي برديم و دوباره متحمل هزينه بسيار زيادي بر سر اين موضوع شديم; ما اين مساله را به اطلاع مسئولين فارابي هم رسانديم كه متاسفانه هيچ كس خسارت ما را جبران نكرد، خسارتي كه تنها با يك آهن رباي ميز تدوين حل مي شود; البته ميز درست شد; ولي فيلم ما با خسارت زياد يك ماه دير آماده شد و اكران آن به سال ديگر افتادو مشكل ديگر اين است كه اين تجهيزات قديمي با تكنيك هاي امروزي فيلمسازي همخواني ندارد و نمي شود از آنها امروزه در فيلمسازي بهره برد.