Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791120-50725S2

Date of Document: 2001-02-09

انقلاب و ماهيت رژيم پهلوي يادداشتهايي درباره انقلاب اسلامي ايران (واپسين بخش ) در اين فرصت مغتنم و اين فرجه كوتاه، مي بايست تمامي خون هاي به زمين ريخته و تمامي عمرهاي سپري شده در پس ديوارهاي زندان و در كنج تبعيدگاه هاي دور و تمامي طاقات صرف شده در راه آزادي و اعتلاي انسان به ثمر نشيند و كاخ ظلم و تباهي در سرزمين شاهان فروريزد. براي يكسره شدن كار رژيم در اين مرحله حساس، انقلاب نيازمندآن بود كه تمامي توش و توان خويش را در يك مسير و يك جهت واحد متمركز سازد وآخرين مفصل هاي برپادارنده نظام در داخل و واپسين بندهاي اتصالش با خارج را از هم بگسلد. آزادي فعاليت ووسعت عملي كه پس از سخت گيري هاي اوليه در پاريس فراهم آمد، اين امكان را در اختيار امام قرارداد تا آخرين حركت هاي نغز خويش در صفحه شطرنج انقلاب را به خوبي بازي كند و با در دست گرفتن ابتكار عمل، كار را چنان با دقت و درايت به پيش برند كه فرصت هر گونه مقاومت وعكس العمل از سوي دشمن و از جانب اطراف مدعي سلب گردد. حضرت امام با اغتنام اين فرصت، بر شتاب انقلاب افزودند و رژيم را از چندين سو زير شديدترين حملات تبليغاتي و اعتراضات مردمي قراردادند. ايشان درهمان حال كه تلاش داشتند تا با روشن نگهداشتن شعله قيام در داخل، دژهاي مقاومت رژيم را فتح نمايند و شاه را بر سر دوراهي فرار يا انتحار قرار دهند، در صدد بودند تا با رساندن پيام انقلاب به گوش ملت ها، افكار عمومي فريبخورده جهاني را نسبت به حقيقت انقلاب و ماهيت رژيم آگاه نموده ودولت هاي دوست وحامي شاه را از رژيم رو به زوال وي نااميد سازند. ايشان خود نيز به خوبي واقف بودند كه انقلاب در اين نقطه، وارد مرحله تازه اي گرديده است و نبايد فرصت تجديد قوا به رژيم در حال سقوط داد. يكي از راه هاي بررسي حجم فعاليت هاي روزانه امام در مدت اقامت در نوفل لوشاتو، احصاي كمي تعداد پيام ها، بيانات و مصاحبه هاي ايشان با رسانه هاي خارجي جدول است زير در يك مقايسه عددي، فشردگي و تراكم نشاطات سياسي امام در اين برهه چهارماهه را نشان مي دهد. بايد توجه داشت كه موارد احصاء شده و مندرج در جدول، تنها بخش بيروني و انتشار يافته فعاليت ايشان را دربرمي گيرد و مجموعه گفت وگوها ملاقات ها، و نشست هاي غيررسمي وغيرعلني و همچنين ساعاتي را كه به مطالعه نشريات و مكتوبات و استماع اخبار و گزارش ها و همچنين تفكر و تامل در اوضاع اختصاص مي داده اند، خارج از اين موارد است كه براي به دست آوردن تصويري كامل از حجم واقعي واقعيت هاي روزانه اين رهبر فرزانه، بايستي به نشاطات علني روزانه ايشان افزوده گردد. اين در حالي است كه هيچيك از اين فعاليت ها حتي در حساس ترين ايام نيز موجب كاستن از ميزان عبادات و بر هم خوردن نظم و مواقيب آن نگرديد. حضرت امام خود در پاسخ به سوال يكي از خبرنگاران خارجي كه از برنامه روزانه زندگي ايشان سوال مي فرمايند مي كند:، بيشتر از شانزده ساعت كار در مي كنم اينجا نوع كارم با نجف فرق كرده است. مصاحبات، مذاكرات و گاهي سخنراني; خواندن گزارش هايي كه توسط عده اي تهيه مي شود; بررسي نامه ها و تلگرافاتي كه مي رسد و گاهي جواب به آنها، كار روزانه ام را تقريبا تشكيل مي دهد. واقعا تصور چنين حجمي از فعاليت آن هم از يك پيرسالخورده در سنين 70 سالگي 80 جز با اعتقاد به وجود امداد و عنايات الهي در حق ايشان ممكن نيست. شرايط پاريس اين امكان را در اختيار امام به عنوان رهبر يك انقلاب بزرگ قرار مي داد كه از ابزارهاي مختلفي متناسب با محيط و مخاطب آن استفاده نمايد. هر يك از ابزارها و روش هاي مورد استفاده در ابلاغ پيام و برقراري ارتباط، كاركردهاي خاص و مخاطبين ويژه خود را داشت و با هدف و منظور خاصي به كار گرفته مي شد. هاي سخنراني امام در واقع پاسخي بود به عطش و درخواست ايرانيان و دانشجويان مشتاق و طالب حقيقت كه براي ديدار و درك محضر امام از راه هاي دور به پاريس و روستاي لوشاتو مي آمدند. اين سخنان علاوه بر تاثيرات مستقيم در روح و جان حاضرين، بلافاصله از طريق تلفن به ايران مخابره مي گرديد و در ايران به صورت نوشته يا نوار در ميان مردم دست به دست مي گشت و جان هاي تشنه در سراسر كشور را سيراب مي نمود. هاي بيانيه مكتوب كه در مناسبت هاي خاصي از سوي امام انتشار مي يافت، حكم اعلام مواضع و دستورالعمل مبارزه براي انقلابيون در داخل كشور را داشت و در عين حال اهداف و خواسته هاي انقلاب را در هر مقطع براي اطراف نزاع روشن اما مي ساخت ها مصاحبه كه عمدتا با رسانه هاي خارجي صورت مي گرفت، كاركردهاي روشنگرانه و افشاگرانه داشت و در جهت شبهه زدايي از حركت انقلابي مردم ايران، آگاه سازي افكار عمومي و جهاني نمودن انقلاب عمل مي كرد. طبعا مخاطبين اصلي مصاحبه ها، دولت ها و ملت هايي بودند كه نسبت به سرنوشت انقلاب در ايران حساس بوده و حوادث پيرامون آن را پيگيرانه تعقيب مي كردند و در جستجوي كشف حقايق بي پرده تري از ماهيت اين حركت بودند. به علاوه مصاحبه ها حاوي پيام هاي روشني براي طرف هاي خارجي حامي شاه بود تا موضع و جايگاه خويش را در منازعه جاري ميان مردم و دستگاه حاكمه او هر چه زودتر مشخص نمايند. علي رضا شجاعي زند