Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791120-50721S3

Date of Document: 2001-02-09

مهاجرين افغاني در ايران و تبعات اجتماعي آن شناخت ويژگي هاي رفتاري مهاجرين افغاني در ايران مساله اي است كه كمتر به آن توجه شده است. وجود افغاني ها در ايران به عنوان مهاجر با نظرات مخالف بسياري مواجه است. مخالفان معتقدند افغاني ها باعث عدم امنيت در كشور شده اند علاوه بر آن انواع بيماريهاي خطرناك ناشناخته و مسري را در ايران شيوع مي دهند. همچنين نيروي كار ارزان آنها، باعث افزايش بيكاري در ايران شده است. در اين گزارش كوتاه سعي شده است به گوشه اي ازاين مسائل پرداخته شود. دلائل مهاجرت افغاني ها به ايران براي اين منظوربه ميان مهاجران افغاني در نقاط مختلف تهران رفته و نظرات آنها را در اين رابطه جويا مي شويم. جمعه گل عبدالله كه يك كارگر ساختماني است در موردعلت مهاجرت خود به ايران مي گويد: ناچار كشورمان بودم، در حال جنگ است و در آنجا از كار و درآمد خبري ما نيست در افغانستان دو گروه هموطن هستيم كه با هم درگير شده ايم. اگر يك كشوربيگانه بود من در آنجا مي ماندم و مي جنگيدم ولي مگر مي شود ما تفنگ را بسوي هم نشانه برويم. خال محمد يكي ديگر از اين مهاجرين است كه خود را طرفدار برهان الدين رباني رئيس دولت افغانستان مي داند و مي گويد: حكومت طالبان در افغانستان غيرقانوني است و قوانين اين حكومت (گروه طالبان )با اخلاق مردم منافات دارد و من با اين كه يك سني مذهبمي باشم ولي مخالف گروه طالبان وي هستم اضافه مي كند; اكثر زمينهاي كشاورزي ما بر اثر جنگ بدون كشت باقي مانده است و طالبان اكثر زمينها را به كشت ترياك اختصاص مي دهد و ما براي امرار معاش ناچار به مهاجرت به ديگركشورها هستيم. ذكريا فروغي علت مهاجرت بيشتر افغانها به ايران رااين چنين مطرح مي كند: زبان ما با ايراني ها مشترك است و ما از اين جهت هيچ گونه مشكلي چه از لحاظبرخورد با مردم وچه از ضمن لحاظكاري نداريم اين كه عبور از مرز ايران بسيار راحت تر از عبور از مرز ساير كشورهاي همسايه مي باشد. ذكرياپول دريافتي حاصل از كار در ايران را بسيار بالاتراز پول رايج در افغانستان دانسته و در عين حال معتقد است كه پول ايران در مقايسه با پول كشورهاي همجوار ديگر باارزش تر مي باشد. مقوله ديگري كه افغاني ها به واسطه آن بيشتر به ايران مهاجرت مي كنند امنيت است. آنها ايران راكشوري امن قلمداد كرده و در ايران احساس راحتي مي كنند. به واقع بايد پذيرفت كه ايرانيان مردماني خونگرم، مهربان و مهمان نواز مي باشند. مهاجرت اجباري وفشار مضاعف به افغانها احساس ترحم و همياري مردم ايران را برمي انگيزد. در اين رابطه محمد نوري يكي ديگر ازاين مهاجرين مي گويد: امنيت در ايران نسبت به ساير كشورها بيشترمي باشد. ضمن اين كه ما هر وقت بخواهيم مي توانيم به افغانستان برويم و بصورت غيرقانوني به ايران برگرديم و در اين راه موانع چنداني نداريم. فقط يك پاسگاه مرزي در اين بين مي باشد كه در موقع رفتن به كشورمان از اين پاسگاه رد مي شويم و در موقع برگشت از طريق بيراهه به ايران برمي گرديم. امانتداري و درستكاري افغاني ها باعث حس اعتماد اكثر كارفرمايان به مهاجرين افغاني شده است. دركنار اين مساله بايد به كار زياد و دستمزد پايين افغاني ها در مقايسه با ساير كارگران اشاره كرد. گواه اين مطلب حضور اكثر كارگران افغاني در مشاغل سخت و طاقت فرساي ساختماني و يا درمشاغل پايين جامعه مي باشد. در مورد امانتداري، نگهباني از خانه ها وآپارتمانها نيز در اكثر موارد به افغاني ها سپرده مي شود كه اين امر نيز گواه ديگري براي تاييدمطالب بالا است. انتقال بيماري هاي خطرناك شيوع و انتقال بيماري هاي خطرناك و مسري از طريق مهاجرين افغاني در جامعه به عدم رعايت بهداشت آنها برمي گردد. از جمله بيماري هايي كه توسط مهاجرين افغاني در ايران شيوع پيدا كرد نوعي آنفلوآنزا است كه به آنفلوآنزاي افغاني مشهورشده بود. اين بيماري باعث مي شد شخص بيمار روزها و مدتها ازكاركردن و تحرك باز دراين بماند رابطه غيور رستمي نگهبان يك ساختمان در حال ساخت به ما مي گويد: ما دسترسي فوري به حمام نداريم و ناچار هستيم هفته اي يكبار به حمام برويم و آن هم در جايي كه دورتر از محل كار ما است. در حالي كه كارهايي كه ما انجام مي دهيم چون اكثرا با گردوخاك و زباله همراه مي باشد، نيازمند حداقل هفته اي دو يا سه بار حمام گرفتن است. از طرف ديگر به علت آنكه نظارت چنداني بر ورود افغاني ها به ايران نمي شود، برخي از مهاجرين غير قانوني ناقل بيماري هستند، از آن جمله مي توان به بيماري ايدز اشاره كرد كه در بين افغاني ها مخصوصا معتادان افغاني وجود دارد و كسي هم متوجه اين بيماري نمي شود. به هر حال بايد پذيرفت كه گروهي به عنوان مهاجر افغاني در ايران زندگي مي كنند و به نوعي با ايرانيها در ارتباط هستند، به علت نامشخص بودن سرنوشت جنگ داخلي افغانستان، زمان برگشت آنها به وطنشان چندان مشخص نيست. با وجود اين مساله و عليرغم بحث هاي فراواني كه در محافل رسمي گفته و شنيده مي شود، هنوز تصميم درستي در مورد سازماندهي افغاني ها در ايران و يا طرح برنامه اي جامع براي خروج آنها گرفته نشده است. صرف نظر از عده معدودي از افغاني ها كه دركارهاي خلاف، از جمله قاچاق مواد مخدر هستند، بقيه آنها انسانهايي درست و زحمتكش مي باشند كه به ناچار و به دليل جنگ داخلي و برادركشي به ايران پناه آورده اند، كه لازم است به صورت جدي تر حضور آنان در ايران قاعده مند و سازماندهي شود، براي اين كار دولت مي تواند آنها را در كمپ هاي ويژه، اسكان داده ونسبت به شناخت توانايي هاي مهاجرين اقدام و در صورت نياز آموزشهاي لازم به آنها داده شود. اين كار باعث مي شود نظارت بر آنها راحت تر صورت گرفته و از نيروي كار آنها در جهت درست استفاده شود و در نهايت با كنترل بيشتر مرزهاي مشترك با كشور افغانستان، از ورود غير قانوني و بي رويه مهاجران به ايران جلوگيري شود. رضا گلين شريف ديني كارشناس علوم ارتباطات اجتماعي