Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791106-50574S3

Date of Document: 2001-01-26

چگونه مسئوليت پذيري كودكان را افزايش ؟ دهيم والدين اولين الگو و سرمشق مسئوليت پذيري دركودكان هستند. از آنجا كه كودكان زمان بسياري را به مشاهده رفتار، گفتار و كردار والدين خود به طور معمول مشغولند الگوي رفتاري خود را از اين منبع غني كسب كرده و سرمشق خود قرار مي دهند. براي شكل گيري پرورش فكري و رشد استعدادهاي نهفته در كودكان ابتدا وجود امنيت در كانون خانواده امري ضروري است. شرط بوجودآمدن امنيت در خانواده روابط صحيح پدر و مادر در كانون خانواده است، كه بطور خلاصه شامل گفتار توام با مهر و محبت، توجه به همديگر و درك متقابل است و نتايج آن به صورت فراورده هايي به نام ويتامين روح و روان، بطور روزانه و به شكل نامرئي در بچه ها دميده مي شود. نكته بسيار مهم آموزش اعتماد به نفس است كه دررابطه والدين با يكديگر به صورت الگو به كودك آموزش داده مي شود. تشكر و قدرداني والدين از يكديگر در حضور كودكان، احترام متقابل به يكديگر، معرفي و شناساندن قابليت هاي مثبت اجتماعي يكديگر به فرزندان و تشويق و تحسين در مورد انجام امور مي تواند ضمن افزايش انگيزه و اميد به زندگي در بافت خانوادگي كودكان تاثير مثبتي داشته باشد. چون يكي ديگر از عوامل بسيار مهم در ايجاد اعتماد به نفس نزد كودكان داشتن خانواده اي توام با تفاهم و يكدلي و يك زباني خانواده اي است كه در آن والدين نسبت به هم اعتماد داشته و از يكديگر به نيكي ياد مي كنند و مرتبا در مقابل اعمال مثبت خود به تحسين و تشويق يكديگر با واژه هاي محبت آميز مي پردازند. نتايج بسيار بالايي در رشد استعداد و قابليت ها و اعتماد به نفس در كودكان ايجاد مي نمايند. ساليوان روانشناس بزرگ و معروف قرن اخير مي گويد: كودكان ارزش شخصيتي خودشان را در ارتباط با رفتار والدين تنظيم مي نمايند و نيز اشاره دارد: والدين در نظر كودكان ابرقدرتهايي هستند كه لبخندشان به كودكان اعتماد به نفس مي بخشد. حال اگر والدين در قبال يكديگر احساس مسئوليت داشته و بين آنان احساساتي صادقانه توام با مهر و محبت و همدلي وجود داشته باشد، رشد عاطفي و عشق همه جانبه اي در كانون خانواده حكمفرما مي گردد و فرزندان نيز در اين خصوص الگوي مطلوب را اخذ مي نمايند. حال چنانچه تمام شرايط براي كانون گرم خانواده، فراهم نمائيم و در همه زمينه هاي رفتاري موفق باشيم بسط و توسعه اين رفتارها و تكميل آن بايد در مهد كودك، كودكستان، آمادگي و تمام آموزش دوره ابتدايي اعمال شود. در دوره آموزش ابتدايي توجه به اين امر توسط والدين به مراتب بيشتر مورد نياز است. در دبستان، والدين بايد از ابتداي شروع سال تحصيلي ارتباط تنگاتنگي با اولياي مدرسه (از مستخدمين دبستان گرفته تا معاون و مدير، بخصوص معلم كودك )داشته باشند و اين ارتباط با توجه به سنين كودكان از كلاس اول تا كلاس پنجم نسبت عكس دارد. يعني اينكه حداكثر توجه در كلاس اول خواهد بود كه مي تواند به طور روزانه يا حداقل هفته اي سه روز توسط والدين انجام گيرد. اين كار مي تواند باعث توسعه و رشد اعتماد به نفس در كودكان و درنهايت شكل گيري قوه خلاقيت در آنان شود. و اما.. برعكس درگيري و مرافعه والدين با همديگر و نبود احترام متقابل و بهم ريختن كانون گرم و نبود عشق در روابط خانوادگي مهلك براي كودكان است. تصور كنيد ميان اين جنگ و جدال، وضعيت كودك وحشتزده خانواده را كه در گوشه اي قايم شده است و در ميان هق هق گريه به تصوير فاجعه آميز روبه رويش مي نگرد و بي صبرانه منتظر است كه چه وقت آتش بس مي شود. اين مجادلات كه گهگاه در خانواده روي مي دهند، باعث تخريب روح و روان كودك مي شوند و او را به شخصيتي عصبي و ترسو مبدل مي نمايند، كه همواره از احساس ناامني و عدم اعتماد به نفس در رنج و عذاب به سر مي برد. اين فشارهاي مداوم در شكل گيري شخصيت كودك و همينطور در روند رشد و پيشرفت او نيز عواقب بسيار سنگين و وخيمي را بر جاي مي گذارد.