Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791106-50574S2

Date of Document: 2001-01-26

عوارض و پيامدهاي تنبيه كودكان ما به اين دليل از تنبيه استفاده مي كنيم كه بوسيله آن بتوانيم رفتاري را كه فرد در حال انجام دادن آن است را كاهش دهيم و يا اينكه آن رفتار را خاموش كنيم. يكسري از تنبيهات را كه والدين به كار مي برند عبارتند از تنبيه يدي، محروم كردن كودك از ديدن تلويزيون همراه با محروميت از امتيازات ديگر و يا محدود كردن او بدين صورت كه بايد مدتي را فقط در اتاقش بماند و حق بيرون رفتن نداشته باشد. بسياري از والدين به اين اميد از اين تكنيكها و روشهاي تنبيهي استفاده مي كنند تا بدين صورت توانسته باشند رفتار تنبيه شده را از بين ببرند و نگذارند آن رفتار ادامه بيابد. در حقيقت اگر تنبيه بصورت اصولي و متعادل و با در نظر گرفتن هدف مشخص باشد - تنبيه به چه منظور انجام مي شود - اينگونه تنبيه مي تواند در كاهش دادن و يا از بين بردن رفتارهاي نامطلوب فرد موثر واقع تنبيه شود اگر بصورت صحيح و متعادل انجام گيرد يعني علاوه بر اينكه توجهش به رفتار نامطلوب است، رفتار هنجاري ( موردپسند )كه كودك بايد انجام دهد را نيز به او نشان دهد واقعا مي تواند موثر باشد. تنبيه در عين حال كه مي تواند اثرات مثبتي داشته باشد باعث يكسري عوارض جانبي نيز مي شود كه والدين ممكن است انتظار آنرا نداشته اول باشند از همه، تنبيه كننده مي تواند پرخاشگري و ساير هيجانات رفتاري منفي مانند گريه كردن، عصبانيت و سرگيجي را در كودكان برانگيزد. دوم اينكه، شخصي كه تنبيه كننده است رفتار تنبيهي او دقيقا در بسياري از مواقع با خود او تداعي مي شود و اين مساله باعث مي شود كه كودك در بسياري از مواقع از آن شخص اجتناب كند. سوم اينكه، تنبيه مي تواند يكسري از رفتارهايي را كه اصلا براي فرد و ديگران مشكل زا نبوده را نيز از بين ببرد و كودك از پاسخ دادن به آنها نيز امتناع كند. به عنوان مثال، كودكي كه معلمش او را به خاطر صحبتهاي خارج از محدوده كلاس تنبيه كرده است، اين عمل ممكن است باعث شود مشاركت كلاسي كودك نيز كم شود. چهارم اينكه، والديني كه از تنبيه استفاده مي كنند ممكن است الگوها (مدلهايي ) از رفتارها را به كار بگيرند كه دوست ندارند كودكانشان از آنها تقليد كنند. واقعيت اينكه بسياري از كودكان بزهكار در كودكي در معرض تنبيهات بدني قرار گرفته اند ( بندورا والترز) 1959 و اينكه كودكان مورد سوءاستفاده اكثرا در بزرگسالي والدين سوءاستفاده كننده خواهند شد ( پارك كولمر). اين 1975 رفتارها ممكن است تاثيرپذيري از رفتار والدين باشد. همانطور كه پرخاشگري كودكان هم مي تواند تحت تاثير والدين آنها بوده باشد و كودكان پرخاشگري را از والدين تقليد كرده باشند. پنجم اينكه، تنبيه روش و وسيله خوب و مناسبي نيست. چرا كه تنبيه فقط به كودك مي گويد كاري كه انجام مي دهي اشتباه است و به او نمي گويد بجاي آن چه كاري را انجام دهد، بهتر است. نهايت اينكه، تنبيه حالت اعتيادزا دارد. زيرا در خاموش كردن موقتي رفتار در پايان تنبيه موفق است و موجب تقويت منفي در والدين مي شود و در آنها آمادگي ايجاد مي كندكه در موقعيتهاي مشابه دوباره از تنبيه استفاده كنند. از تنبيه بايد هميشه همراه با تقويت رفتارهاي مناسبي كه دوست داريم كودك از خود نشان دهد استفاده شود. حتي الامكان بايد سعي شود از تنبيه خيلي كم و يا در صورت ايجاد پيامدهاي منفي بيشتر نسبت به پيامدهاي مثبت اصلا استفاده نشود. منبع: روانشناسي كودك ترجمه: غلامعلي اسماعيلي كارشناس ارشد روانشناسي