Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791102-50539S1

Date of Document: 2001-01-22

به جاي حمايت بدون قيد و شرط صنعت خودروسازي را به مسير درست هدايت كنيم ترديد نداريم كه صنعت خودروسازي امروزه از اركان اقتصاد كشور ما در بخش توليد محسوب مي شود و با توجه به دستاوردهاي ارزشمند اين صنعت در طول 20 سال اخير حمايت از آن كاري ضروري و براي رشد اقتصاد ملي لازم است اما، تا زماني كه اين صنعت در بستر توليد با كيفيت مطلوب و قابل رقابت با محصولات خارجي قرار نگيرد و قيمت آن از وضعيت كاذب و كمرشكن كنوني خارج همواره نشود، بايد برنامه ها و سياست هاي حمايت از اين بخش همراه با انتقاد سازنده باشد. بديهي است حمايت بي چون و چرا از صنعت خودروسازي بگونه اي كه اين صنعت نوپا را از بهبود كيفي و ورود به عرصه رقابت در بازارهاي جهاني باز دارد، نه تنها مفيد نمي باشد بلكه صددرصد به زيان اين صنعت و اقتصاد ملي ايران خواهد بود. اكنون كم نيست شمار دريافت كنندگان انواع خودروهاي ساخت داخل كه به علت معايب ساختاري با مشكلاتي گوناگون روبرو شده و هزينه هاي سنگيني را متحمل گرديده اند. انتظار مي رفت حداقل پس از گذشت يك دهه از سامان يافتن توليد انبوه و با كيفيت قطعات خودرو در ايران، امروزه شاهد وجود نارسايي هاي فاحش در خودروهاي ساخت داخل نباشيم. به نظر مي رسد كه واگذاري توليد قطعات به كارگاههاي گوناگون و شيفت هاي متفاوت و ناهماهنگ يكي از دلايل اصلي معايب كنوني خودروهاي ساخت داخل باشد. وجود قطعات ضعيف در يك دستگاه خودرو در كنار قطعات با كيفيت خوب كه آنها هم ساخت داخل كشور مي باشند، مايه شگفتي است و يك تضاد غيرقابل توجيه مي باشد. اينجانب در پژو 405 مونتاژ ايران به پاره اي اصلاحات ساختاري برخوردم كه در مقايسه با نوع فرانسوي آن مزيت هايي دارد، اما در همين پژو بعضي قطعات چنان ضعيف و آسيبپذيرند كه آن امتيازات مهندسي را نيز از ديد مصرف كننده پنهان مي كنند. اين واقعيت را بايد بپذيريم كه صنعت خودروسازي در كشور ما سالهاست بدون داشتن رقيب نيرومند و با تكيه بر تقاضا و عطش فراوان مصرف كننده، راه خود را پيموده است، بي آنكه در ترازوي نقد و بازبيني قرار بگيرد و يا در عرصه رقابت ارتقاي كيفي پيدا كند. اخيرا كه در يك گزارش آماري از سوي شركت كنترل كيفيت هوا به غيراستانداردبودن ميزان گازهاي خروجي از برخي خودروهاي ساخت داخل به عنوان يكي از عوامل آلودگي هواي تهران اشاره شده بود و بحق گفته شده است كه بعضي از خودروهاي قديمي از اين لحاظ آلوده زايي كمتري دارند، با واكنش شديد وبعضا تعصبآميز و غيرمنطقي هواداران حمايت بي چون و چرا از خودروهاي ساخت داخل روبرو اين شديم قبيل موضعگيري ها مشكل گازهاي آلوده كننده را حل نمي كند و زيان آن متوجه شهروندان ساكن تهران خواهد شد. بهتر است حمايت بدون قيد و شرط از صنعت خودروسازي كشور جاي خود را به حمايت آميخته به انتقاد سازنده بدهد تا به صورت روزافزون شاهد بهبود كيفي توليدات داخلي باشيم. اگر چنين نشود دير يا زود، راه ورود خودروهاي خارجي به كشور باز مي شود و خودروهاي ساخت داخل با وضعيت كنوني قادر به رقابت با انواع خارجي نخواهند بود و براي اين صنعت ملي و مفيد زيان هاي سنگيني به بار مي آيد. علاوه بر اين، هميشه نبايد طرفدار تزريق سالي 150 هزار دستگاه خودرو ساخت داخل در شهر آلوده تهران باشيم و آن را به عنوان شريان حياتي براي صنعت خودروسازي بدانيم. حاميان بدون قيد و شرط خودروهاي ساخت داخل بهتر است، قدري از توان و انرژي خود را صرف نجات مردم پايتخت از تنفس گازهاي سمي كنند و حداقل با اجراي طرح تبديل به احسن خودروهاي قديمي، فرسوده و آلاينده با خودروهاي نو بگونه اي كه منافع صاحبان خودروهاي قديمي كه اغلب از طبقه فرودست جامعه هستند لطمه وارد نشود، مسير تازه اي را براي رشد و ترقي صنعت خودروسازي بگشايند. صرف حمايت بدون قيدو شرط از صنعت خودروسازي نه معقول است و نه مفيد و نه گرهي را مي گشايد. من باب يادآوري متذكر مي شوم كه واردات خودرو توسط برخي شبكه هاي تجاري را براي كشور و صنعت خودروسازي نه مفيد مي دانم و نه مجاز و بحث انتقادي من هيچگونه همخواني با منويات آن شبكه ها ندارد. مهندس ارسلان بهروزي