Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791022-50463S1

Date of Document: 2001-01-12

صنام با اقتدار در صدر ايستاد پايان واليبال جام برتر باشگاههاي تهران صنام در اين فصل در همه زمينه ها از تيم هاي ديگر موفق تر بود و در پايان هم با اقتدار قهرمان شد. بازيكنان صنام همراه با كادر مربيان خود مصطفي كارخانه، عباس برقي، آهنگري و ترابي ديده مي شوند. بازيافت براي دومين سال متوالي موفق به كسب نيابت قهرماني شد. در خشش بازيافتي ها با حضور تيم هاي بزرگ جاي تحسين داشت. پيكان پس از سالها از اريكه قهرماني افتاد، اما مسئولان اين تيم به آينده و تكرار موفقيت هاي گذشته فكر مي كنند. پيكان اين بار در جاي سوم ايستاد. گروه ورزشي: رقابت هاي اين فصل واليبال جام برتر باشگاههاي تهران (يادواره مرحوم مجيد پزنده ) با قهرماني تيم صنام به پايان رسيد و تيم هاي بازيافت و پيكان نيز در رقابت با تيم قهرمان دوم و سوم شدند. اين دوره از رقابت هاي واليبال جام برتر تهران برخلاف دوره هاي پيش در يكدوره بازي خلاصه شد تا تنها با 28 بازي چهره تيم هاي برتر مشخص شود. مسابقات واليبال تهران چند سالي است كه مشابهت زيادي با رقابت هاي واليبال ايران پيدا كرده است و تيم هاي شركت كننده در آن را مي توان به لحاظ نفرات و امكانات به چند دسته تقسيم كرد. تفاوت كيفي تيم ها به گونه اي است كه دسته اي از تيم ها پيشاپيش محكوم به شكست و سقوطند و از قبل مي توان نتايج و رتبه آنها را در جدول پيش بيني كرد، تيم هايي كه هيچ شانسي براي خود قايل نيستند. شايد هم تفكر مسئولان جديد واليبال تهران در راه اندازي جامي جديد تحت عنوان جام در جام ريشه در حل چنين مشكلي دارد كه به وضوح در بين تيم هاي حاضر در ليگ برتر همانند دره اي عميق عيان بود. در رقابت هاي اين فصل، صنام تيمي مقتدر بود كه حريفي هم عرض خود نيافت، حتي پيكان هم با پشتوانه چندين قهرماني و برخورداري از بازيكناني صاحب نام و داشتن امكانات مطلوب در برابر اين تيم كم آورد و سرنوشتي مشابه با صنام در فصل پيش پيدا كرد. پيكان در اواسط بازيها برابر بازيافت غافلگير شد و از همان ميانه راه متوجه شد كه در اين فصل نمي تواند سدي در مسير قهرماني صنام ايجاد كند. در دسته بندي تيم هاي ليگ برتر بايد گفت: صنام و پيكان يك استثناء بودند، بازيافت و پرسپوليس در يك رده، برق و داروگر در رده سوم و مقاومت و دخانيات هم در پائين ترين رده با هم به رقابت پرداختند كه در ادامه مطلب به آن اشاره خواهيم داشت. علي شاكري خلا عدم حضور تيم هاي ريشه دار واقعيت اين است كه واليبال تهران چند سالي است كه با مشكل ديگر رشته هاي ورزشي همانند بسكتبال، فوتبال، كشتي و... روبه رو است. مشكلي كه بيشتر ناشي از نبود قوانيني شفاف در امر تيمداري حكايت مي كند و غفلت سازمان تربيت بدني و اداره كل تربيت بدني استان تهران موجب شد تا بسياري از سازمانها و ارگانهاي دولتي شناخته شده و فعال در امر ورزش به نوعي از زير بار مسئوليت شانه خالي كنند. آيا اگر عدم حضور تيم هاي ريشه دار و با سابقه اي چون راه آهن، بانك ملي، استقلال، فتح، فجر و.. در واليبال از سوي مسئولان امر پيگيري مي شد آيا كفگير واليبال تهران و ديگر رشته هاي ورزشي در اين سالها اين چنين و به اين راحتي به ته ديگ مي خورد و مسابقاتشان از رونق ؟ مي افتاد مطمئنا جواب خير خواهد بود. چرا بايد تيم هاي با امكاناتي چون بانك ملي، راه آهن، هما، فتح، فجر واستقلال به واليبال پشت كنند. راه آهن هم اكنون در بسكتبال حضور فعالي دارد، اما بانك ملي با آن همه امكانات وتاسيسات ورزشي به جز فوتبال دور همه رشته هاي ورزشي را خط كشيده؟ است چرا استقلال به عنوان اولين نماينده ايران در واليبال باشگاههاي آسيا نبايد همانند پرسپوليس در صحنه حضور داشته باشد. چه كسي بايد پيگير حضور اين تيم ها در ورزش شود و مسئولان اين باشگاهها را متقاعد به سرمايه گذاري و حضور در ورزش؟ كند به هر روي بي تفاوتي نسبت به حل اين مشكل عواقبي بدتر از اين را هم به همراه خواهد داشت. حضوربازيكنان شهرستاني حضور بازيكنان شهرستاني در تيم هاي واليبال پايتخت اگرچه به زمانهاي دور مي رسد، اما در اين سالها مهاجرت نخبگان واليبال به اوج خود رسيده است. با نگاهي گذرا به نفرات 8 تيم شركت كننده در جام برتر به خصوص تيم هاي مدعي مي بينيم اكثر نفرات اين تيم ها را بازيكنان شهرستاني تشكيل مي دهند. اين مشكل دقيقا ريشه در دلسردي مربيان سازنده و عدم سازندگي از سوي باشگاهها و كانونهاي واليبال در شهربزرگ تهران دارد كه در گذشته كمتر به چشم مي خورد. مهاجرت بازيكنان شهرستاني نيز به نبود امكانات مطلوب و مشكلات اقتصادي در شهرستانها برمي گردد كه اين مشكل فقط مربوط به واليبال نيست، اين مشكل را مي توان هم اكنون در اكثر رشته هاي ورزشي ديد. حل اين مشكل نيز چندان پيچيده نيست، اگر سازمان تربيت بدني بتواند در شهرستانها با كمك دولت به تاسيس باشگاهها در رشته هاي مختلف اقدام كند، بدون شك نبض ورزش در اين مناطق بهتر خواهد تپيد و هرروز شاهد مهاجرت ورزشكاران شهرستاني به تهران و تهي شدن ورزش استانها از قهرمانان صاحب نام نخواهيم بود. فاصله تيم ها... همانگونه كه در ابتداي مطلب اشاره شد، فاصله تيم ها به لحاظ كمي و كيفي از نقطه نظر نيروي انساني، فني و امكانات هرگز نزديك به هم نبود و همين مسئله به خودي خود از جذابيت و رونق بازيها به جز چند تيم هم قواره و در حد هم مي كاست. در واقع برخورد چهار تيم بالاي جدول ( صنام، پيكان، بازيافت و پرسپوليس ) تا حدودي رضايت خاطر تماشاگران، دست اندركاران و نمايندگان رسانه ها را موجب مي شد و جدال چهار تيم بعدي كمتر با استقبال همراه بود. در جمع چهار تيم اول دو تيم صنام و پيكان وضعيتي نزديك به هم داشتند، اگر صنام توانست با داشته هايش برداشت كامل كند، پيكان با رفتن روي سكوي سومي نتوانست به اندازه موجوديت و بضاعتش مقام كسب كند. اما بازيافت با بدست آوردن مقام نيابت قهرماني همانند فصل پيش موفق عمل كرد و به نتيجه اي دور از انتظار در جمع بزرگان دست يافت. پرسپوليس همرده با بازيافت در همان مكاني نايستاد كه از اين تيم انتظار مي رفت، اين تيم سوپر ليگي، پايين تر از برق مدعي صعود به سوپر ليگ در جدول قرار گرفت. در رده هاي بعد دخانيات هم حضوري تقريبا قابل قبول در اولين سال حضورش در جام برتر تهران داشت. اين تيم توانست بالاتر از داروگر و مقاومت (دو نماينده تهران درليگ دسته اول ايران ) به مقام ششم برسد. داروگر با همه سروصداي به راه انداخته با جمعي از بهترين هاي گذشته و حال واليبال كشور هفتم شد و تيم بي ادعاي مقاومت با جوانانش در پايين ترين نقطه جدول. نگاهي به تيم ها برحسب موقعيت در جدول صنام: اين تيم در اين فصل با تدبيرتر از هميشه عمل كرد. صنام نه تنها در مسابقات يك تيم كامل بود، در روي نيمكت و هدايت هم برخلاف گذشته يك تيم متشكل از گروه كادر مربيان، سرپرست، روانشناس، بدنساز و مشاور به همراه داشت. صنام با مديريت مصطفي كارخانه در جام برتر تهران تيمي كم نوسان بود و در طول هفت بازي تنها دو ست از دست داد و با اقتدار كامل و با برتري قابل توجه بر ساير مدعيان به دومين جام قهرماني خود از مسابقات باشگاههاي برتر تهران رسيد. اين تيم با وجود داشتن 15 بازيكن مطرح در اكثر مسابقات با تركيب تركاشوند، منظمي، اميرحسيني، مومني مقدم، محمدي راد، بنيادي و عباس قاسميان به ميدان حريفان رفت و براساس موقعيت حريفان نفراتي چون عليرضا نادي، مرتضي شياري، علي نقدي، اميرحسين معززي خواه هم بهره گرفت. صنام حتي با نفرات ذخيره اش نيز مي توانست يكي از چند تيم برتر اين بازيها باشد. پيكان: قهرمان 5 ساله ايران و تيم مدافع عنوان قهرماني در بازيهاي اين دوره هرگزفروغ فصل پيش را نداشت. مصدوميت سرديتوف و رفتن بهنام محمودي به ايتاليا حتي با آمدن ملي پوشاني چون خداپرست، رضايي و اكبري هم نتوانست طراوت و قدرت گذشته را به اين تيم ببخشد و پيكان پس از سالها قدرت نمايي اين بار ميدان را به رقيب چند ساله اش صنام سپرد. پيكان تا هفته هاي پاياني شانه به شانه صنام جلو رفت، اما غافلگيري در بازي با بازيافت آسيبپذيري اين تيم را در رقابت با صنام آشكار ساخت و شكست دوم برابر رقيب چند ساله حتي نايب قهرماني را هم از اردوي اين تيم خوب دور كرد. واقعيت آن است كه پيكان كمتر جوانانش را باور داشت و فقط در هفته هاي آخر روي به آنها آورد. معدني، نجاتي، اكبري، مجردي، شيركوند، رضايي و خداپرست مردان اصلي پيكان بودند كه به تناوب نيز بازي به عطايي، بهبودي و افشار دوست هم رسيد. بازيافت: اين تيم اتكاي بيش از حد به بازيكنان باتجربه داشت، اگر بازيافت به قدرت جواني بها مي داد و در جذب اين دسته از بازيكنان هم علاقه مندي از خود نشان مي داد بي هيچ ترديد يك پاي قهرماني هم در جام برتر تهران و هم در جام برتر باشگاههاي ايران بود. البته نيابت قهرماني اين تيم در جام برتر تهران و تجديد عنوان فصل پيش تا حدود زيادي آنها را از زير بار تيغ انتقادات نجات بخشيد، اما اين مطلب بيشتر در چگونگي حضور اين تيم در جام برتر كشورصدق مي كند. برادران مظفري به خصوص ايرج همراه با لاهوتي، جعفري، ابراهيمي، منصوري و پورحسني بيشترين حضور را در تركيب اصلي بازيافت داشتند و در اين بين نفرات دوم تيم چون شاهرخ جلوه، مصطفي مظفري و پيام كاوياني هرگز نمي توانستند جانشين بازيكنان اصلي شوند. سهيل نصيحت طلب تنها بازيكن مطرح از جمع نفرات دوم بود. برق: اين تيم با تفكر خوب ابارشي و اكبر نائيني تيمي بود كه با تلفيق جواني وتجربه بازيهاي خوبي را ارائه داد و نتيجه بسيارخوبي نيز گرفت. تجربه بالاي صحنه و اكبر نائيني با قدرت جواني رضا نائيني، حسينيان پور، خداوردي و تندروان گره خورد و اين تيم توانست در ميان ناباوري به جمع چهار تيم بالاي جدول راه يابد. برق از جمله تيم هاي خوب فصل آينده واليبال تهران و كشورخواهد بود. پرسپوليس: تيم هميشه مطرح واليبال تهران و كشور با دو بازيكن خارجي اش مثل دوره هاي گذشته ميدان را براي جوانانش باز گذاشته پرسپوليس بود با حال و هواي بهاري به آنچه كه استحقاقش را داشت در نرسيد اين تيم عاكف ولي اوف، عليرضا اماني، عباس عليزاده، محمود هاشمي، آندر ساريف، حميد جعفري و حسن شورايي در تركيب اصلي بودند و گهگاهي نيز مهدي مهدوي پاسور تيم جوانان ايران هم جانشين اماني مي شد. پرسپوليس اگر در بازي آخر خود مغلوب بازيافت نمي شد در زمره چهار تيم برتر جام بود. داروگر دخانيات، و مقاومت هم در پايان بازيها به ترتيب ششم تا هشتم در شدند اين جمع دخانيات با محمود چايچي نتايج بالنسبه خوبي گرفت. داروگر به اندازه موجوديتش مقام خوبي كسب نكرد و از مقاومت هم بيش از اين انتظاري نمي رفت. تلاش ستودني كادر اجرايي هيات واليبال استان تهران با همه مشكلاتي كه پيرامون خود از جمله كمبود سالن بازي داشت، توانست با نظمي مثال زدني بازيهاي اين فصل را به پايان ببرد. به همين منظور يك خسته نباشيد را تقديم اين زخمت كشان از اميدوار حاتمي، اكبر يحيايي، اسماعيل صباغ، حميد راهجرديان گرفته تا حميد حق بين، معتمدي و شعباني مي كنيم كه از صبح گرفته تا پاسي از شب هم و غمشان را در برگزاري هرچه بهتر اين بازيها صرف كردند.