Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791020-50437S5

Date of Document: 2001-01-10

ببرهاي آسيا، خسته شده اند... براي مقايسه آسيايي ها، بچه هاي خود را براي عصر اطلاعات آماده مي كنند. آيا مي توان خلاقيت را آموزش؟ داد دانش آموزان در هر سال به محض سبز شدن نشاها در مزارع درخشان شاليكاري تايوان، آخرين اقدامات را براي آمادگي خود جهت امتحانات ورودي دانشگاه انجام مي دهند و از اين لحظه داستانهاي توام با دلهره و وحشت آغاز مي شود. گاهي جسدي شناور بر آب در زير يك زير گذر بتوني در رودخانه شهر كشف مي شود، يا والدين نگران، يك يادداشت خودكشي را روي ميز اتاق نشيمن آپارتمان خود در حومه تايپه مي يابند كه در آن نوشته شده: نمي توانم با امتحانات روبرو شوم. آنها سريعا به آشپزخانه مي روند تا پسرشان را كه با گاز، خودش را خفه كرده بيابند. گاهي اوقات والدين نمي توانند علت دقيق اين تراژدي را بفهمند: در ششم ماه مه، لي پينگ شيا كه دانش آموز سال سوم دبيرستان در تايپه بود، با پريدن از يك ساختمان بلند به زندگي خود خاتمه داد. اين دختر، دانش آموزي سرزنده و با اعتماد به نفس بود و هيچ يادداشتي در مورد علت خودكشي از خود به جاي نگذاشته بود. با وجود اينكه هيچ كس به طور يقين، علت خودكشي او را نمي داند، اما مسئولين مدرسه اظهار كردند كه لي نمرات بدي را در امتحان عملي كسب كرده خويش بود كشيها تقريبا به صورت بخشي از مراسم هاي فصل بهار تايوان درآمده است. مراسم عبادي مربوط به متوفي، نشانگر بحران موجود در سامانه اداره مدارس اطراف اين منطقه است. چه اتفاقي افتاده؟ است آسيايي ها هميشه از اين موضوع كه بچه هايشان را به خوبي تربيت كرده اند، به خود مي باليدند. بچه هاي آسيايي با توجه به انگيزه والدين مصمم خود، بالاترين نمرات را در رقابتهاي جهاني رياضي و علوم به دست مي آورند. اما اكنون از ژاپن تا چين و حتي سنگاپور، مسئولان كشورها متوجه مي شوند كه بچه ها چنان تحت فشار و اضطراب شديد هستند و آنقدر امتحان داده اند كه به خوبي براي عصر اطلاعات آماده نمي شوند و عصر اطلاعات چيزي است كه در آن تفكر و خلاقيت داراي تفاوت است. مربيان اصلاح طلب، شكايتي مشابه دارند. از يك دانش آموز كره اي بخواهيد مقاله اي را با خلاقيت بنويسد يا از يك دانش آموز ژاپني بخواهيد كه يك سئوال جنجال برانگيز مطرح كند و يا از يك دانش آموز هنگ كنگي بخواهيد كه سئوالي بپرسد. دو سال قبل كيشور محبوباني كه يك مقام بلندپايه سنگاپوري است، سئوالي جنجال برانگيز را در كنفرانس عنوان كرد: آيا آسيايي ها مي توانند تفكر؟ كنند كه چالش مهمي از عدم اعتماد به نفس را پديد آورد. رهبران سنگاپور ساليان سال درباره مزاياي ارزشهاي آسيايي و اين كه نظم در مدارس و دولتهاي مشابه آسيايي بهتر از آزادي به سبك غربي عمل مي كند، سخناني ايراد كرده اند، اما آن روش در آسيا، كارگران مطيع و كارآمدي پديد آورده كه روسايشان به جاي آنها فكر مي كنند. كشورها با خوشحالي و رضايت براي خطوط توليد و آسمانخراشها و حتي ساختمانهاي مدارس سرمايه گذاري كرده اند، اما براي توسعه روشهاي مدرن تدريس و آموزش معلمان حرفه مند حساسيت به خرج مي دهند. نتيجه اين كه مدارس آسيا آنقدر ناديده گرفته شده كه بچه ها در بعضي كشورها در كلاسهاي نيمه وقت كه از فرط شلوغي در حال تركيدن است، شركت مي كنند. دانش آموزان آسيايي به حدي درگير حفظ كردن جوابهاي خسته كننده هستند كه فرصت يادگيري تفكر را ندارند. بعضي كشورهاي آسيايي به اين نتيجه رسيده اند كه امتحانات، علت اصلي اين امور است. دموكراسي در تايوان باعث ايجاد بحثهاي عمومي در مورد مدارس قديمي استبدادطلب شده، اين كشور قصد دارد تا سال 2002 اين سيستم خفقان آور امتحان ورودي دانشگاهها را كنار بگذارد، زيرا باعث نااميدي دانش آموزان شده است. امتحان ورودي طي چندين دهه، تنها عامل تعيين كننده سرنوشت نوجوانان تايواني بود و دانش آموزان حدود دو سال در مدارس عصرانه اي كه مطالب در آنجا به صورت فشرده تدريس مي شود، تحصيل مي كنند تا خود را براي امتحان آماده اگر كنند آنها در امتحان قبول نشوند، حتي رفتار خوب در كلاس يا پشتكار زياد در طول سال نمي تواند جبران كننده باشد. سال گذشته هنگامي كه جيمز كوآن نوزده ساله در امتحان ورودي قبول نشد، به شدت سرخورده شد. وي بسكتبال را رها كرد تا به صورت تمام وقت درس بخواند و با اين كار قبول شد. او مي گويد: واقعا بسيار سخت بود. ورود به دانشگاه درآينده از طريق چندين امتحان تعيين خواهد شد كه اين امتحانات عبارتند از: توصيه نامه معلم، امتحان استعداد در زمينه هاي خاص و امتحاني شبيه به آزمون پيشرفت استاندارد كه در امريكا برگزار مي شود و توانايي دانش آموز را براي تجزيه و تحليل اطلاعات ارزيابي مي كنند. اين تغييرات باعث يكسري نگرانيهاي جديد مي شود. بعضي از والدين تايواني نگرانند كه بدون يك آزمون استاندارد، اين سيستم تا حدودي غيرمنصفانه عمل خواهد كرد. بعضي مدارس مترقي، كميته هايي را متشكل از والدين و معلم ها تشكيل مي دهند تا بر توصيه نامه ها نظارت كنند و عدم وجود روابط را در مقابل ضوابط تضمين كنند. لاي سيوچي منشي انجمن والدين تايپه اظهار مي دارد: البته ما نگران مشكلاتي نظير تبعيض و امتياز هستيم، اما طبقه كارگر تايوان به حقوق خود بيشتر و بيشتر احترام مي گذارند و من معتقدم كه به گفته خود عمل خواهند كرد. كره جنوبي تصميم گرفته كه امتحان سخت دانشگاه را كنار بگذارد. اما سيستمهاي قديمي كه در سنتهاي فئوداليسم غرق شده اند، به سختي از بين مي روند، به رغم ورود دموكراسي به كره، هنوز هم نمره دانشگاه، تنها مجوز براي كاري اميدبخش يا احتمالي است. والدين كره اي سعي دارند كه مرتبا با پاكتي پر از پول به معلمها رشوه دهند. انجمن معلمها اخيرا براي اولين بار به طور رسمي شناخته شد و اين انجمن موسسه اي اصلاح طلب است كه از دموكراسي در مدارس دفاع مي كند. مسئولين اين انجمن عليه رشوه اقداماتي انجام داده اند و ارتشاء در شرف نابودي است. اما به دليل فقدان يك آزمون استاندارد، والدين از اين نگرانند كه در آينده، شانس خانواده هاي سرمايه دار و رابطه دار، براي فرستادن بچه هايشان به دانشگاه بيشتر خواهد بود. ايم يون كي در موسسه پيشرفت آموزش كره اظهار مي كند كه: سيستم نظام جديد امتحان ورودي دانشگاه در صورت صحيح برگزار نشدن مجددا باعث ايجاد فساد و ارتشاء در مدارس خواهد شد. تغييرات و اصلاحات آموزشي تئوريك، مي توانند يك شبه تبديل به واقعيت شوند. در كلاسهاي كره جنوبي به رغم اعمال مجموعه اي از اقدامات جهت مدرنتر كردن تدريس، همان روش استبدادي حكمفرماست. اخيرا معلمي به دليل تنبيه بدني بچه ها و مطلع شدن مسئولين، دستگير و به اداره پليس برده شد. يك مقام آموزشي، اخيرا پيشنهادهاي جديدي ارائه كرده كه عبارتند از: از چوبهاي بلندتر از 60 سانتيمتر استفاده نكنيد، تنبيه بدني را فقط در صورتي كه دانش آموزان ديگر آن را نبينند، انجام دهيد و بچه ها را فقط در قسمتهايي از بدن كه حساس و خطرناك نيست، تنبيه كنيد. بسياري از دانش آموزان كره اي براي تحصيل به مدارسي كه تدريس در آنجا به صورت فشرده است، مي روند و يا معلم خصوصي مي گيرند و بيش از 4 ساعت در شبانه روز نمي خوابند. كامپيوتر در بعضي از كشورها مانند يك راه ميانبر براي آموزش مدرن عمل مي كند. كشور مالزي يك برنامه درازمدت و جدي را براي معرفي كامپيوتر و اينترنت به تمام مدارس آغاز كرده است. به نقل از يك وكيل مالزيايي فراهم كردن سخت افزارها، آسان است، اما قسمت دشوار كار، نرم افزارهايي است كه مردم را به تفكر وادارد. او گله مندانه اظهار مي كند كه فارغ التحصيلان اخير رشته حقوق در مورد جهاني انديشيدن داراي هيچ عقيده اي نيستند. اين امري بسيار مهم در شركتهاي حقوقي است كه اين روزها بايد با برنامه ريزي مالي و استراتژيك به موكلان خود كمك كنند. استخدام شوندگان جوان، فقط مي توانند كارها و وظايف خاصي را انجام دهند، اما نمي توانند فراتر از اطلاعاتشان فكر كنند. كشور مالزي، لزوم كنار گذاشتن تدريس نظري را مي فهمد و آزاديهاي جديد را به دانش آموزان ارائه مي دهد تا چيزهايي را طبق خواسته خود بياموزند. يك بازرگان كه در امر تعيين اصلاحات آموزشي دخيل است، ابراز كرد: دانش آموزان در آينده، كار را با خوردن يك دسر شروع خواهند كرد و هيچ كس به آنها نه نخواهد گفت. روش قديمي نيز غيرمتدوال است. اما والدين محافظه كار، نگران اين هستند كه مبادا فن آوري و آزاديهاي جديد، بچه هايشان را در معرض خطراتي نظير تصاوير و فيلمهاي مستهجن اينترنت قرار دهد. نجيب رزاك وزير، آموزش و پرورش، به مجله نيوزويك گفت: وقتي در جامعه اي، انقلابي رخ دهد - و اين يك انقلاب است - مردم از تغييرات مي هراسند. اما ما حق انتخاب محدود داريم و بايد داراي يك سيستم آموزشي باشيم كه كارگران خلاق پديد آورد، در غير اين صورت شكست خواهيم خورد. كشور هنگ كنگ هنوز هم در تلاش است تا طرحي را براي بهبود وضع مدارس ناكافي خود بيابد. بچه هاي كمتر ازدوازده سال به دليل كمبود كلاس درس و معلم، اغلب به صورت نيمه وقت آموزش دولت مي بينند در حال سرمايه گذاري بر روي كامپيوتر است و قصد دارد امتحان ورودي دانشگاه را كه بر اساس قبولي يا مردودي است، متوقف اما كند اين مدارس با تلاش هنگ كنگ به هويت جديد پس از استعمار خود رسيده اند. مسئولين امر به رياست مدير اجرايي برنامه، يعني تانگ چي هوا در يك اقدام ميهن پرستانه اظهار كردند كه مدارس هنگ كنگ به فرهنگ و زبان چيني نيازمندند. تا سال گذشته، در مدارس اين كشور، تركيبي از انگليسي و چيني به طور ناقص تدريس مي شد. تانگ تصميم به تدريس مجدد زبان چيني گرفت. در عوض، بسياري از معلمان، معتقدند كه هنگ كنگ بايد معلمهاي انگليسي بيشتري را استخدام كند تا آنها به اين كشور كمك كنند تا با رقبايي نظير سنگاپور برابري كنند. سرزنش كردن كنفوسيوس به دليل ايجاد سستي در مدارس آسيا، كاري آسان است. اگر به قرن چهارم قبل از ميلاد بازگرديم، مي بينيم كه فيلسوف چيني گفته: من انتقال مي دهم، اما خلق نمي كنم. به عقيده وي، هدف از آموزش، ابداع نبود، بلكه تهذيب عقايدي بود كه در عصر طلايي پيشين توسعه يافته بود. نظم معمولي جهان بر اساس سلسله مراتب بود: پسرها به پدرها احترام مي گذاشتند، دانش آموزان به معلمها احترام مي گذاشتند و مردم از امپراتور استبداد طلب ولي نيك خواه خود اطاعت مراسم مي كردند عبادي بر زندگي حكمفرمايي مي كرد و حفظ كردن بدون تفكر - و توانايي قبول شدن در امتحانات رسمي - تمام چيزي بود كه سبب موفقيت مي شد. البته نخبگان آسيا، هميشه مي دانستند كه اين كار از حفظ كردن مطالب براي ساختن آن در دنياي مدرن، موثرتر واقع مي شود و به همين دليل است كه بچه هاي خود را براي تحصيل به غرب مي فرستادند و مي فرستند. در طول دهه هشتاد و اكثر سالهاي دهه نود، ترقي ناگهاني آسيا مانند يك مهماني بزرگ بود كه هيچ كس به لزوم آماده شدن براي فردا فكر نكرده احتمالا بود دانش آموزان ژاپني بيش از هر چيز از اين كوته نظري رنجيده خاطر شده اند. متعاقب اضمحلال آسيا، آنها به واسطه آرزوهاي غيرقابل دسترس، يادگيري بدون تفكر و فشار براي قبول شدن در امتحانات، به قدري سرخورده مي شوند كه ميزان خشونت و گريز از مدرسه به شدت بالا مي رود. تغييرات و اصلاحات آموزشي نمي توانند بدون تغييرات اجتماعي، حلال مشكلاتي نظير آن همچنان باشند كه وضع اقتصادي آسيا بهبود مي يابد، كشورها مجبور خواهند شد كه گزينشهاي سختي انجام دهند. آنها مي توانند بدون بازديد كلي موسسات اجتماعي خود، پيش روند و كالاهاي نامرغوب را براي مدتي توليد كنند. اما اگر آسياييها توجه خود را معطوف نرم افزار حفظ كردن كنند كه اين كار از مدارس شروع مي شوند، آيا آن چه را كه مي دانستند، مجددا كشف خواهند ؟ كرد البته آسياييها مي توانند فكر كنند و بهار در تايوان براي هر شخص، چيزي مهمتر از محصول برنج نخواهد آورد. منبع: نيوزويك ترجمه: عليرضا حيدري