Hamshahri corpus document

DOC ID : H-791012-50365S6

Date of Document: 2001-01-02

خبرسازان سال 2000 از نگاه تايم ( ) 1 تصوير اين كودك از اذهان جهانيان پاك نمي شود تصوير محمد الدوره كودكي كه فكر مي كرد قرار گرفتن در آغوش پدر و پناه گرفتن در كنار او مي تواند از رگبار گلوله درامانش دارد اما چنين نشد و همانجا به ضرب گلوله نظاميان اسرائيلي جان سپرد، هنوز هم بعد از گذشت سه ماه از آغاز انتفاضه از صفحات تلويزيون در سراسر دنيا پخش مي شود و خشم افكار عمومي را نسبت به رژيم اسرائيل برمي انگيزد. شهادت اين ساله 12كودك در اولين روزهاي آغازين انتفاضه جديدمردم فلسطين دنيا را تكان داد. ساله 14برادر محمد مي گويد: او تنها نماد مقاومت فلسطينيان نيست بلكه نمادي جهاني است، زيرا مرگ وي بر افكار جهانيان اثري عميق گذاشت. در سومين روز از آغاز انتفاضه كه با ديدار آريل شارون رهبر تندرو حزب راستگراي افراطي ليكود از بيت المقدس آغاز شد، محمد الدوره و پدرش به خريد رفته بودند. آنها در راه بازگشت به خانه در گذرگاهي كه مبارزان فلسطيني با سنگ و كوكتل مولوتوف درمقابل سربازان مسلح اسرائيلي مبارزه مي كردند، گرفتار درگيري شدند تشديد شد و سربازان اسرائيلي شروع به تيراندازي كردند. محمد و پدرش به كنار ديوار دويده و پشت يك بشكه آهني پناه گرفتند. محمد چند لحظه پيش از جان سپردن به پدرش گفته بود پدر نگران نباش، الان آمبولانس مي آيد و ما را نجات مي دهد. آمبولانس آمد اما به محض رسيدن به محل راننده اش به ضرب گلوله كشته شد. دقايقي بعد محمد هم در آغوش پدرش به ضرب گلوله جان سپرد. يك گروه از خبرنگاران خبرگزاري فرانسه كه به طور اتفاقي در محل حضور داشتند آخرين لحظات شهادت محمد را ضبط كردند و به سرعت اين تصاوير در سراسر جهان پخش شد. اين تصاوير كه جنايت مسلم نام گرفته است دركشورهاي عربي و ديگر كشورها بارها و بارها از تلويزيون پخش شد. اين تصاوير از تلويزيون فلسطين به همراه سرودي كه در آن از زبان محمدالدوره از جهان عرب كمك خواسته شده است پخش مي شود. اين براي اسرائيلي ها بسيار گران تمام شد و روند مذاكرات صلح را كه با بن بست روبه رو شده بود، بيش از گذشته تخريب كرد. نظاميان اسرائيلي ابتدا تيراندازي به سوي اين كودك را رد كردند ولي بعد مسئوليت آن را پذيرفتند. اما بعد از آنكه واكنش هاي گسترده نسبت به آن را مشاهده كردند بار ديگر مسئوليت اين تيراندازي را ردكردند. نظاميان اسرائيلي هنوز هم درصدد سرپوش گذاشتن بر اين جنايت هستند و هر روز بحث تازه اي را در اين مورد مطرح مي كنند اما تصوير آخرين لحظات زندگي محمدالدوره به اين راحتي از ذهن فلسطينيان و مردم جهان پاك نمي شود. رهبر اولين انقلاب هزاره جديد در اروپا وويسلاو كوشتونيتسا زماني گفته بود، آرزويش اين است كه يوگسلاوي به يك كشور معمولي تبديل شود. اما علي رغم همه اتفاقاتي كه در سه ماه گذشته در اين كشور روي داده، يوگسلاوي هنوز تا رسيدن به آنچه رئيس جمهور جديد اين كشور آرزوي آن را دارد فاصله زيادي دارد. ميراث اسلوبودان ميلوسويچ، كه چيزي بيش از يك دهه جنگ خونين و نيم قرن حكومت ديكتاتوري نبوده است به اين زودي ها اصلاح پذير نيست و سالها طول مي كشد كه يوگسلاوي به وضعيت اول خود بازگردد. اما اين روند اكنون آغاز شده است. وقايع اخير در يوگسلاوي را هيچ كس پيش بيني نمي كرد يا حداقل تعداد كمي از تحليلگران پيش بيني مي كردند كه اين تحولات رخ دهد. كانون اين تحولات كه بزرگترين اعجاب سياسي سال 2000 در اروپا لقب گرفته، كوشتونيتساست. اوكسي بود كه در چنين زماني يوگسلاوي به آن احتياج داشت. ريشه انقلاب اكتبر در صربستان كه به دنبال انتخابات رياست جمهوري و شكست ميلوسويچ به وقوع پيوست در مجموعه اي از عوامل به هم پيوسته نهفته است كه فساد در رژيم ميلوسويچ و نارضايتي شديد مردم از اين رژيم تنها بخشي از آن است. شرايطي كه به اين تحول بزرگ منجر شد در گذشته نيز وجود داشته است اما مخالفان دولت در آن زمان فرصت ها را به راحتي از دست مي دادند. گروهي از آنها با حاكمان به توافق مي رسيدند و گروهي ديگر عقب مي كشيدند. اما اين بار كوشتونيتسا با سابقه اي روشن و برنامه هاي اصولي وارد ميدان مبارزه با ميلوسويچ شده بود. كوشتونيتسا علي رغم ظاهر ساده و رفتار عادي و معمولي اش سياستمداري كاملا متفاوت از ديگران است. سردبير يكي از روزنامه هاي چاپ بلگراد مي گويد: صربها سادگي و نجابت را مي پسندند و كوشتونيتسا هماني بود كه آنها مي خواستند. كوشتونيتسا دقيقا مي داند كه چه وظيفه دشواري پيش رودارد. او مي داند كه آينده سياسي صربستان به پيروزي كامل در مقابل ميلوسويچ و بازماندگان رژيم او بستگي دارد. بسياري از مواضع كوشتونيتسا در مخالفت با محاكمه ميلوسويچ و جنايتكاران جنگي صرب در دادگاه جنايات جنگي انتقاد اما مي كنند شايد نتايج مثبت اين تصميم به كوشتونيتسا كمك كند. به لطف وجود كوشتونيتسا و مردمي كه با تجمع و اعتصاب و اعتراض گسترده در به قدرت رسيدن او نقش داشتند، صربستان اكنون با گذشته بسيار متفاوت است و از كشوري خطرناك كه بيماري در قلب بالكان لقب گرفته بود فاصله گرفته اما هنوز تا تبديل شدن به كشوري معمولي فاصله بسياري دارد.