Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790229-48205S2

Date of Document: 2000-05-18

گرسنگي و غذا در عصر جمعيت 6 ميليارد نفري سال 200 پيش تئوري جمعيت توسط مالتوس اقتصاددان انگليسي ارائه گرديد; بدين مضمون كه افزايش جمعيت به صورت تصاعد هندسي بوده ولي افزايش مواد غذايي فقط به صورت تصاعد حسابي مي باشد. اين تز معروف، مردم آن زمان را به شدت متعجب ساخت. چنانچه افزايش جمعيت به طور بي رويه ادامه يابد، در نهايت نسل بشر گرفتار گرسنگي خواهد شد. حال ببينيم رابطه بين جمعيت و غذا در آينده چگونه خواهد بود! براساس گزارشي كه توسط سازمان كشاورزي و خواربار بين المللي (FAO) مبني بر كشاورزي جهان در سال 2010 منتشر گرديد، در چشم اندازي بلند مدت، جمعيت جهان در اين سال 7 ميليارد و 200 ميليون نفر پيش بيني شده است. طبق اين گزارش چون روند رشد جمعيت سير نزولي خواهد داشت، ميزان مصرف مواد غذايي نيز كاهش يافته و در نتيجه توليدات مواد غذايي تا به آن هنگام جوابگوي تقاضاي بشر خواهد بود. بانك جهاني نيز در اين رابطه، چنين نگرش خوش بينانه اي دارد: براساس چشم انداز جهاني مواد غذايي، جمعيت جهان در سال 2010 تقريبا 6 ميليارد و 600 ميليون نفر است و پيش بيني شده افزايش جمعيت تا قبل از سال 2010 تقريبا /1 4تا درصد كاهش يابد و خاطرنشان كرده اند كه رشد مقدار مصرف غلات دنيا ساليانه /1 4فقط درصد مي باشد; كه اين مقدار را نيز مي توان از داخل مناطقي كه ميزان توليد مواد غذايي در آنجا بيشتر است جبران نمود; اما آقاي براون رئيس موءسسه تحقيقاتي ورلدواچ آمريكا، نظري برخلاف اين تئوري خوش بينانه دارد. وي در مطلبي تحت عنوان قرن گرسنگي ميزان عرضه و تقاضاي مواد غذايي را تا سال 2030 پيش بيني كرده است. جمعيتي كه او حدس زده 8 ميليارد و 900 ميليون نفر مي باشد. به عقيده وي براي تامين مواد غذايي اين تعداد افراد، بالا بردن ميزان توليد ضروري ترين امر مي باشد. اما به عللي چون كمبود جهاني آب، محدوديت اثر كودهاي شيميايي و از بين رفتن زمين هاي زراعي به تبع صنعتي شدن، توليدات مواد غذايي نمي توانند به حد پاسخگويي به تقاضاي بشر برسند. پيش بيني مي شود در سال 2030 در تمام دنيا رقمي معادل 526 ميليون تن كمبود غلات داشته باشيم!! چرا پيش بيني عرضه و تقاضا در هر سازمان به اين اندازه متفاوت؟ است! به عقيده آقاي تايگاكي جي استاد، دانشگاه توكيو، ارزيابي و نگرش نسبت به قدرت توليد است كه محتواي پيش بيني را تغيير مي دهد. او مي گويد: فكر مي كنم درمدت سال 10 آينده امكان توليد مواد غذايي متناسب با افزايش جمعيت فراهم باشد و با گسترش تكنيكهاي علمي، هنوز جا دارد كه ميزان محصول به دست آمده از هر هزار مترمربع زمين را افزايش داد. وزارت كشاورزي و آبياري در ماه ژوئن سال 1998 ديدگاه خود را تحت عنوان پيش بيني عرضه و تقاضاي جهاني مواد غذايي در سال 2005 اعلام نمود. براساس اين نظريه به علت محدوديتهايي از قبيل مشكلات محيطي و غيره، توقف وسيعي در توليد غلات خواهيم داشت، به همين خاطر ميزان توليد ومصرف غلات با ميزان 2 ميليارد و 470 ميليون تن به تعادل مي رسد. چون انتظار مي رود كمبود عرضه مواد غذايي در كشورهاي در حال توسعه درحد 280 ميليون تن باشد لذا ميزان وابستگي آنها به كشورهاي پيشرفته شدت بيشتري خواهد يافت. در نتيجه قيمت هاي بين المللي غلات به چهار برابر سال 1994 افزايش مي يابد. اين وزارتخانه چنين بحران عرضه و تقاضايي را پيش بيني كرده و لايحه كشاورزي نوين را در جهت تامين امنيت مواد غذايي دنيا با قيد فوريت به مجلس كنوني (ژاپن ) تسليم نموده است. آقاي ناكاسوكا مامور بررسي و تحقيق دفتر طرح و برنامه ريزي همين وزارتخانه، مي گويد: ميزان خودكفايي ژاپن در زمينه توليد مواد غذايي 41 درصد است كه در ميان كشورهاي پيشرفته پايين ترين ميزان مي باشد. به دليل وابستگي به واردات مواد غذايي از كشورهاي خارجي، ناچار به وضع سيستم مديريت بحران هستيم كه براي بدترين وضعيت مثل قطع صادرات مواد غذايي به دليل اوضاع و شرايط مواد غذايي خود كشور صادر كننده، آماده شده باشد. يعني در حقيقت بايد يك طرح جامع توزيع مواد غذايي در داخل كشور، در شرايط بحراني را تهيه كنيم. جا دارد كه ژاپن و كشورهاي پيشرفته برنامه و سياستي در جهت دفاع از خود، متناسب با روند تحولات بازار غلات جهاني بينديشند، اما با اينكار فقط مشكل كشورهاي پيشرفته حل مي شود و مساله كشورهاي در حال توسعه كه راهي براي ورود به بازارهاي جهاني غلات را ندارند كماكان حل نشده باقي مي ماند. براساس گزارش (FAO) در كشورهاي آسياي جنوبي و آفريقاي جنوبي منطقه اي واقع در جنوب كوير صحرا (مغرب ) حدود 830 ميليون نفر دچار سوء تغذيه اند! وضعيت كنوني اقتصاد اين كشورها به گونه اي است كه اگر هم بخواهند مواد غذايي را وارد كنند، ارز مورد نياز براي اينكار را ندارند. آقاي ياگوچي استاديار دانشگاه صنايع كشاورزي توكيو، خاطرنشان مي سازد: به آنهايي كه نمي توانند وارد بازار شوند فقط مي توان كمك غذايي كرد، كه اين كمكها نيز صرفا در حد مجرايي براي خروج مازاد بازار فروش در است كشور خودمان (ژاپن ) هنگاميكه مواد غذايي به صورت فراوان توليد شود، امكان كمك به اين كشورها وجود دارد; اما در موقعيت هاي بحراني فوق الذكر احتمال ممنوعيت كمك به اين كشورها هم وجود خواهد هميشه داشت نوسانات بازار گريبانگير كشورهاي در حال توسعه خواهد بود. براساس گزارش مجمع عمومي سازمان ملل در سال 1987 در رابطه با توسعه و محيط زيست، بنا به محدوديتهايي كه نمي توان سيستم اقتصاد جهاني را تغيير داد، معضل گرسنگي كماكان حل نشده باقي خواهد ماند. منبع: روزنامه آساهي ترجمه: مريم گرابيان