Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790229-48198S2

Date of Document: 2000-05-18

رويكرد جديد در درمان اعتياد اعتياد از جمله مصايبي است كه به طور خانمانسوزي حيات نوع بشر را به صور مختلف تحت تاثير قرار داده است و آن را تهديد مي كند. اعتياد به مصرف مواد مخدر در هر شكل آن، اختلالات خلقي، رفتاري و شخصيتي را در فرد به وجود مي آورد و به همين دليل موجب منزوي شدن تدريجي فرد ازجمع خانواده، دوستان و در نهايت طرد از جامعه مي شود. اين فرآيند گرچه ممكن است به دليل عوامل متعدد جسمي، خانوادگي، رواني و يا اجتماعي روي دهد ولي مسلم اين است كه در نهايت به سرانجامي واحد طرد كه است خواهد انجاميد. درگيري گروههاي سني مختلف با اين پديده علاوه بر آنكه موجبات نگراني و تنش در خانواده ها مي شود، باعث شده است كه دولتها همواره بخش وسيعي ازامكانات خود را در راه مقابله با عرضه و تقاضاي اين مواد هزينه نمايند. در كنار اين همه، به كارگيري شيوه هاي درماني متنوع ضروري فرض شده است تا به آنجايي كه شيوه ها يكي پس از ديگري عرضه مي شوند و مورد آزمون قرار مي گيرند. اين شيوه ها كه در نگاه اول برخي از آنان چندان درماني نيز گستره نيستند، وسيعي از حبس در منزل از سوي والدين، نگهداري در اردوگاههاي بازپروري، درمان خود معرف، اجتماع درمان بخش و موارد متنوع ديگر رانيز شامل مي شود. اجتماع درمان بخش از جديدترين شيوه هاي درماني معتادان است كه با برنامه اي نظارتي براي درمان مسايل رفتاري، هيجاني و خانوادگي مصرف كنندگان مواد مخدر طراحي شده است. كارشناسان معتقدند كه بنابر تعاريف اين طرح، معتاد فردي است كه علاوه بر مسايل جسماني ناشي از مصرف مواد مخدر، دچار اختلالات شديد رواني، شخصيتي و رفتاري است كه موجب تشديد چرخه اعتياد و وابستگي به مصرف مواد مخدر مي شود و به همين دليل مركز توجه اين طرح بر درمان اين نوع مسايل استوار شده است. از آنجايي كه شيوه اجتماع درمان بخش به عنوان يك شيوه نوين ازسوي سازمان بهزيستي براي درمان معتادان انتخاب شده است در اين زمينه خبرنگار ايرنا با يكي از كارشناسان گفت وگو كرده است. دكتر محمد تقي جغتايي رييس دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي در اين باره مي گويد: درمان اعتياد تا به حال مبتني بر سيستمهاي آسايشگاهي بوده است. وي كه قائم مقام سازمان بهزيستي نيز هست افزود: در اين شيوه معتاد پس از طي دوره نگهداري و بهره مندي از دارو درماني، از آسايشگاه ترخيص مي شود. وي در ادامه گفت: نگرشهاي جديد به درمان معتادان از قبيل نگرش اجتماع درمان بخش مبتني بر درمان داوطلبانه اي است كه در كنار آن از روشهاي مشاهده و كاردرماني نيز استفاده مي شود. دكتر جغتايي افزود: در شيوه هاي مبتني بر كاردرماني از افراد (معتادان ) درمان و گروه هاي هميار بهره برداري مي شود و تاكيد كمتري بر دارو وجود دارد. در ادامه خلاصه اي از اصول درماني اين شيوه ارايه مي شود: * اجتماع درماني يك برنامه نظارتي قوي است كه براي درمان مسائل هيجان رفتاري، و مسايل خانوادگي مصرف كنندگان مواد طراحي شده است و بر رشد خودياري، فردي و حمايت گروه تاكيد دارد. * الگوي غالب در اين رهيافت يادگيري اجتماعي است كه توسط خدمات خانوادگي، آموزشي، حرفه اي، پزشكي و بهداشتي تقويت مي شود. * بر اساس اين ديدگاه، اعتياد فرد پيش از آنكه ناشي از الگوي مصرف اوباشد، مربوط به اختلال عملكرد روانشناختي و كمبودهاي اجتماعي است. با * اين ديدگاه اغلب معتادان، كساني هستند كه از بخش آسيبديده و ناكام جامعه برخاسته اند، يعني جايي كه مصرف موادمخدر يك بوده پاسخ اجتماعي است. * در اين روش افراد تشويق مي شوند مسئوليت پذيري شخصي را در واقعيت زندگي و سرنوشت آينده شان بپذيرند. * ديدگاه اجتماع مدار، بر معيارهاي كاملا شفاف تاكيد دارد، معيارهايي كه افراد را راهنمايي مي كند كه چگونه با يكديگر، گروه همتا و ساير اشخاص تاثيرگذار در زندگي خود و با جامعه اصلي، رابطه صحيحي را شكل دهند.