Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790217-48071S2

Date of Document: 2000-05-06

براي اولين بار در كشور با موفقيت صورت گرفت اجراي طرح تحقيقاتي شناسايي عامل بيماري پاخوره گندم در استان مركزي گروه شهرستانها: رئيس مركز تحقيقات كشاورزي استان مركزي گفت: طرح تحقيقاتي شناسايي عامل بيماري پاخوره گندم براي اولين بار در كشور به همت محققان استان مركزي با موفقيت اجرا شد. در اجراي اين طرح كه به صورت ملي و با صرف هزينه اي كمتر از 4 ميليون ريال و به مدت 2 سال به طول انجاميده 4 نوع واريته مختلف از قارچهاي بيماري زا در مزارع گندم شناسايي و در آزمايشگاه پرورش داده شده است. به گزارش خبرنگار همشهري در اراك وي افزود: هم اكنون در مركز تحقيقات كشاورزي استان 60 طرح تحقيقاتي در زمينه نيازهاي غذايي محصولات، گلها و گياهان زينتي، حبوبات، اصلاح بذر، بررسي مسائل بهزراعي محصولات و.. در حال مطالعه و بررسي است. مهندس قلندر محقق بخش تحقيقات آفات و بيماريهاي گياهي مركز تحقيقات كشاورزي استان مركزي نيز گفت: بيماري پاخوره پس از بيماري زنگ سياه دومين بيماري مهم مخرب گندم در جهان مي باشد و بيماري پاخوره گندم اولين بار در سال 1852 ميلادي در جنوب استراليا تشخيص داده شد و كشور ايران نيز حدود 30 سال است كه در شمار مناطق آلوده به اين بيماري در جهان قرار گرفته و هيچ يك از ارقام تجاري گندم كشور در مقابل اين بيماري مصون نبوده است. وي افزود: در اين طرح تحقيقاتي قارچ عامل بيماري پاخوره گندم كه هر سال بين 10 تا 50 درصد خسارت به اراضي زير كشت گندم آبي و داراي خاكهاي آهكي و سبك در نقاط مختلف كشور وارد مي كند شناسايي شده است و اين نوع قارچ خاكزي داراي طيف وسيع ميزباني در خانواده گندميان مي باشد و بيش از 350 گونه از گندميان نسبت به آن حساس هستند كه در ميان غلات، گندم بيشتر از جو و جو نسبت به چاودار نسبت به اين بيماري حساس تر مي باشد و حتي اين بيماري مي تواند گياهان دو لپه اي را نيز آلوده كند. وي اضافه كرد: اين نوع قارچ بيماري زا كه سبب خشكيدگي لكه اي مزارع، سفيد شدن خوشه و زودرسي آن و تشكيل نشدن دانه در خوشه مي شود از طريق جابجايي خاك، بقاياي آلوده گياه و آبياري قابل انتقال است. وي گفت: در نتيجه اين تحقيقات، تناوب كشت با محصولات غيرحساس، مبارزه تلفيقي و استفاده از كودهاي ريز مغذي حاوي روي، منگنز و مس به عنوان روشهاي مبارزه با آفات پاخوره گندم تعيين شده است و مطالعات نشان داده است خاكهايي كه به طور مستمر زير كشت گندم بوده و يا آنكه تناوب كشت اين محصول در آنها با تركيبي از انواع گياهان علوفه اي انجام شده بيماري پاخوره را محدود مي كند و در مقابل، خاكهايي كه تناوب كشت گندم يا جوي دو سر، سيبزميني، يونجه و لوبيا در آنها انجام گرفته به شدت مستعد بيماري هستند و همچنين مصرف زياد كود ازته در آلودگي اوليه و آلودگيهاي ريشه هاي بذري موءثر است. مهندس قلندر در پايان اظهار داشت: نتايج تحقيقات به دست آمده براي استفاده ديگر مراكز تحقيقاتي كشاورزي كشور ارسال شده است و با اجراي اين طرح در سراسر كشور از خسارت ناشي از بيماري پاخوره گندم كه سالانه زيانهاي قابل توجهي به كشاورزان وارد مي سازد، جلوگيري مي شود.