Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790214-48041S1

Date of Document: 2000-05-03

در حاشيه برگزاري دو نمايشگاه عكس در گالري بنفشه; هويت انساني نقش برجسته ها ياددهي - يادگيري در آثار كهن ايراني بدان را نيك دار! فريدون گفت نقاشان چين را، كه پيرامون خرگاهش بدوزند; بدان را نيك اي دار، مرد هوشيار! كه نيكان خود، بزرگ و نيكروزند... و اما بعد... به زبان پوشيده و با بيان اشاره، همراه با كنايه بايد اين سوءال را مطرح كنيم كه در تربيت جوانان و جذب آنان به فرهنگ خودي و انديشه هاي اصيل خودي تاچه اندازه موفق؟ بوده ايم راز و رمز ارتباط صميمي با جوانان جامعه؟ چيست و علت اين تكلف، پيچيدگي، و عايق بودن ارتباط ما بزرگسالان، با نوجوانان و جوانان؟ دركجاست تا چه اندازه معلمان و مربيان ما توانسته اند در روش ها و برنامه هاي تربيتي خود دانش آموزان نوجوان را به گونه اي به خود جلب كنند كه آنان نه به پاس تشويق، و نه به هراس تنبيه، و نه به انتظار جايزه، و نه به اشتياق نمره، آرزوي همانندسازي با شخصيت معلم يا مربي خويش را داشته باشند! اگر پاسخ اين سوءالات مثبت است مبارك باد بر اين هنرمندان تربيتي! و اگر پاسخ منفي است، بايد فكري ديگر كرد و طرحي ديگر درانداخت. به نظر مي رسد مخاطبين تربيتي ما معمولا كساني هستند كه ازقبل تربيت شده اند، و ما تنها براي همان عده كه خود نيكروز و نيك سرشت هستند، برنامه داريم و ارتباط برقرار مي كنيم، ولي خيل عظيمي كه در چتر پوشش ما نيستند، و از گردونه تربيت ما خارج هستند; مورد توجه و در امتداد برنامه هاي تربيتي ما قرار نمي گيرند. درحالي كه رسالت اصلي و هنر ظريف ما، در اين است كه كاري كنيم تا آنان كه با ما كاري ندارند، جذب ما گردند! هنر ما در تربيت، نبايد تنها دراين امر خلاصه شود كه براي مثال، مسابقه قرآن برگزار كنيم و تنها كساني را كه قبلا اهل قرآن بوده و هستند، گرد خود آوريم و با همانها كار كنيم. بلكه فراتر از آن; بايد كساني را كه توفيق نيافته اند اهل قرآن گردند، جذب اين مسابقه كنيم. و يا هنر ما در تربيت، تنها در اين نيست كه اجلاس براي نماز بگذاريم و تمامي نمازگزاران را گردهم آوريم، و دائم در گوش آنها از اهميت نماز بگوئيم، كه اين خود به جاي خود، نيكو و شايسته است. اما فراتر از آن، بايد اجلاسي بگذاريم و كساني را كه خداي نكرده توفيق نيافته اند كه به اين وادي مقدس و سرشار از معنويت نماز روي آورند، جذب كنيم تا آنها نيز اهل نمازگردند. براين اساس است كه گفت: بدان را نيك دار، اي مرد هوشيار! كه نيكان خود، بزرگ و نيكروزند. * دكتر عبدالعظيم كريمي هخامنشيان - گام نخست عنوان نمايشگاه عكسي بود كه اوايل ارديبهشت در گالري بنفشه برپا شد. تخت جمشيد (يا همان پرسپوليس افسانه اي ) بي نظيرترين يادگار به جا مانده از ايرانيان باستان، در طول سالها نه تنها مورد توجه بسياري از گردشگران داخلي و خارجي بوده، بلكه انگيزه اصلي براي خلق آثار هنري متعددي شده كه گواهي بر تاثيرگذاري عميق اين مجموعه بر بينندگان آن بويژه هنرمندان جذابيت هاي است بصري تخت جمشيد همواره سوژه عكسهاي بسياري از عكاساني بوده است كه سعي داشته اند از دريچه دوربين خود و با نگاهي متفاوت از ديگري، به ثبت تصاويري از آن بپردازند. به نظر مي رسد تلاش سيامك اسكندري عكاس مجموعه هخامنشيان - گام نخست: فروردين نيز بر آن بوده كه از زواياي متفاوت به كشف و شهود تازه اي در تخت جمشيد بپردازد، او كه فارغ التحصيل كارشناسي ارشد رشته معماري از دانشكده هنرهاي زيباي تهران است به خاطر همكاري نزديك با پروژه بزرگ پاسارگاد توانسته است براي مدت يك سال و نيم به طور مداوم در مجموعه حضور داشته باشد و فرصت آن را بيابد كه تعمق بيشتري در جنبه هاي ساختاري و زيبايي شناسانه آثار دوره هخامنشي داشته باشد. القاي حس حضور يك هويت انساني در پشت نقش برجسته ها (سربازان هخامنشي ) توجه به حجم هاي منحصربه فرد در قالب كادرهاي دقيق و حساب شده و با استفاده مناسب از نور - سايه روشن ها - از ويژگيهاي آثار به نمايش درآمده محسوب مي شود. از طرفي محدود كردن موضوع عكسها به حكاكي ها و آرامگاه كوروش - كه هشت اثر به اين بنا اختصاص يافته بود، البته از زواياي متفاوت و در فصول مختلف - مانع از ارائه تصويري جامع از تخت جمشيد در قالب يك مجموعه عكس با عنوان هخامنشيان بود. اسكندري در اين باره چنين توضيح مي دهد: نمايشگاه حاضر اولين اپيزود از مجموعه هايي است كه در آينده با عنوان اصلي هخامنشيان ارائه مي كنم و در آنجا، تصويري كامل تر از تخت جمشيد را در معرض تماشا خواهم گذاشت. الهه رئيس دانا، مدير گالري بنفشه در خصوص استقبال از نمايشگاه مي گويد: استقبال از اين نمايشگاه به دليل نوع كار و سوژه مورد پسند آن قابل توجه بود، اما بايد بگويم كه مشكل اصلي بيشتر گالري ها، نه مشكل عدم استقبال بلكه مشكل كمبود خريدار آثار هنري است كه ادامه فعاليت مستمر گالري را تحت الشعاع قرار مي دهد. او با اشاره به اين كه نزديك به دو سال از آغاز فعاليت گالري بنفشه مي گذرد، هدف خود را تنها تشويق هنرمندان جوان و مستعد دانسته و گلايه مي كند كه: مسائل سياسي و درگيريهاي اقتصادي كمتر مجالي براي بازديد از گالري ها براي مردم باقي مي گذارد نشريات هم كه مي توانند نقش مهمي در اطلاع رساني داشته باشند بيشتر مايل به انعكاس اخبار مربوط به هنر سينما هستند كه البته به دليل جذابيت و همه گير بودن رسانه هاي تصويري، توجيه پذير است. اما به هرحال، بايد جايگاه در خوري نيز براي ساير هنرها و از جمله هنرهاي تجسمي در نظر گرفته شود. انتقال احساسي نوستالژيك پيش از نمايشگاه مذكور، مجموعه اي از آثار عكاسي ماني بنايي در گالري بنفشه به نمايش گذاشته شده بود. موضوع اصلي عكسهاي بنايي بيشتر شامل ابنيه قديمي و تاريخي دو شهر اصفهان و قزوين بود كه هنرمند در ارائه عكسهاي خود سعي داشت با استفاده از تكنيك هاي لابراتواري در قالب آثاري سياه و سفيد به ارائه متفاوت تري دست يابد و احساسي نوستالژيك را منتقل كند كه موفق نيز شده بود. انتخاب چند اثر مستند اجتماعي با موضوع كودكان جنگ زده خرمشهري و قرار دادن آن در مجموعه به نمايش درآمده، به رغم موفق بودن، همخواني لازم را با كليت فضا نداشت و مناسبتر بود اگر در مجموعه اي جداگانه و به شكلي گسترده تر به آن پرداخته مي شد. در تعداد ديگري از عكسهاي موفق عكاس، شاهد تلفيق اتفاقي آهنهاي رها شده مقابل بناي قديمي بوديم كه در اين بخش، عكاس متمايز از فضاي كلي عكسهايش به هنر پست مدرنيستي نزديك شده بود. ليلا قبادي