Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790208-47984S1

Date of Document: 2000-04-27

گره كور ترافيك، افزايش مصرف بنزين و دردسر رانندگان! در روزنامه هاي كشور خواندم كه مصرف روزانه /14 5بنزين ميليون ليتر است و دولت بناچار بايد 7 ميليون ليتر بنزين وارد كند، از آنجا كه اين مصرف زياد بنزين و سوخت آن ارتباط با محيط زيست و آلودگي هوا و صرف انرژي و وقت و مسائل جنبي ديگر دارد كه بر همگان روشن است، لازم مي دانم توجه اولياي امور چه شركت نفت و چه تشكيلات شهرداري و اداره ء راهنمايي و غيره را به اين موارد جلب كنم كه چرا مصرف سوخت در ايران مخصوصا در تهران اين قدر زياد است: مورد اول: خودرويي از فلكه دوم صادقيه قصد دارد برود پمپ بنزين آيت الله كاشاني سوخت گيري كند و برگردد به فلكه دوم صادقيه و بعد از سوخت گيري خودرو بناچار بايد به سمت غرب خيابان آيت الله كاشاني حركت كند و فلكه نور را دور بزند و برگردد فلكه صادقيه. فرض كنيد اين مسافت 7 كيلومتر باشد، اگر در اين مسير پمپ بنزين هزار خودرو با همين شرايط بخواهند سوخت گيري كنند حدود 7000 هزار كيلومتر طي مسافت مي كنند كه موجب افزايش سوخت بنزين است و اتلاف وقت راننده! آن طرف پمپ بنزين، مالياتهاي غرب تهران و چند موءسسه فرهنگي و غيره فعال هستند و وضع مشابهي دارند اما در سمت راست خيابان آيت الله كاشاني مستقر مي باشند. مورد دوم، در خيابان جاده قديم كرج روبه روي فرودگاه مهرآباد چهار محله بزرگ بيمه 1 بيمه 2 بيمه 3 و بيمه چهارم راهي به ميدان آزادي ندارند جزء اينكه اتومبيل به طرف اكباتان برود و دور اكباتان بگردد و از پل خروجي اكباتان به سمت ميدان آزادي در برود خود شهرك اكباتان اتوبوس شركت واحد از مبدا حركت مي كند و طي مسافتي در حدود 7 كيلومتر دور شهرك برمي گردد و به مبدا و از روي پل اكباتان روانه ميدان آزادي مي شود كه اين نيز موجب افزايش سوخت، اتئلاف وقت و فرسودگي اتومبيل هاست. در خيابان آزادي اغلب راهها را كور كرده اند و اگر كسي بخواهد وارد خيابان زنجان شود، بايد چند كيلومتر به طرف بهبودي برود تا بتواند دور بزند. در همه شهر تهران به دليل كور كردن راهها چنين وضعي را به وجود آورده اند. نكته مهم اين است كه در هر شهري در دنيا هر راهي را مسدود كنند بالاجبار و ناچار بايد راه ديگري را بگشايند و راههاي خروجي و دخول داراي نظم خاصي مي باشد، حال اين راه ممكن است پل هوايي و يا راه زيرزميني و يا مترو و غيره علاج كار شود تا راهها كوتاه بشوند و مصرف سوخت بالا نرود. نتيجه اينكه خودروها با راههاي طولاني و اضافي كه مي پيمايند عملا معضلات بزرگي را بر آلودگي هوا و حجم و تراكم ترافيك و گرفتن وقت و انرژي ماشين و راننده فراهم مي آورند. نكته ديگري كه به اصل موضوع ارتباط دارد توقف ممنوع هاي بي مورد است كه در حاشيه بعضي خيابانها نصب شده است. هم پليس راهنمايي مي داند و هم رانندگان كه در حاشيه خيابانها به دليل وجود داروخانه ها و ادارات و مغازه ها، در محل توقف ممنوع ها هميشه تعدادي ماشين پارك شده و عملا مسير حاشيه خيابان بسته است و هيچ خودرويي نمي تواند عبور كند و به ناچار خودروهاي سرگردان بايد مسافت هايي را طي كنند كه جاي پارك كردن را پيدا كنند. بنابر اين ضرورت دارد اين توقف ممنوع ها برداشته شود و ماشين هاي سرگردان و در حال حركت در حاشيه خيابان كه مطلقا به دليل چند ماشين بسته و عبور ممكن نيست پارك كنند. سيدحسين رضوي