Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790206-47955S1

Date of Document: 2000-04-25

كارشناسان امور ترافيك: احداث زيرگذر موجب روان سازي ترافيك در معابر عمومي تهران مي شود گروه شهري: كارشناسان امور حمل و نقل و ترافيك بر ضرورت ايجاد زيرگذرها در نقاط پرتردد تهران تاكيد مي كنند. به گزارش خبرنگار ما، برخي متخصصان و كارشناسان امور حمل و نقل درون شهري و ترافيك با اشاره فرهنگ حركت و عبور و مرور شهروندان در شبكه معابر عمومي و آگاهي از تاثيرگذاري زيرگذرها در ترافيك مناطق پرتردد، برايجاد اين قبيل دسترسي ها تاكيد مي كنند. فاطمه قاسمي - كارشناس امور ترافيك - در اين باره مي گويد: پل هاي هوايي، يكي از ابزارها و راه حلهاي روان سازي و ايمن سازي تردد شهروندان اعم از سواره و پياده، به شمار مي رود، اما به دليل نبود فرهنگ استفاده از اين تسهيلات جهت تردد از عرض معابر از جمله بزرگراهها، متاسفانه اين ابزار جايگاه و تاثيرگذاري خود را از دست داده و به نظر مي رسد احداث زيرگذرها مي تواند در شرايط عمومي و فعلي شهر تهران، موءثرتر و مطلوبتر باشد. وي افزود: عدم استفاده مطلوب شهروندان از پل هاي هوايي جهت عبور از عرض معابر نه تنها موجب هدر رفت اين سرمايه ها شده، بلكه شاهد خسارات مالي و جاني و كاهش ايمني و افت سرعت آمد و رفت ها به هستيم هر تقدير اين نكته قابل درك و دريافت است كه هنوز شمار اندكي از شهروندان حاضرند براي عبور از عرض معابر از پل هوايي استفاده كنند. وي توصيه كرد معاونت ترافيك مناطق بيستگانه شهرداري تهران، مي بايستي ايجاد زيرگذر را به عنوان يك طرح و راه حل مشكلات ترافيكي مدنظر قرار دهند. در شبكه حمل و نقل شهري، تردد عابر پياده و ايمني حركت آن از اهميت بسزايي برخوردار است. در راستاي اين امنيت و به موازات اين هدف، اهداف ديگري همچون تسهيل در امر تردد، ايجاد زيبايي، ايجاد انگيزه هاي مختل در گذر از زيرگذر و ايجاد امكانات در امر تردد معلولين و ناتوانايان حركتي نيز مي بايست تامين شود. زيرگذر به عنوان يك راه حل در قياس با راه حلهاي ديگري همچون پل عابر پياده و خطوط عبور عابر پياده از سطح خيابان داراي امنيت، اهميت و ارحجيت بيشتري است كه كارشناسان نيز بر آن تاكيد مي كنند. مهندس مسعود رهنما در مقاله اي كه به كنفرانس مهندسي ترافيك ايران ارائه داده است، در اين باره مي گويد: صدمات بسيار كمتري در حالتي كه از زيرگذر استفاده مي شود به عابر پياده وارد مي آيد تا در صورتي كه از سطح خيابان يا پل عابر پياده استفاده كنيم. همچنين در استفاده از زيرگذر، تاخير بسيار كمتر براي عابرين در گذر از خيابان به وجود مي آيد و با استفاده از زيرگذر و ايجاد فعاليت هاي تجاري، فرهنگي و.. در آن مي توان انگيزه بسيار بيشتري براي عابرين در تردد از آن به وجود آورد، در حالي كه در پل عابر پياده و عبور همسطح اين انگيزه وجود نخواهد داشت. به هر تقدير زير گذر سبب مي گردد رواني بسيار بيشتري در تردد اتومبيل ها در سطح خيابان به وجود آمده و از تاخيرهاي طولاني جلوگيري خواهد شد. از نظر رواني نيز عابر پياده به دليل اين كه ابتدا به سمت پايين رفته و كار آسانتري انجام مي دهد، ارجحيت بيشتري نسبت به پل عابر پياده داراست. همچنين در زيرگذر، عابر از تعداد پله بسيار كمتري جهت رسيدن به كف زيرگذر استفاده مي نمايد تا پل عابر پياده و بايد امكان استفاده مطلوب معلولين از زيرگذر به نسبت پل هوايي را بر فهرست مزيت زيرگذرها افزود. مهندس رهنما با مقايسه زيرگذر با پل عابرپياده مي نويسد: زيرگذر مي تواند در تامين امنيت عابران پياده و نيز در كاهش تاخير وسيله نقليه موءثر باشد زيرا وقتي كه عابران از زيرگذر عبور مي كنند، ديگر خطري آنها را تهديد نميكند و صدمه اي به آنان وارد نمي شود. گرچه از نظر زماني ممكن است كمي بيشتر طول بكشد كه براي عابر پياده اين زمان كوتاه اهميت چنداني ندارد. البته شايد هم در عمل زمان عبور از زيرگذر بيشتر از سطح خيابان نباشد زيرا در زيرگذر لازم نيست منتظر سبزشدن چراغ بماند و هر لحظه كه برسد مي تواند عبور كند. بعلاوه در صورت وجود زيرگذر به راحتي مي توان در حد فاصل پياده رو و خيابان موانعي نصب كرد كه عابر پياده نتواند براي عبور از عرض خيابان از پياده رو وارد خيابان شود و نيازي به كاربرد نيروي انساني براي اين كار نخواهد بود.