Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790206-47949S3

Date of Document: 2000-04-25

منشور جوانان براي قرن 21 اشاره: پارلمان جهاني كودكان به دعوت مجلس ملي فرانسه و سازمان تربيتي، علمي و فرهنگي ملل متحد يونسكو، براي اولين بار از تاريخ 21 تا 27 اكتبر 1999 در پاريس تشكيل شد. در اين پارلمان 350 جوان از 175 كشور شركت كردند. اين جوانان در آستانه سال 2000 كه بنا به تصويب سازمان ملل متحد، سال بين المللي فرهنگ صلح ناميده شده است، انتظارات خود را در زمينه دفاع از صلح، همبستگي، آموزش و فرهنگ، توسعه اقتصادي و انساني و حفاظت از محيط زيست اعلام و در قالب بيانيه جوانان براي قرن بيست ويكم در 24 اكتبر 1999 به تصويب رساندند. اين بيانيه سند عيني دلبستگي جوانان به اصول مندرج در اعلاميه حقوق بشر و شهروند (سال ) 1789 و اعلاميه جهاني حقوق بشر ( 1948 10 دسامبر) است. اعلاميه فوق درتاريخ 29 اكتبر 1999 به سي امين اجلاس عمومي يونسكو ارائه شده است. بيانيه جوانان براي قرن بيست ويكم، در اختيار مجموعه روءساي دولت ها و حكومت ها و همچنين روءساي پارلمان ها قرار خواهد گرفت و در پاييز سال 2000 به سازمان ملل متحد ارسال خواهدشد. ما شهروند جوان 175 كشور جهان با شركت درمجلس جهاني كودكان از 21 تا 27 اكتبر 1999 پاريس منشور زير را تصويب مي كنيم: - 1 صلح و عدم خشونت ما جوانان قرن بيست ويكم، مي خواهيم كه اين قرن، قرن صلح در بين ملت ها باشد. تمدن ها، فرهنگ ها و مذاهب متفاوت جهان، يك هدف مشترك را دنبال مي كنند: اصلاح جامعه بشري و ايجاد صلح; اين فلسفه اي اساسي است كه همه ملل بايد آن را در عمل پياده كنند. با اذعان به اينكه تحليل وقايع و بهره مندي از نتايج آن براي آينده، ضروري است، اما ما بايد تلاش هايمان را بر رفع و اصلاح بي عدالتي هاي زمان حال متمركز كنيم. ضرورري است كه جهان براي دستيابي به صلح، از طريق ديپلماسي گفت وگو، به راه انداختن اقدامات جمعي و هر وسيله مورد نياز ديگر تلاش كند. صلح فقط روءيا نيست بلكه يك هدف به است شرط اينكه جامعه جهاني صادقانه خواهان ايجاد و حفظ صلح باشد، صلح واقعيتي دست يافتني است. اين تنها اميد جهان براي زنده ماندن است. جنگ، بيماري بزرگي است كه به وسيله رهبران جهان چشم بسته و بي توجه به اين حقيقت كه با اعمال شان آينده ما را از بين مي برند و حق زندگي كردن و پيشرفت را از ما سلب كرده و آن را به تباهي مي كشانند، باعث و باني آنند. شواهد قابل توجه ديگري ازقبيل توزيع ناعادلانه ثروت ها، تبعيض نژادي، ايجاد محدوديت درعقايد، جنسيت يا مليت و شكل گيري دولت هاي غيردموكراتيك نيز موجود با است درنظر گرفتن اين شرايط، ما موارد زير را پيشنهاد مي كنيم: - علي رغم موانعي كه ممكن است اغلب ما را از يكديگر جدا كند، ما محق هستيم كه از احترام يكسان و فرصت هاي برابر بهره مند شويم. - فرهنگ صلح و فلسفه عدم خشونت بايد ضمن احترام متقابل به فرهنگ ملل گوناگون، از طريق آموزش رسمي و غيررسمي ترويج داده شود، براي اين منظور از تبادل معلم و تبادل دانش آموز بايد حمايت شود و همچنين از طريق رسانه هاي گروهي (وسايل ارتباط جمعي ) يا اعلاميه هاي عمومي برنامه هاي ترويج صلح و آموزش، حل و فصل مناقشات به اطلاع مردم رسانده شود. - هزينه هاي زائد نظامي و تسليحاتي بايد صرف برنامه هاي ارتقاي صلح و عدم خشونت شود. - برگزاري مسابقات ورزشي بين المللي كه تيم هاي شركت كننده متشكل از جوانان كشورهاي مختلف باشد. - ممكن است نام و نام خانوادگي، مليت، زبان، مذهب و رنگ ما متفاوت باشد ولي ذات و ماهيت همه ما يكسان است: همه ما انسان هستيم. - 2 آموزش ما در آستانه قرن بيست و يكم هستيم. كليد ورود ما به اين قرن آموزش است. ما متوجه اهميت و ضرورت آموزشي كه همه بتوانند هزينه آن را بپردازند و هر شخصي بدون درنظر گرفتن نژاد، جنسيت، وضعيت اقتصادي، اعتقادات مذهبي يا پيش زمينه هاي فرهنگي، به آن دسترسي داشته باشد، هستيم. ما اعتقاد داريم كه آموزش فقط در محدوده مسئوليت معلمان و دانش آموزان نيست، بلكه برعهده همه جامعه است، يعني والدين عموم و يا صاحبان نفوذ در مردم، جهان تجارت، سازمان هاي غيردولتي و رسانه ها و مساعدت جامعه بين المللي در هنگام نياز. آگاه هستيم كه آموزش بايد ما را قادر سازد تا: - شخصيت خلاق و روشنفكر را همراه با ارزش هاي انساني و معنوي به دست آوريم. - نه فقط توانايي هاي فكري بلكه توانايي هاي عملي و اجتماعي مان هم ارتقاء و توسعه پيدا كند. - ميان افراد جهان درك و احترام متقابل ايجاد كند. - پيوندها و روابط ملي و بين المللي را محكم تر كنيم. - دنيايي كه در آن زندگي مي كنيم، درك كنيم و از آن بياموزيم. - به حفظ و توسعه مساوات و دموكراسي كمك كنيم. ما نگران اين حقيقت هستيم كه بسياري از افراد در جهان، هنوز دسترسي به مدرسه ندارند واز شرايط مناسب براي يادگيري كيفي محرومند. ما مجامع ملي و بين المللي را فرامي خوانيم تا: - با افزايش بودجه آموزش شهريه ها را كاهش دهند و بورس هاي تحصيلي اعطا كنند. - سطح استاندارد و توانايي هاي معلمان را بالا ببرند. - نسبت معلمين به دانش آموزان را افزايش دهند. - روند آموزش - يادگيري ( تعليم - تعلم ) را متنوع كنند و آن را به همه انواع توانايي ها تطبيق دهند. ما پيشنهاد مي كنيم كه مقامات ذيربط: - همكاري بين همه شركا را افزايش دهند. - زمينه راهنمايي و مشورت هاي كافي ايجاد كنند. - در برنامه هاي درسي، انعطاف را افزايش دهند و به طور متناوب، در فواصل زماني منظم، برنامه هاي تحصيلي را روزآمد كنند. - به دانش آموزان براي اداره مدارس خويش، مسئوليت هاي بيشتري بدهند. ما متعهد مي شويم: - در مدرسه و فعاليت هاي اجتماعي بيشتر فعاليت كنيم. - پروژه هايي را اجرا كنيم و براي مدارس و مجامع ايجاد درآمد كنيم. - به يكديگر كمك كنيم و در آموزش ديگران مشاركت كنيم. - به زندگي و مقام و ارزش ديگران بدون تبعيض يا تعصب، احترام بگذاريم. - 3 محيط زيست براي اولين بار در تاريخ زندگي، پيشرفت و توسعه، توانسته است تاثيرات منفي جبران ناپذيري بر سياره اي بگذارد كه انسان از پيش بيني آن ناتوان است (تغييرات آب و هوا، حوادث هسته اي، مهندسي ژنتيك، انقراض گونه هاي گياهي و جانوري ). با وجود اين افراد، به يك شيوه مشخص زندگي عادت كرده اند، به رفتار كوته بينانه (فاقد آينده نگري ) ادامه مي دهند. هم توليدكنندگان و هم مصرف كنندگان: آلودگي صنعتي، از بين رفتن مناظر طبيعي، اتلاف و اسراف و غيره. جمعيت جهان زياد مي شود و منابع طبيعي ديگر كافي نيستند، كه اين مساله احتمال درگيري و نزاع بين افراد را افزايش مي دهد. در آغاز هزاره سوم، ما، جوانان جهان، با درنظر گرفتن اين واقعيات، پيشنهاد مي كنيم: - جوانان ديگر را به طور مداوم ملاقات كنيم، از طريق گفت وگو و عمل، در خانه، در مدرسه و در خيابان، براي توجه كردن به محيط زيست و آگاهي از خطراتي كه طبيعت را تهديد مي كند. با اين انگيزه ها، تشويق مي كنيم كه: انجمن ها * نقش شان را در آگاه كردن افكار عمومي ايفا كنند و راه حل هايي ارائه دهند. رسانه ها * در آگاه كردن مردم مشاركت كنند و درباره مشكلات اطلاع رساني كنند. شهرها * و شهرك ها، روش هاي موءثري را براي جمع آوري زباله سازماندهي كنند، در اين صورت است كه زباله ها دوباره بازيافت مي شوند. وسايل * حمل ونقل عمومي غيرآلوده كننده را توسعه دهند و فضاهاي سبز بيشتري ايجاد كنند. دولت ها * هزينه كافي براي اجراي اين قوانين را از طريق اجراي روش هاي دوستانه با محيط زيست و معرفي محيط زيست در برنامه هاي مدارس فراهم كنند. سران * كشورها براي اجراي توصيه هاي كنفرانس سران در مورد زمين ( ريودوژانيرو ) گام هاي موءثري بردارند. مجالس * قوانيني براي حفظ محيط زيست تصويب و قوانين موجود را تقويت كنند. يونسكو * همچنان به ايجاد هماهنگي و اطلاع رساني به كشورهاي جهان بويژه كشورهاي روبه رشد ادامه دهد. سازمان * ملل بودجه بين المللي مشخصي براي تحقيقات ضدآلودگي، توسعه منابع تجديدپذير و حمايت از اقدامات ابتكاري در سطح منطقه اي يا ملي كه زمين را براي نسل آينده حفظ مي كند، اختصاص دهد. - 4 توسعه اقتصادي توسعه انساني ما خواستار رفع نيازهاي اوليه بشر براي بهتر زندگي كردن هستيم، از جمله: بهداشت، آموزش، غذاي كافي، استاندارد خوب براي زندگي و پايان دادن به تبعيضات. برطرف كردن نيازهاي اوليه براي بقا و جلوگيري از جنگ، لازم است. نيازهاي اساسي اي كه ما خواهان تامين آنها هستيم، به چند طريق رفع مي شود: آزادي بيان، سعه صدر و قبول مذاهب و نظرات متفاوت. همه دولت ها بايد مجازات هاي سختي را براي كساني كه از اين حقوق اوليه سوءاستفاده مي كنند، در نظر گيرند. دولت ها بايد اولويت هايي را براساس موقعيت فعلي ايجاد كنند و روش هايي را به كار گيرند كه از ابتدا جلو سوءاستفاده كنندگان را بگيرند. يكي از اين اولويت ها، سازماندهي يك مبارزه بين المللي و همه جانبه بر ضد مواد مخدر است، به اين منظور كه آينده سالم تري را براي جمعيت جهان تضمين كنند. اولويت هاي ديگر بايد شامل برنامه تنظيم خانواده، برابري جنسي، آموزش و غيره باشد كه به ساختن يك آينده صلح آميز كمك مي كند. اين امر با افزايش آگاهي و ايجاد نگرش صلح آميز محقق خواهد شد. بايد بر پيشگيري از درگيري ها قبل از وقوع آنها بيشتر تاكيد شود. ما، افراد جوان همه قاره ها، همچنين مي خواهيم دنيايي ايجاد كنيم كه در آن كودكان سرباز، تروريسم و سلاح هاي كشتار جمعي وجود نداشته باشد. براي كاهش مشكلات ناشي از نرخ بالاي بهره و فريب خوردن كشورهاي در حال توسعه به وسيله اعتباردهندگان، ما پيشنهاد مي كنيم، يك سازمان بين المللي براي نظارت بر وام ها و موارد اهدايي، پايين آوردن نرخ بهره و همچنين، لغو بدهي هاي كشورهايي كه قادر نيستند آن را به آساني بپردازند، تشكيل شود. به نظر ما براي جلوگيري از نابرابري قدرت ميان كشورها، بايد در سطح جهاني موازنه اقتصادي وجود داشته باشد تا تعادل قدرت اقتصادي در جهان حفظ ما شود همچنين بايد موازنه فن آورانه را از طريق تقسيم دانش و آگاهي مان توسعه دهيم. براي جلوگيري از درگيري ها، ما فكر مي كنيم كه تعامل ميان دولت ها و مردم در اولويت فعاليت هاي بين المللي باشد. - 5 همبستگي ما همبستگي را در اهميت دادن و احترام گذاشتن به ديگران مي دانيم. همبستگي همچنين به معناي كمك كردن به ديگران همچون اعضاي يك خانواده است. اين به اين معني است كه بدون داشتن هرگونه انتظار و چشمداشت، با ديگران چنان رفتار كنيد كه دوست داريد با شما رفتار كنند. همبستگي، كار كردن با يكديگر به سوي يك هدف مشترك است. از طريق تعهدات فردي يا با مشاركت فعاليت هاي گروهي. بنابراين، ما نسل جوان بايد به يكديگر كمك كنيم، احترام بگذاريم و به نيازمندان بدون توجه به تفاوت هاي اجتماعي، نژادي، فرهنگي يا مذهبي، ياري برسانيم. كارهايي كه براي ارتقا و توسعه همبستگي مي تواند انجام شود: - توسعه ارتباط بين جوانان و بزرگسالان در مدرسه. - ياد گرفتن درباره ديگران و فرهنگ شان براي فهم و درك و احترام به آنها. - كمك كردن به افراد نيازمند مانند سالمندان، ناتوانان، معلولين جسمي و ذهني و افرادي كه مشكل اعتياد دارند. - سازماندهي فعاليت هايي براي حمايت از بچه هاي نيازمند: بچه هاي بي سرپرست، بچه هاي خياباني، بزهكاران جوان. -مشاركت در ارگان هاي سياستگذاري از جمله نهادهاي قانونگذاري. - افزايش مشاركت جوانان در سازمان هاي جهاني مانند مجلس جهاني كودكان. افراد جوان بايد پيشقدم شوند.