Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790204-47931S1

Date of Document: 2000-04-23

رودخانه لنگرود روزگاري زلال بود مردم و محيط زيست شهرستان لنگرود با مساحت 188 كيلومتر مربع از دو بخش جلگه اي و كوهستاني تشكيل گرديده، كه بخش كوهستاني در جنوب قرار دارد و قسمت مركزي و شمالي لنگرود جلگه اي مي باشد كه توسط رودخانه هاي شلمان و لنگرود مشروب مي گردد. البته در حال حاضر رودخانه لنگرود محل دفن زباله و ريختن پسابهاي مختلف شهري و كارخانه اي است و از آن رودخانه اي كه در سال هاي نه چندان دور محل تخم ريزي ماهيان و نيز وسيله اي براي سرگرمي جوانان براي صيد ماهي بود خبري نيست. چون به علت ريخته شدن زباله و فاضلاب و نيز عدم لايروبي رودخانه ماهي چنداني وجود ندارد و نيز كسي رغبت نمي كند با اين همه بوي بد كه از اين رودخانه متصاعد مي شود از كنار آن رد شود، چه رسد فعاليت تفريحي آنجا انجام دهد. در دو طرف اين رودخانه بدون در نظر گرفتن حريم، ساختمانهاي زيادي ساخته شده است كه پسابهاي آنها به داخل رودخانه مي ريزد و متاسفانه هيچ كس از مسئولين و اهالي محترم نيز به فكر نيست كه از اين طريق چه خسارت جبران ناپذيري به محيط زيست وارد مي شود. رودخانه اي كه توسط نسل هاي قبل با استفاده و با مراقبت درست و با آبي زلال به نسل حاضر تقديم شده است، متاسفانه اكنون تبديل به زباله داني شده است. در قسمت ديگر شهر پاركي ساخته شده است به نام پارك فجر كه طبق مدارك و شنيده ها از سالهاپيش قرار بود به بزرگترين پارك خاورميانه تبديل شود، اما اكنون محل دفن زباله هايي است كه توسط شهرداري از سطح شهر جمع آوري مي شود، كه به علت دفن ناقص و بي برنامه به خصوص در ماههاي گرم سال به علت متصاعد شدن بوي بد كه حتي تا قسمتهاي مركزي شهر مي توان آن را استشمام كرد، به شهروندان لنگرودي اجازه نزديك شدن به پارك نمي دهد، چه رسد كه در پارك قدم بزنند و لحظاتي استراحت كنند. اما ديگر مساله آلوده كننده محيط زيست شهر، موتوسيكلتها هستند كه مي توان به جرات گفت كه تعداد آنها برابر با تعداد شهروندان لنگرودي است، كه موجب آلودگي هوا و نيز آلودگي صوتي شده اند و علت آن عدم تنظيم موتور، اين موتوسيكلتها است كه از اگزوز آنها مانند لوكوموتيوهاي بخار، دود بيرون مي آيد و به همراه آن صداي گوشخراش، كه در تمام طول شبانه روز بدون وقفه مي توان به آشكارا دود و آلودگي هوا و آلودگي صوتي توليد شده توسط اين موتوسيكلتها را كه علت آن بي توجهي، استفاده كنندگان از موتوسيكلتها است لمس كرد و اين تصور غلط كه هر جا سبز باشد، هر چه آلودگي هم توليد شود، توسط گياهان سبز از بين مي رود بر اين بي توجهي مي افزايد. در پايان درحد مقدور راهكارهايي را براي جلوگيري از آلودگي بيشتر محيط زيست شهرستان لنگرود پيشنهاد مي كنم: ) 1 لايروبي رودخانه و كنترل و تصفيه فاضلابها ) 2 به وجود آوردن مركزي براي بازيافت زباله و تهيه كمپوست كه بويژه براي رشد كشاورزي در اين منطقه موءثر است. ) 3 جلوگيري از تردد موتوسيكلتهاي دودزا كه خيلي از آنها داراي پلاك نيستند توسط راهنمايي و رانندگي. امير ذوالفقار خاني دانشجوي رشته مهندسي كشاورزي - علوم دامي دانشگاه آزاد اسلامي - واحد رشت