Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790203-47912S1

Date of Document: 2000-04-22

نگاهي ديگر به برنامه هاي تلويزيوني; ما طالب تماشاي زندگي رويايي نيستيم! اشاره; يكي از مخاطبان تلويزيون و خوانندگان همشهري با مطالعه مطلب انتقادي آقاي الماسي در روزنامه همشهري شماره 2068 ضمن صحه نهادن بر نگاههاي انتقادي ايشان نسبت به روش هاي غلط تبليغاتي در تلويزيون، مطلبي را براي درج در صفحه راديو - تلويزيون ارائه كرده اند كه درپي مي آيد. شما مقاله اي را در مورد تبليغ بيش از حد صدا و سيما منتشر كرديد كه توجه ام را جلب كرد. خوشحال شدم كه به اعتراض ها و درد دل هاي ما، مخاطبان تلويزيون نيز بها داده مي شود و با مطرح كردن آن در صدد اصلاح شيوه كاركرد رسانه ها هستيد. آنچه كه باعث نوشتن اين مطلب شد اين بود، كه شايد بار ديگر درد دل هاي مخاطبان، به گوش مسئولان صدا و سيما برسد. موضوع پخش بي رويه آگهي ها تنها عيب و نقص تلويزيون نيست، سياست هايي كه مسئولان صدا و سيما در پيش گرفته اند فقط به مذاق خودشان شيرين است و بس. صدا و سيما با شعار خدمت به مردم و كمك به ارتقاي فرهنگي جامعه، مشغول توليدات فرهنگي است اما به، تنها نكته اي كه توجه نمي كند انتظارات مردم و خواسته هاي فرهنگي جامعه است. كم نيستند كساني كه از تبليغات بي رويه تلويزيون به ستوه آمده اند، گاهي اوقات تبليغات برخي كالاهاي مصرفي خارجي به قدري هيجان انگيز و با غرور پخش مي شود كه فكر نمي كنم حتي كاركنان و صاحبان واقعي آن كارخانه ها با عرضه فرآورده هاي خود اين چنين دچار غرور و مسرتي شده باشند. اما اين تنها گلايه و شكايت ما مخاطبان تلويزيون نيست، معضل ديگر، مجموعه هايي است كه در شبكه هاي پنجگانه تلويزيوني توليد و پخش مي شود. اين واقعيت بر كسي پوشيده نيست كه قشر عظيمي از جامعه را افرادي تشكيل مي دهند كه از لحاظ مالي در سطحي متوسط و يا حتي پايين تر از آن حد قرار دارند. پس چرا بايد بيشتر اوقات شاهد نمايش مجموعه هاي تلويزيوني باشيم كه فقط در آن زندگي و مسائل كارخانه دارها و ملاكين و... مطرح مي شود. مگر هدف صدا و سيما خدمت به مردم، به ويژه اكثريت جامعه ؟ نيست خوب، اكثريت جامعه را چه كساني تشكيل؟ مي دهند آيا اين موضوع مضحك نيست كه در اكثر مجموعه هاي تلويزيوني مشكل قهرمان داستان اين است كه نمي داند با پول هاي زيادي چه كار بكند يا ارثيه بازمانده را چگونه تقسيم كند! منظور اين نيست كه فقط درد و رنج و فقر را به نمايش بگذاريد، ولي طالب تماشاي چنين زندگي رويايي هم نيستيم! اصلا چه لزومي دارد كه در اين بحران اقتصادي شاهد چنين مجموعه هاي تلويزيوني باشيم كه به عمد همگي تبليغ، مصرف گرايي را مي كنند. جالب اينكه هر گاه در مجلس يا محفلي صحبت اين موضوع پيش مي آيد اين مساله را دست مايه و توجيه كار خود قرار مي دهند كه مي خواهند يك برنامه طنز و سرگرم كننده بسازند، مجموعه تلويزيوني پدرخوانده شبكه تهران، نمونه اي از اين مجموعه ها بود، آيا واقعا اگر در آن ويلا و با آن مبلمان و وسايل شيك و با آن همه ماشين و تلفن همراه اين برنامه ساخته نمي شد، كيفيت خود را از دست؟ مي داد چه ايرادي دارد مانند مجموعه تلويزيوني بگذار آفتاب برآيد در يك محيط عادي و بدون زرق و برق ضبط مي شد و به جاي مطرح كردن سرمايه دوميلياردي و آويزان كردن تلفن همراه از شلوار و كمربند هر بازيگر، مضامين ديگري را مورد توجه قرار مي دادند. به چه زباني بايد بگوييم كه پول هايمان روي دستمان باد نكرده است! حال اگر تعداد اين گونه مجموعه هاي تلويزيوني زياد نبود، ايرادي نداشت مشكل همين، جاست كه بيشترمجموعه ها همين طورند. فقط كافي است كه به مدت يك هفته برنامه هاي آموزشي آشپزي شبكه ها را تماشا كنيد، آنقدر قابلمه و كابينت و وسايل شيك به شما نشان مي دهند كه از آموزش هاي آشپزي غافل شده و تنها محو تماشاي ظروف مورد استفاده آن خواهيد شد. البته اين موضوع، چندي پيش با اعتراض شديد بينندگان مواجه شد، ولي واقعا عكس العملي ديدني داشت. پيك نيكي را وسط باغچه گذاشتند و يك ديگ مسي رنگ و رو رفته را كه معلوم نبود چند صدسال از عمرش مي گذرد روي آن قرار دادند. مربي آشپزي هم با يك پيراهن چين دار گل گلي كنار پيك نيك چمباتمه زده بود و به آموزش مي پرداخت، آيا واقعا منظور ما اين؟ بود ما اعتراض كرديم كه چرا از آن قابلمه هاي لوكس خارجي وگران قيمت استفاده مي كنيد ولي منظورمان، اين نبود كه به دوران پارينه سنگي برگرديد! ما به اين معترض بوديم كه چرا بيشتر مجموعه هاي تلويزيوني در بالاي شهر ضبط مي شود. ما از اين موضوع ناراحتيم كه چرا تهيه كننده ها به جاي اينكه سرمايه خود را صرف به كارگيري چند بازيگر حرفه اي، فيلمنامه قوي و كارگردان خبره به نمايند، نمايش ويلاها و ماشين هاي شيك مي پردازند. اگر به ديده انصاف به مجموعه هاي تلويزيوني بنگريم متوجه اين موضوع مي شويم كه هر روز نسبت، به روز پيش، از كيفيت فيلم ها كاسته مي شود. چرا بايد تعداد مجموعه هاي تلويزيوني مانند هزار دستان، آرايشگاه زيبا، اميركبير، ازدواج پرماجرا و حتي آژانس دوستي آن قدر كم باشد كه پس از پايان نمايش آنها، مدت ها حسرتش را بخوريم! فاطمه كوليوند