Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790129-47859S3

Date of Document: 2000-04-17

دعوت به اتحاد در روزنامه هاي سال هاي دهه 1300 شمسي (تا پيش از استقرار ديكتاتوري رضاخان ) و از جمله در روزنامه زنبور، مكررا به دعوت به اتحاد برخورد مي كنيم; دعوتي غيرمشخص كه مانند اكثر مطالب روزنامه هاي آن زمان نوعي كلي گويي بود. بدبختانه با آن كه همه - از روزنامه ها گرفته تا افراد وطن پرست و فعالان سياسي - از اتحاد سخن مي گفتند و با انواع مثال ها و حكايات فوائد آن را برمي شمردند; در عمل جبهه متحدي برعليه استعمارگران و عوامل آنها ايجاد نمي شد. حتي در مجلس شورا كه نياز به اين اتحاد بيشتر احساس مي شد تفرقه حكمفرما بود و رضاخان از اين تفرقه براي به قدرت رسيدن به بهترين وجهي استفاده مي كرد. در مجلس فراكسيونهايي وجود داشت كه برخلاف فراكسيونهاي حزبي پارلمان هاي اروپايي، ثابت و براساس اعتقادات استوار و هميشگي نبودند، بلكه پي در پي فراكسيونهايي برپايه مناسبات و نظرات خصوصي پديد مي آمد و از ميان مي رفت. حتي فرد مرتجعي مثل رضازاده شفق در كتاب خاطرات مجلس خود شرح مي دهد كه علي رغم اين كه در ايران احزاب سياسي وجود ندارند فراكسيون هايي براساس همشهري گري يا ماديات ايجاد مي شود و چند روزي هم بيشتر نمي پايد... هوچياني در مجلس وجود داشتند كه گاهي چپ و گاهي راست يا در يك زمان هم اين و هم آن بودند، با اين حال مبارزه سياسي دائما در جريان بود! ملك الشعراي بهاردر تاريخ مختصر احزاب سياسي ايران در بازگويي اتفاقات مجلس چهارم مي نويسد كه چگونه تلاش هاي وي براي تشكيل يك اكثريت از فراكسيونهاي متعدد ناكام ماند و افسوس مي خورد كه: اگر كساني كه تنها به مخالف خواني و منتقد دائمي بودن علاقه داشتند صلاح آن روز مملكت را درك مي كردند و متحد مي شدند، ديكتاتوري پيروز نمي شد. تهيه كننده: رويازارع كاريكاتورها از آرشيو حميد ساهر مورچگان را چوفتد اتفاق شير ژيان را بدرانند پوست (روزنامه زنبور )