Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790128-47846S6

Date of Document: 2000-04-16

همزمان با هفته دندانپزشكي ( 30 23 تا فروردين ماه ); پيشگيري، تشخيص و درمان بيماريهاي لثه امروزه پژوهشگران به اين نتيجه رسيده اند كه عامل اصلي ايجادكننده بيماريهاي لثه، توده اي از ميكروبها (پلاك ميكروبي ) است كه در اثر عدم رعايت بهداشت دهان توسعه يافته و سبب بيماري مي شود. بر همين اساس، دندانپزشكي پيشگيري كه مانع به وجود آمدن محيط مساعد براي بيماري مي شود، از ارزش والايي برخوردار است. پيشگيري مقدم بر درمان است: اين شعاري است كه همه به اين واقفيم، ولي كمتر در جهت آن گام برمي داريم. پرواضح است كه هيچ كس علاقه به بيمار شدن ندارد و اگر انسان راهي را بيابد كه با توسل به آن، از بيماري در امان بماند، با كمال ميل آن را پذيرا خواهد شد. اينجاست كه دندانپزشك بايد از زمينه مساعدي كه در فرد وجود دارد، براي علاقه مندي و ايجاد عادت در انجام اعمال بهداشت استفاده در كند مبحث پيشگيري از بيماريهاي لثه، ذكر يك نكته اساسي ضروري به نظر مي رسد و آن اين كه در بيماريهاي جسمي مانند سرخك، مخملك و يا وبا ميكروب خاصي، عامل بيماري است و در نتيجه شخص تا در تماس با ميكروب قرار نگيرد، دچار بيماري نمي شود، ولي در دهان وضع به گونه ديگري است. مثلا در بيماريهاي لثه، ميكروب مشخصي به تنهايي عامل بيماري نيست، بلكه توده اي از ميكروبها كه مجموعا به آن پلاك ميكروبي مي گويند، مسئول ايجاد پيوره دهان هستند. به عبارت ديگر تا به امروز بيش از 300 نوع ميكروب در دهان انسان كشف شده كه گرچه در حالت عادي بيماري زا نيستند، ولي زماني كه تعادل ميان اين ميكروبها به هم ريخته و يا سيستم ايمني انسان دچار نقص و ركود شود، در اين هنگام احتمال ضايعات دهاني بالا مي رود. پس دهان انسان به سبب ارتباط مستقيم با محيط خارج، دائما در معرض تهاجم ميكروبها قرار مي گيرد، لذا تاكيد دندانپزشكان بر داشتن ويزيتهاي منظم جهت حذف و يا لااقل كنترل همين عوامل است. عوامل بروز بيماريهاي لثه همان گونه كه در ابتدا ذكر شد، مهمترين عامل پيوره دهان پلاك ميكروبي است كه به سطح دندان (در مجاورت لبه لثه ) چسبندگي پيدا كرده و شروع به تكثير اين مي كند توده ميكروبي در عرض چند روز مي تواند آهكي شده و به جرم دندان تبديل شود. در اين زمان است كه لثه و بافتهاي اطراف دندان، در معرض خطر جدي قرار مي گيرند. به زبان ساده مكانيسم ايجاد پيوره بدين صورت است كه آنزيمها و مواد سمي مترشحه از ميكروبها در مجاورت لثه بر روي استخوان نگهدارنده دندان و بافتهاي اطراف آن اثر گذاشته و سبب تخريب اين بافتها مي شوند. تشخيص بيماريهاي لثه متاسفانه اكثر بيماراني كه به دندانپزشك مراجعه مي كنند، در مراحل پيشرفته و شديد بيماري قرار دارند كه علت اصلي آن شايد بي توجهي بيمار و پيشرفت بي سر و صدا و تدريجي بيماري باشد. لذا مي بايستي به محض مشاهده علائم بيماري حتما به دندانپزشك مراجعه مهمترين كرد اين علائم عبارتند از: خونريزي از لثه ها به هنگام مسواك زدن و يا خود به تغيير خود رنگ لثه ها و تورم آن. ترشح چرك، بوي بد دهان، خارش لثه، حركت دندانها و ايجاد فاصله ميان آنها و لقي دندانها. درمان بيماريهاي لثه نحوه درمان بيماريهاي لثه بستگي به ميزان پيشرفت بيماري دارد. بدين معني كه اگر بيماري در مراحل اوليه شناسايي شود به جز آموزش روش صحيح مسواك زدن و نخ كشيدن دندانها و احيانا جرمگيري به درمان خاصي نياز ندارد. ولي در مرحله بعدي جرمگيري همراه با كورتاژ لثه (برداشتن قسمتي از بافت لثه جهت خروج عفونت ) و يا در مراحل پيشرفته جراحي لثه تنها راه درمان در است اينجا ذكر اين نكته ضروري است كه در افرادي كه جراحي لثه مي شوند، به جهت وجود ميكروبها در دهان مي بايست حداقل هر 6 ماه يك بار تحت معاينه قرار گيرند و گرنه احتمال عود بيماري بسيار زياد است. بنابر اين، پيشگيري از بيماريهاي دهان و دندان از هر جهت مي تواند ضامن جلوگيري از وقوع، پيشرفت و يا عود بيماري باشد. دكتر محسن صيرفي استاديار دانشكده دندانپزشكي شيراز