Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790125-47832S4

Date of Document: 2000-04-13

پزشكي كه درس انسانيت و اخلاق مي داد به انگيزه چهلمين روز درگذشت دكتر خسرو هاديان غوغاي سياست در كشور ما چنان دامن گستر شده است كه اگر چهره اي علمي يا فرهنگي روي در نقاب خاك كشد و يا رخداد علمي مهمي در كشور روي دهد، توجهات افكار عمومي چندان برانگيخته نمي شود و اين از پيامدهاي نه چندان مستحسن سياست زدگي است كه تمامي نيك و بد اتفاقات ديگر را در خويش غرقه ساخته و به آدميان اجازه نمي دهد تا به تامل و تدبير در اموري غيرآن بپردازند. از جمله اين حوادث كه در اسفند ماه گذشته رخ داد و تا به امروز قريب 40 روز از آن اتفاق ناگوار گذشته است درگذشت ناگهاني يكي از پزشكان نامي كشور بود كه در حوادث پرتب و تاب سياسي پيش از عيد، چندان اهميتي بدان داده نشد. دكتر خسرو هاديان كه در يك حادثه ناگهاني و براثر سكته قلبي درگذشت، از جمله نخبه هاي رشته پزشكي كشور بود. وي برخلاف پزشكاني كه پس از گذراندن دوره هاي عادي و تخصصي مورد لزوم براي ايجاد مطب، دست از مطالعه و تحصيل مي شويند، تا آخرين روزهاي قبل از فوت نيز از عطش و علاقه اش به مطالعه و تحقيق درباره مسائل و موضوعات مورد علاقه علمي اش دمي فرو نكاست. مرحوم هاديان كه در دوران دانشجويي از جمله نخبه هاي اين رشته بود، پس از اين دوران نيز پشتكار و ذهن نقادش را دمي استراحت نداد و در سن 45 سالگي كه بسياري تحصيل و علم را در پستوي خانه خود نهان كرده بودند و عطش و علاقه اي به آن نداشتند، در پي دريافت درجه فوق تخصص قلب برآمد كه موفق شد دوره دو ساله را در مدت 6 ماه به پايان برساند. اما تمامي اين موفقيتها هنگامي ارزش دارد كه خوي انساني و احترام به شهروندان و دستگيري از محتاجان در ساختار ذهني آدميان نهادينه شده باشد، اگر آدمي معرفت علم و پيشه اي همانند پزشكي را در نيابد، نمي تواند، چنان باشد كه در زمان تشييع پيكرش، شهري به تلاطم و خروش افتند و يكي از كم سابقه ترين وداعها اتفاق افتد. دكتر هاديان و گره گشاييهايي كه وي از كار مراجعه كنندگان مي كرد، پس از درگذشتش و از زبان افرادي كه مورد محبت و مهرورزي اش قرار گرفته بودند، درشهر پيچيد، هرشهروند ساري و حتي دورترين روستاهاي اطراف از كرامت انساني، فروتني و تواضع و بي ريايي و راستي و صداقتش سخنها و روايتها گفت و همين رفتار خوش و كريمانه بود كه در مراسم درگذشتش پيرزن و خرد و كلان گريستند و از اينكه چنين انسان فاضل و دانشمندي - كه مرگش حتي از سوي نهادهاي پزشكي معتبر خارج از كشور ضايعه اي اسفناك تلقي شد - در سني - سالگي - 51 كه مي بايست زحمات و ساليان دود چراغ خوردنش را با خدمت به خلق و شفقت برآنان، ثمري نيكوتر مي داد، دعوت حق را لبيك گفت تاسف مي خوردند. مرحوم دكتر خسرو هاديان تظاهر نمي كرد، حتي وقتي يكي از برادرانش در جبهه هاي نبرد حق عليه باطل به درجه رفيع شهادت رسيد، هيچ گاه و در هيچ جلسه اي از اين امتيازش استفاده اي نكرد، چرا كه معتقد بود پاداش شهيد را خداوند مي دهد و امتيازات دنيوي، گرهي از كارآن دنياي آدميان نمي گشايد. درگذشت اين پزشك شريف و شرافتمند ضايعه اي بود براي جامعه علمي و انساني كه جبران آن به سادگي ميسر نيست. غيرت حق بود و با حق چاره نيست كودلي كز حكم حق صد پاره نيست سيد ابوالحسن مختاباد