Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790122-47787S3

Date of Document: 2000-04-10

رو در رو قانون اساسي، چراغ راه بعد از كودتاي 28 مرداد و استقرار نظام ديكتاتوري جديد در كشور بسياري از روزنامه ها و مجلات در محاق توقيف افتادند و تنها به دو روزنامه اصلي عصر و شماري روزنامه 4 2 يا برگي صبح و عصر فرصت و امكان انتشار داده شد. پس از اين دوران با تشديد مراقبت هاي امنيتي، به زودي مطالب و اخبار روزنامه ها شبيه هم شد. به طوري كه مردم با خواندن يك روزنامه به تمامي داده هاي اطلاعاتي دستگاه تبليغاتي حكومت واقف مي شدند و نيازي به مطالعه روزنامه ديگر نبود. تنها با بروز خيزابهاي سياسي از جمله قيام خونين 15 خرداد اعتصاب سراسري معلمان و تغيير ناگهاني دولت هاي وقت، روزنامه ها هم مجال مي يافتند تا حدودي اخبار و مطالب خود را به صورت متنوع عرضه كنند. اين سختگيري شديد رژيم پيشين، موجب شد كه مردم براي آگاهي از اخبار و رويدادها به راديوهاي خارجي پناه ببرند و عطش بسيار شديدي براي دستيابي به اخبار و اطلاعات در جامعه به وجود آمد. گستردگي و عمق اين نياز زماني نمودار شد كه با اوج گيري مبارزات مردمي و جنبش انقلاب اسلامي در سال 1357 تيراژ روزنامه ها پس از سالها فترت از حداكثر 100 هزار نسخه به يك ميليون نسخه رسيد و علاقه مندان براي مطالعه يك روزنامه كه تنها در 4 صفحه منتشر مي شد، وقت كم مي آوردند! اين تجربه تاريخي درس هايي را نيز با خود دارد كه بايد امروز براي مخالفان آزادي قانونمند مطبوعات مفيد باشد. محدودكردن مطبوعات و حتي به تعطيلي كشاندن روزنامه هايي كه با اقبال مردم روبرو شده اند، اصل نياز جامعه را نمي تواند از بين ببرد. هيچكس طرفدار آزادي بي قيد و بند و هرج و مرج در عرصه اطلاع رساني نيست، اما محدودكردن مطبوعات هم ديگر طرفداري ندارد. قانون اساسي جمهوري اسلامي چراغ راه همه مسئولاني است كه از بابت مطبوعات دغدغه و نگراني دارند. در عصر ارتباطات دست يازيدن به شيوه هاي كهن براي خاموش كردن مطبوعات نتيجه معكوس به همراه خواهد داشت و به اعتماد عمومي نسبت به نظام اطلاع رساني كشور، لطمه هاي جبران ناپذيري وارد مي كند. حامد روشن روان