Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790120-47762S1

Date of Document: 2000-04-08

زماني كه دماي سطح زمين به دو هزار درجه سانتيگراد مي رسد! بررسي فرضيات موجود در زمينه چرايي، چه زماني و چگونگي مرگ زمين دانشمندان به طور كلي افرادي خوشبين هستند. آنها با خوشحالي، دل نگراني هاي خود را نسبت به مسائل نااميدكننده به فلاسفه واگذار مي كنند، حتي وقتي اكثر مردم، نسبت به مسائلي نظير نابودي نهايي زمين، احساس ياسي عميق مي كنند، آنها همچنان اميدوار هستند. سرنوشت زمين، با سرنوشت خورشيد گره خورده است. براساس قوانين تكامل ستاره ها، حجم خورشيد افزايش خواهد يافت و به غولي قرمز تبديل و در عرض 5 ميليارد سال زمين را به درون خود خواهد كشيد. البته، جزئيات اين پديده روشن نيست. جرج باون و لي آن ويلمون از، دانشگاه آيوآ در مورد اين موضوع تحقيقاتي انجام داده اند. براساس محاسبات آنها، زمين پس از افزايش حجم اوليه و ناگهاني خورشيد، زنده خواهد ماند، اما فشار جو گسترده خورشيدي باعث مي شود كه مدار زمين كوچك شده و سرانجام نابود شود. چشم انداز اين پديده، كمي قبل از پايان آن فاجعه آميز است. دماي سطح زمين به 2000 درجه سانيتگراد رسيده و آب اقيانوس ها و جو زمين بخار خواهد شد، تا زماني كه كاملا از بين برود. در نتيجه اين اتفاقات، جو جديدي بدون اكسيژن و نيتروژن پديد مي آيد كه فقط از مواد جامد گازي شده تشكيل شده است. آنگاه، رنگ آسمان قرمز روشن مي شود، چون خورشيد در اصل به ابر قرمز رنگي تبديل مي شود. ماه ديگر وجود نخواهد داشت، چون فشار جو باعث برخورد آن بازمين مي شود و مريخ و مشتري نيز با سرعت مافوق صوت، به سمت فضاي بيروني ابر خورشيدي حركت مي كنند، كه اين پديده به صورت شعاع نوراني در آسمان ديده خواهد شد. سرانجام با كوچك شدن مدار زمين و بزرگ شدن خورشيد، بعد از 2 ميليون سال مرگ زمين فرا مي رسد و سپس در يك لحظه همه چيز تمام شده و سياره ما داخل خورشيد سقوط كرده و ناپديد مي شود. آيا احتمال ديگري وجود؟ دارد فرد آدامز فيزيكدان، دانشگاه ميشيگان، از امكان جديدي صحبت مي كند، كه باعث زنده ماندن زمين مي شود. او با استفاده از، شبيه سازي كامپيوتري روشن نموده است كه اگر ستاره كوتوله قرمزي از منظومه شمسي امكان عبور پيدا كند، چه اتفاقي خواهد افتاد. بنابه نظر دكتر آدامز يك، در صد هزار، اين شانس وجود دارد كه زمين قبل از تبديل خورشيد به غول قرمز، به بيرون از منظومه شمسي پرتاب شود. در اين حالت، سياره به جاي برشته شدن، به يخ تبديل مي شود و بعد از حدود يك ميليون سال اقيانوس ها نيز به يخ تبديل خواهند شد. باكتري ها در منافذ آبي - گرمايي، در زير اقيانوس ها به حيات خود ادامه مي دهند و تلاش مي كنند از طريق گرماي ايجاد شده بوسيله واكنش هاي راديواكتيو، پوسته زمين خود را زنده نگه دارند. در واقع آنها مي توانند تا 30 ميليارد سال زندگي كنند اما بدون ستاره اي كه زمين را گرم نگه دارد. اشكال ديگر زندگي نمي تواند وجود داشته دكتر باشد آدامز در گزارشي كه بزودي در ايكارس به چاپ مي رسد، احتمال جالب ديگري را مطرح كرده است. طبق نظر او زمين مي تواند از خورشيد جدا شده و به ستاره ديگري بپيوندد. براي اينكه چنين پديده اي رخ دهد، بايد دو كوتوله قرمز با منظومه شمسي برخورد كنند و به مدت چند هزار سال مطابق با جاذبه آن به طور دقيق حركت كنند. بعد از اين مدت، زمين مي تواند با يكي از كوتوله هاي قرمز از منظومه شمسي جدا شود. كوتوله ها، ستارگاني هستند كه عمر بسيار طولاني دارند و مي توانند، حداقل براي چند ميليارد سال زمين را اندكي گرم نگه دارند. البته، امكان وقوع اين اتفاق، يك در سه ميليون است، اما حداقل پايان جهان برشته شدن زمين نخواهد بود. ترجمه: صديقه هاشمي طوسي منبع: /اكونوميست فوريه 2000