Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790115-47719S1

Date of Document: 2000-04-03

اصلاح طلبي و مسالمت جويي امام علي (ع ) اين روزها خلط برخي واژه ها و استفاده ابزاري از آنها در جهت پيش بردن مقاصد و نياتي خاص رواج و رونقي فراوان يافته است. از جمله اين واژه ها كه مدام مورد حمله و تعقيب قرار مي گيرد، تسامح و اصلاح طلبي است كه برخي براي فرو كوبيدن معتقدان به اين راه و روش آن را با بي غيرتي و بي تفاوتي همسنگ مي بينند. حمله كنندگان، بدون توجه به تاريخ و جغرافياي يك واژه و در حالي كه هواخواهان اصلاح طلبي و تسامح خواهي سالها براي رسيدن به همين نقطه با دشمنان و منافقان در نزاع بودند و صدها هزار از جوانان اين مرز و بوم براي كسب آزادي و استقلال و جمهوري اسلامي در خاك و خون خويش غلتيدند، تنها خود را مستغني مي دانند و گمان مي برند كه ديگران فقير مطلقند و كالايي براي عرضه ندارند. اين گروه سخنان خويش را بر حركتهاي شهادت طلبانه برخي از ائمه ء معصومين (ع ) استوارمي سازند، در حالي كه اهل انصاف و خرد و آناني كه عاشق اسلام و حقيقتند، مي دانند كه شهادت طلبي با جنگ طلبي و تروريسم تفاوتي آشكار دارد و سنت و سيره پيامبر و ائمه معصومين گواه بر درك عميق و تفكيك و تاكيد مجدانه ايشان بر افتراق بين جنگ طلبي با شهادت طلبي است. آن بزرگواران اگر نسبت به امري غيرت مي ورزيدند، غيرتشان آميخته با حكمت و دورانديشي و تعقل بوده است و بس، همچنانكه حركتهاي متعصبانه و محتسبمزاجانه را بر نمي تابيدند و هيچگاه پيشگام در خشونت طلبي و جنگ نبودند، كه نمونه بين آن ممانعت امام حسين ( ع ) از شروع جنگ از سوي ياران خويش است. نمونه ديگر آن پرسش و پاسخي است كه يكي از اصحاب و ياران اميرالموءمنين علي (ع ) در هنگام عزيمت آن حضرت با سپاهش از ربذه به سمت جمل (براي مقابله با سپاه طلحه و زبير ) با آن بزرگوار مي نمايد كه در جلد سوم كتاب علي ( ع ) اثر عبدالفتاح عبدالمقصود آمده است. نويسنده در اين اثر از گفت و شنود ابن رفاعه با امام سخن مي گويد كه: به پا خاست تا از سياستي كه اميرش در پيش گرفته است با اطلاع شود. لذا پرسيد: اميرالموءمنين قصدت چيست، و ما را به كجا؟ مي بري و امام بدون ترديد پاسخ مي دهد قصدي جز اصلاح ندارم، اگر از ما بپذيرند و دعوت ما را به اصلاح اجابت كنند. ابن رفاعه مي پرسد: اگر اجابت نكردند و امام پاسخ مي گويد: آنان را به عذر خودشان باقي مي گذاريم و صبر مي كنيم... صحابي امام ادامه مي دهد: اگر رضايت؟ ندادند و امام مي گويند: مي گذاريم تا دست از سر ما بردارند... ابن رفاعه باز مي پرسد: اگر دست از سر ما بر نداشتند و امام مي فرمايند: ما دست از آنان بر مي داريم. امام بزرگوار با اين پاسخها روشن مي سازد كه همچنان پاي بند صلح و مسالمت جويي است. اگر چه دشمنانش در اين مورد مخالفت كنند و بر عناد و لجاجت پايداري ورزند، اما او تا آخرين لحظه هم به اجراي آن اصرار دارد. تلاش و استقامت خواهد كرد، به خوشرفتاري تمايل خواهد داشت و درباره آن به تجاوز آغاز نمي كند. تصميم گرفته است تا آنجا كه مي تواند از درگيري با آنان امتناع كند، شايد اين مقاومت منفي سبب شود كه از شدت دشمني خود عليه او بكاهند و بر راه صواب شوند.