Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790111-47694S1

Date of Document: 2000-03-30

يادداشت روز پرسش هايي كه بهار پاسخ مي دهد پيرامون نوروز و آنچه با خود مي آورد سخن بسيار رفته است. از نبوغ اقوام ايراني كه با انتخابي يگانه در ميان ملل ديگر جهان، آغاز بهار راآغاز سال خود گرفتند. از نوروزي كه با خود پاكيزگي و خانه تكاني جسم و جان را مي آورد. از ديد و بازديد و تعميق رابطه هاي انساني يعني نهايت، خواست تمامي جوامع بشري. نوروز، آغاز روزگار نو است. شكفتن دوباره انسان در فصل شكوفايي گل و گياه. ايرانيان، همواره ارتباط صميمانه و شگفتي با طبيعت داشته اند. آيا تاكنون هيچ گاه به رمز روياندن سبزه؟ انديشيده ايد نياكان ما در سرزمين گسترده خود كه بخش مهمي از آن كم آب است، در روياندن سبزه به دنبال دريافت پاسخي از طبيعت بوده اند و عجيب اين كه طبيعت با سخاوت اين پرسش اساسي مردماني را كه روزي خود را از زمين مي گرفتند به نيكي مي داده است. پرسش چنين بود: امسال مزارع خود را با كدام دانه بكاريم كه بهترين محصول را برداشت كنيم. گندم، جو، عدس، ارزن و. ظرف هاي سبزه پيش از آغاز زمان كشت به اين پرسش پاسخ مي گفتند: همان را بكاريد كه ظرف آن پربارتر است! اينك، به عبارتي در آخرين سال قرن بيستم ميلادي هستيم و رويكرد دوباره جهانيان به طبيعت و محيط زيست نشان از اقتدار همواره انديشه ارتباط صميمانه با طبيعت دارد. بنگر زصبا دامن گل چاك شده است بلبل زجمال گل طربناك شده است در سايه گل نشين كه بسيار اين گل از خاك برآمده ست و در خاك شده است غنيمتي است دريافت پيام گل. جهان را به چشم رود گذران ديدن و اكنون در آن تن به آب سپردن. دل از آلودگي ها پاك كردن وگوش سپردن به معنويتي كه در همه ما هست. بلبل به شاخ سرو به گلبانگ پهلوي مي خواند دوش درس مقامات معنوي يعني بيا كه آتش موسي نمود گل تا از درخت نكته توحيد بشنوي و سيزده نوروز نه نحوستي دارد و نه بدآيندي، تنها و تنها اگر بتواني خود را به طبيعت - اين عالي ترين جلوه خلقت خداوندي - نزديك كني، گوش خود را به نوبرگ هاي كوچك در حال رشد نزديك كني و آنچه را كه بايد، بشنوي. شايد رمز ماندگاري ايران و ايرانيان، گوش سپردن به پيام سبزه و گل باشد. شكفتن، باليدن، بلوغ، پژمردن و باز هم شكفتن. اين نگاه اميدوارانه به جهان را در دامن طبيعت ارج نهيم.