Hamshahri corpus document

DOC ID : H-790110-47677S3

Date of Document: 2000-03-29

رو در رو وحدت ملي و زمينه هاي بالندگي آن حلول سال نو شمسي، اولين روز سال جديد، برپايي آيين هاي ويژه نوروز و جشنهاي ملي آميخته با باورهاي عميق مذهبي و ديدوبازديد نيم روزه بعد از تحويل سال نو تا شامگاه دوشنبه يكم فروردين ماه 79 را پشت سر گذاشته و آماده شده بوديم شيريني و حلاوت اين جشن دل انگيز را با گرد هم آمدن اعضاي خانواده از گوشه و كنار كشور در نزد پدر و مادر صد چندان كنيم. ساعت 9 شب و زمان پخش اخبار تلويزيون از شبكه سراسري فرا رسيده بود و چون روزنامه ها تنها، يك روز اول عيد را از ميان ما غايب بودند، لاجرم براي اطلاع از چندوچون اخبار ويژه روز، مجبور بوديم خبر شب 9ساعت سيما را با دقت گوش فرا دهيم و چون پدر نيز در كنار ما شنونده بود، سكوت و دقتمان افزون تر شده بود و در واقع، به اخبارسيماي سراسري موءدبانه و با خلوص بيشتر، گوش جان سپرده بوديم. گوينده محترم، پس از تبريك عيد و ذكر چند جمله و خبر آغازين و نيز خلاصه اخبار، چنين گفت: ايرانيان فارس زبان و فارسي زبانان خارج از كشور، امروز عيد باستاني نوروز را جشن گرفتند... پيش از اين خبر و در خلاصه پيام مقام رهبري و رياست جمهوري به مناسبت آغاز سال جديد، از تاكيد اين دو بزرگوار بر مقوله هاي بسيار مهم، از جمله وحدت ملي خبردار شده بوديم و اكنون به فاصله دو سه دقيقه و به واسطه آن كه از ايرانيان غيرفارس زبان هستيم، اين وحدت را از هم گسسته و خود را بيرون از دايره آن مي ديديم. با فارسي زبانان خارج كشور، ما را در اين مقال كاري نيست و دفاع از اهالي تركمنستان، آذربايجان، تركيه، شمال چين، ازبكستان و... را كه فارس زبان نيستند، ولي نوروز و بهار را با طنطنه و شكوهي همچون ما جشن مي گيرند، به خود و پژوهشگران فرهنگي شان وامي گذاريم، ولي دفاع از مردمان استانهايي را كه فارس زبان نيستند، و وحدت ملي را براساس ايراني بودن و در 98 درصد در مسلمان بودن پذيرفته و در چهارچوب ايراني آزاد و مستقل بدان اعتقاد دارند، در سالي كه تحقق وحدت ملي هم از برنامه هاي مهم آن اعلام شده، وظيفه خود مي دانيم. من ايراني ترك زبان هم روز اول نوروز را جشن گرفتم و تمامي تبريكات اين عيد و گفت وشنودهاي خانوادگي ام را به زبان محلي خود انجام دادم و در كنار سفره هفت سين، تلاوت آياتي از قرآن مجيد و ذكر ابياتي از غزليات خواجه حافظ را با قرائت سروده اي از ملا محمد فضولي و ابياتي فولكلوريك از حيدرباباي شهريار همراه ساختم و قطعا ساير ايرانيان غير فارس زبان نيز، براساس فرهنگ قومي خود چنين كرده اند. قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، كه مبناي رفتار مدني و قانوني تمامي اهالي كشورمان را تشكيل مي دهد، تكليف تمامي ساكنان ايران (اعم از فارس زبان و غير فارس زبان ) را در همه شئون از جمله زمينه هاي وحدت ملي مشخص ساخته است: زبان و خط رسمي كشور فارسي است و تمامي مكاتبات و اسناد رسمي دولتي بايد به اين زبان باشد، ولي استفاده از زبانهاي محلي در مطبوعات و راديو تلويزيون و تدريس آنها در مدارس آزاد است. علاوه بر اين، برتري زباني و يا قومي، در قانون اساسي ما به هيچ وجه داراي ارزش شمرده نشده است و بنابر همين تفكر، وحدت ملي ما، در وهله اول مربوط به ايراني بودن ماست، و مسلمان بودن تنها به دليل وجود 23 درصد اقليت مذهبي (كه البته برخي از آنها هم جزو ايرانيان غير فارس زبان هستند ) اولويت، بعدي وحدت ملي ايرانيان به شمار آمده است. اگر وحدت ملي مقوله و هدف مهمي است و بايد زمينه هاي ايجاد و بالندگي آن را محقق سازيم، لازم است به زير مجموعه هاي ظريف و ناپيداي اين امر، توجهي ويژه و بايسته اي مبذول شود و وحدت ملي با عزم ملي تمامي ايرانيان، آشكار گردد. مرتضي مجدفر