Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781222-47634S2

Date of Document: 2000-03-12

نوروز در فرهنگ و ادبيات كردستان نوروز و بهار در فرهنگ و ادب كرد، تجلي آزادي و آزادگي انسان و نويد رهايي از قيد ظلم ستمكاران و قيام عليه هر آنچه كه انسانيت انسان را به بند مي كشد است. در فرهنگ مردم كرد نوروز و بهار با ادبيات اسطوره اي درآميخته و ريشه تاريخي و كهن ساكنان اين ديار را به امروز آنان پيوند مي زند. در فرهنگ و ادبيات مردم كرد، بهار يادآور قيام عليه ظلم ضحاك خون آشام تاريخ است كه در نام كاوه آهنگر متجلي شده است. شايد به همين انگيزه است كه كردها نخستين روز از بهار را به نشانه آزادي و رهايي از بندگي ظلم به آغوش طبيعت، زيباترين جلوه قدرت الهي پناه مي برند. مردم كردستان تحويل سال و آغاز بهار را با روشن كردن آتش كه نمادي ازسوزاندن بندهاي اسارت ضحاك است، جشن مي گيرند. اين آتش برپايه باورهاي كهن بايد در بلندترين نقطه محل زندگي يعني بام خانه روشن شود كه هنوز هم در برخي از مناطق كردنشين اين چنين است. كردهاي ايراني در پيوند با باورهاي ديرين و باور سايراقوام ايراني دوبار در چهارشنبه آخر سال و آخرين شب سال آتش روشن مي كنند تا ضمن پايبندي به آيين هاي باستاني خود، پيوندي با فرهنگ ساير اقوام ايراني هم داشته باشند. افروختن آتش در چهارشنبه آخر سال در فرهنگ و ادبيات كرد بدعتي تازه بوده كه در ارتباط با فرهنگ و ادبيات ساير اقوام ايراني به وجود آمده وهيچ گونه ريشه تاريخي ندارد. كردها نيز مانند ساير اقوام ايراني از اوايل اسفند ماه با خانه تكاني و سبز كردن گندم و عدس و فراهم كردن مقدمات سفره هفت سين به پيشباز نوروزو سال جديد مي روند. سفره هفت سين درمناطق كردنشين نيز مانند ساير نقاط كشور شامل سماق، سير، سنجد، سبزه، سكه، سيب و سركه بوده كه درمناطق كردنشين كشورهاي همجوار به دليل محدوديت هاي سياسي اعمال شده، به فراموشي سپرده شده است. درسال هاي نه چندان دور، نوازندگان سنتي در كوچه ها و محله هاي شهر و روستابا نواختن موسيقي هاي محلي آمدن نوروز و سال نو را از هفته ها قبل به مردم مژده مي دادند كه اين سنت نيز در حال حاضر منسوخ شده است. كردها بر اساس يك سنت ديني، آخرين پنج شنبه سال را برمزار درگذشتگان حضور مي يابند و با نهادن سبزه و گل و گلاب برسر مزار رفتگان ياد و خاطره آنان را گرامي مي دارند.