Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781215-47554S1

Date of Document: 2000-03-05

ديروز در دومين جلسه دادگاه محاكمه مهاجمان به كوي دانشگاه مطرح شد پرونده ناقص است، متهمان اصلي در دادگاه حضور ندارند دانشجويي كه در حادثه كوي دانشگاه تير خورد * شاكيان حادثه كوي دانشگاه تضمين مي خواهند * دكتر رهامي وكيل دانشجويان: مهاجمان نه تنها متنبه نشده اند بلكه اين سئوال مطرح است چه تضميني براي سالم برگشتن شاكيان به خانه وجود دارد * آذربايجاني نماينده دانشگاه: از ميان 397 شاكي اين حادثه 204 نفر توسط نيروي انتظامي بازداشت شده اند كه نتيجه آن از بين رفتن آثار و جراحات براي گرفتن گواهي پزشكي و نيز ترساندن شاكيان است * يك دانشجوي مجروح: كلتي را كه خزانه آن خالي بود بر شقيقه من مي گذاشتند و ماشه را مي چكاندند و در همان حال مي گفتند آقاي خاتمي كجاست كه به تو كمك كند * آذربايجاني: فرمانده نيروي انتظامي در شوراي تامين استان تهران به نفرات لباس شخصي اشاره كرده اگر حضرتعالي ( قاضي ) اين صورتجلسه راخوانده ايد و از كنار آن قرائن گذشته ايد به وظيفه خود عمل نكرده ايد * دادسراي نظامي مي بايست عوامل اصلي شكل دهنده اين حادثه را كه طبق مدارك و شواهد وابسته به، نيروي انتظامي هستند و پشتوانه قوي دارند شناسايي كند گروه حوادث: دومين جلسه محاكمه مهاجمان به كوي دانشگاه تهران ديروز راس ساعت 9 صبح در شعبه هفتم دادگاه نظامي تهران با حضور خبرنگاران داخلي و خارجي و جمعي از نمايندگان منتخب تهران در دوره ششم مجلس شوراي اسلامي برگزار شد. به گزارش خبرنگار ما دومين جلسه دادگاه مهاجمان به كوي دانشگاه تهران كه تا ساعت 12 به طول انجاميد ابتدا حجت الاسلام طباطبايي قاضي پرونده مقدمه اي كوتاه را در خصوص پرهيز از آغشته شدن دادگاه به مسايل سياسي بيان كرد و سپس دانشجوياني كه از جلسه قبل فرصت پيدا نكرده بودند تا شكايت خود را اظهار كنند به گزارش چگونگي وقايع كوي دانشگاه پرداختند و از دادگاه خواستند متهمان را به سزاي اعمالشان برسانند. پيش از سخنان دانشجويان حجت الاسلام محسن رهامي وكيل مدافع دانشجويان گفت: پرونده ناقص است و متهمان اصلي پرونده حضور ندارند و حضور چند سرباز وظيفه نمي تواند بيانگر عمق فاجعه اي باشد كه در كوي دانشگاه رخ داده است. رهامي وكيل مدافع دانشجويان در ادامه دفاع از موكلان خود با اشاره به ضرب و شتم يكي از شاهدان كوي دانشگاه پس از خروج ازجلسه قبلي بر دادگاه، شناسايي و محاكمه عوامل لباس شخصي تاكيد كرد. وي گفت: عوامل اصلي شكل دهنده اين حوادث تاسف بار نه تنها متنبه نشده اند بلكه حال اين سئوال پيش آمده است كه با شهادت وقايع چه تضميني براي سالم برگشتن شاكيان به خانه وجود دارد. رهامي افزود: دادسراي نظامي مي بايست عوامل اصلي شكل دهنده به اين حادثه را كه طبق مدارك و شواهد وابسته به نيروي انتظامي هستند و پشتوانه قوي دارند شناسايي كند. سيداحمد طباطبايي قاضي پرونده سپس از شكات خواست كه شكايت خود را مطرح كنند. رزاقي يكي از شكات كه شب حادثه در كوي دانشگاه ميهمان بوده گفت: با صداي گلوله و فرياد دانشجويان از خواب پريدم و در همين حال براثرشليك گاز اشك آور مشكل تنفسي پيدا كردم. وي افزود: مهاجمان با الفاظ بسيار ركيك و با ضربه زدن به در اطاق پس از شكستن در، وارد محل استراحت ما شده و ساكنان آن را به بادكتك گرفتند. رزاقي اظهار داشت: در حالي كه بشدت ترسيده بودم به سمت پنجره اتاق فرار كردم و سعي كردم كه از حفاظ پنجره عبور كنم. وي گفت: درحالي كه نصف بدنم بيرون از پنجره بود، سربازها با باتوم به قسمت ديگر بدنم كه در اتاق مانده بود زدند. رزاقي گفت: درحالي كه دراثر ضربات وارده به شدت زخمي شده مرا بودم، باساير دستگيرشدگان به مقر نيروي انتظامي مستقر در ميدان امام خميني منتقل كردند و پس از آنكه با پارچه چشمانمان را بستند چندين باردرباره اسم و ساير مشخصات من بازجويي كردند. وي در پايان سخنانش، درخواست كرد كه عاملان اصلي حادثه كوي دانشگاه به اشد مجازات برسند. عليرضا زماني عضو بسيج دانشجويي، كه در حادثه كوي دانشگاه دچارشكستگي دست راست و پارگي تاندوم و ضرب ديدگي دست چپ، شكستگي بيني وشكاف در كف پاي چپ شده است به عنوان يكي ديگر از شاكيان با اشاره به آثارروحي و رواني حادثه دانشگاه بر خود گفت: ساعات اوليه پنج شنبه شباطلاعيه اي مبني بر تحصن مشاهده كردم اما چون نظري در مورد آن نداشتم براي درس خواندن به اطاقم رفتم. وي با تشريح شدت خشونت اعمال شده نسبت به دانشجويان درشب حادثه گفت: به حدي نيرو اعم از شخصي و انتظامي آمده بود كه فكر مي كردم آخر زمان فرا رسيده است. وي با اشاره به اينكه براي هر اطاق خوابگاه چهار نفر سازماندهي شده بود گفت: به هنگام هجوم نيروها، ما پشت در اطاق موانعي قرار داده بوديم اما هنگامي كه پس از ضربات وارد شده به در شاهد شكسته شدن آن بوديم، فهميديم كه موضوع عظيم تر از آن است كه ما فكر مي كرديم. در ادامه جلسه محاكمه، رضا نظري ارشد، يكي ديگر از شاكيان اين پرونده در طرح شكايت خود گفت: در شب حادثه براي برقراري ارتباط تلفني به نزديكي در دانشگاه رفته بودم كه ديدم حدود صد تادانشجو 150 درباره لغو دستور توقيف روزنامه سلام شعار مي دادند و همزمان، مسئولان وزارت كشور و دانشگاه تهران براي آرام كردن آنان تلاش مي كردند كه چند نفر لباس شخصي شروع به سنگ پراني و فحاشي به دانشجويان كردند. وي افزود: در همين حين نيروهاي نظامي و لباس شخصي كه به تدريج زيادترمي شدند از كوچه هاي اطراف به دانشجويان و از جمله من حمله كردند. نظري ارشد (شاكي ) ادامه داد: به آنان گفتم، مي بينيد كه من با لباس استراحت به اينجا آمدم و كاره اي نيستم ولي آنقدر با ميل گرد و كابل مرازدند كه بي رمق برزمين افتادم. وي با تاكيد براين نكته كه رامين نظري (متهم ) در بين ضاربان بود، گفت: رامين نظري در حالي كه لباس شخصي برتن داشت با ضربات كلت، شديدي بر سر من مي زد و با بي سيم اطلاع مي داد كه رهبر حادثه جويان رادستگير كرده است. وي افزود: نظري (متهم ) با تهديد، يكي از رانندگان عبوري را مجبور كرددرحالي كه دستبند به دستم زده بود و تمام بدنم دراثر ضربات دچار خونريزي شده بود، در صندوق عقب ماشينش جاي دهد. شاكي ادامه داد: ماشين اين فرد به دليل سنگ پراني دانشجويان كه متوجه موضوع شده بودند، نتوانست مرا به مقصد ببرد و به همين دليل ماشيني ازطرف مهاجمان، مرا سوار كرد و درحالي كه از يكديگر با الفاظ سيد و حاج آقا نام مي بردند، مكررا كلتي را كه خزانه آن خالي بود بر شقيقه من مي گذاشتند و ماشه را مي چكاندند و در همان حال مي گفتند كه آقاي خاتمي كجاست كه به تو كمك؟ كند قاضي طباطبايي در اين لحظه گفت: شاهد و مدرك شما براي اين صحبت؟ هاچيست شاكي گفت: غير از افرادي كه در آن ماشين بودند، شاهد فقط خدا است. قاضي پرسيد: آيا شما در آن زمان طرح شكايت كرديد و به پزشك قانوني مراجعه؟ كرديد شاكي گفت: براثر صدمات روحي بوجود آمده، مي ترسيدم شكايت كنم علاوه براينكه پدر و مادرم كه مرا سريعا به شهرستان منتقل كردند، تاكيدداشتند كه شكايت نكنم. وي در پايان طرح شكايت خود گفت: من خواستار اشد مجازات عاملان كوي دانشگاه هستم و عذرخواهي رسمي از ساحت علم و دانشگاه را ضروري مي دانم. در ادامه اين جلسه، حسين عابدپور به عنوان شاكي بعدي خود رامجروح جنگي و برادر شهيد معرفي كرد و گفت: ماموران نيروي انتظامي و لباس شخصي ها هر دانشجويي را كه مي ديدند مورد ضرب و شتم قرار مي دادند. وي افزود: همه آن قسمت هايي از بدنم كه در جنگ زخمي شده بود، دراين حادثه نيز مورد ضرب و جرح قرار گرفت و همانگونه كه انگشتم هنوز اززخم اين حادثه چركين است و سالم نشده، دلم نيز چركين است و بخاطر همين ضربه روحي، با اينكه تا پيش از اين حادثه در همه انتخابات شركت كرده بودم، ولي در اين انتخابات شركت نكردم. عليرضا شعباني شاكي ديگر اين پرونده گفت: يك لباس شخصي از فاصله سه يا چهارمتري با اسلحه كمري من را نشانه گرفت و به قصد كشتن من را ازناحيه پشت كمر مورد اصابت گلوله قرار داد كه هنوز گلوله در كتفم باقي مانده است. رئيس دادگاه گفت: آن موقع چه شعاري؟ مي داديد شعباني گفت: درخاطرم نيست ولي به دنبال شعار پيرامون بسته شدن بود سلام روزنامه. وي افزود: به دنبال اصابت تير، با مشت و لگد مهاجمان، نيروي انتظامي و لباس شخصي ها مورد ضرب و شتم قرار گرفتم كه در همان همان موقع، كسي كه من را با تير زده بود، از مهاجمان خواست من را كتك نزنند ولي آنها اعتنايي نكردند تا اينكه او خودش را روي من انداخت وگفت، اين تير خورده، او را كتك نزنيد ولي باز اعتنا نكردند تا اينكه اوآنان را به امام ( ره ) قسم داد و خواست، دست از كتك كاري من بردارند. شعباني ادامه داد: از ناحيه صورت نيز من مورد ضرب و جرح قرار گرفته بودم، كه تا دو روز پس از اين حادثه با تنفس مصنوعي، بستري بودم. قاضي گفت: آيا گواهي پزشكي؟ داريد وي گفت: گواهي پزشكي من، طول درمان است درصورتي كه هنوز نياز به درمان دارم، شكم من را بر اثر همين حادثه پاره كردند كه 17 بخيه خورده است زانويم آسيب ديده و گلوله هم كه هنوز در بدنم باقي است. حجت الاسلام طباطبايي گفت: گواهي پزشكي قانوني برايمان ملاك است واگر معاينه مجدد لازم باشد، ما شما را مجددا به پزشكي قانوني معرفي مي كنيم. شعباني در آخر سخنانش، اظهار داشت: عاملان و آمران ضرب و شتم من بايد مجازات و به مردم معرفي شوند. در ادامه اين جلسه، محسن ميرشفيعي شاكي ديگر پرونده حادثه كوي دانشگاه بااعتراض به نحوه برگزاري دادگاه و درگيري لفظي با رئيس دادگاه، خطاب به قاضي گفت: شما هشت ماه وقت داشتيد و مي توانستيد تحقيق كنيد و اين همه جنايات را با كارآگاهان خود، مشخص كنيد. قاضي به وي گفت: شما شان شاكي داريد و من به هيچ وجه اجازه نمي دهم عليه دادگاه توهين شود و من تابع فضا و جو نيستم كه براساس آن جو، حكم دهم بلكه بايد روز قيامت جوابگو باشم. ميرشفيعي گفت: من توهين نمي كنم، بلكه به دادگاه اعتراض دارم وبايد ما درست حرف بزنيم و دادگاه نيز بايد درست حكم دهد. وي افزود: شعار دانشجويان كه شما مي خواستيد بدانيد، اين آزادي بود، انديشه، هميشه هميشه و با چوب و چماق و تيشه، سلام، بسته نمي شه وهمچنين نيروي انتظامي، تشكر تشكر و به هيچوجه عليه مقامات شعار داده نمي شد. وي ادامه داد: زماني كه شش نفر از مهاجمان وارد اطاق من شدند، من گفتم، من را بزنيد ولي كامپيوتر من را نشكنيد، چون با رنج و مشقت فراواني آن را خريداري كرده بودم و هنوز دو قسط آن باقي مانده بود. وي گفت: ولي آنان اعتنايي نكردند و كامپيوتر من را شكستند. وي عكسي از اطاق دانشجويي خود را كه نشانگر وسايل شكسته شده داخل اطاق از جمله كامپيوتر بود، به قاضي نشان داد. قاضي گفت: شما بيشتر به مسايل سياسي پرداختيد. اين دادگاه سياسي نيست بلكه قضايي است و شما بايد به شكايت خود بپردازيد. ميرشفيعي گفت: يك هفته پس از حادثه كوي دانشگاه، ماموران به ناجا، خانه ما ريختند و برادرم را به زندان اوين بردند كه مدت 15 روز درآنجا به اتهام حمله به وزير كشور بازداشت بود. قاضي گفت: آيا گواهي پزشكي داريد و شكايت؟ كرده ايد شاكي گفت: خير، چون من آن موقع درگير بودم و برادرم را گرفته بودند و همواره به دنبال اين قضايا بودم. وي افزود: عمق قضيه فراتر از اين مسايل است و بررسي آن نياز به كارآگاهان مستقل دارد و هنوز دستوردهندگان اصلي مشخص نشده اند و قاتل ابراهيم نژاد نيز مشخص نيست. رئيس دادگاه گفت: اين مسايل به شما ربط ندارد، دادگاه را سياسي نكنيد و قتل ابراهيم نژاد مربوط به اولياء دم آن است. قاضي گفت: شما متولي كوي دانشگاه، نظام و دانشجويان نيستيد و اگراز كسي شاكي هستيد، مي توانيد اسم آن را ببريد و اعاده حيثيت كنيد وواهمه اي نداشته باشيد، چون دادگاه عليه و يا به نفع هركس كه ثابت حكم شود، مي دهد. ميرشفيعي گفت: آن روز وزير كشور دستور داد، ناجا آنجا را ترك كندولي ناجا به حكم وزير كشور، به عنوان جانشين فرمانده كل قوا در نيروي انتظامي اعتنايي نكرد. ميرشفيعي اشاره اي به حمله ساواك به فيضيه كرد كه قاضي به وي گفت: شما حق اهانت نداريد، علنا به همه اهانت مي كنيد، من به عنوان قاضي مي بخشم ولي جامعه آن را مي بيند. در ادامه جلسه دادگاه، آذربايجاني نماينده حقوقي دانشگاه تهران طي سخناني صدور كيفرخواست براي 20 نفر از متهمان حمله به كوي دانشگاه رابه عنوان دستاوردي از توسعه سياسي قابل تقدير خواند و خواستار تعيين ننوشته ها و ناگفته هاي كيفرخواست شد. وي افزود: محكوميت 9 سرباز وظيفه با متوسط سن 19 سال و تعدادي گروهبان با متوسط سن 24 سال كه فقط تحت امر غيرقانوني يك يا چند عامل قانوني بودند، جاي تاسف است. آذربايجاني اضافه كرد: ناگفته هايي كه موجب شده، پرونده اي ملي را تابه اين حد تنزل دهد، چيزي نيست كه دانشجويان و دانشگاه مي خواهند. وي در ادامه به برخي از نقايص در كيفرخواست اشاره كرد و گفت: اين نقايص مي تواند منجر به اعاده دادرسي به دادسرا شود. وي در توضيح گفت: براساس گزارش رسمي ناجا، چندين نفر توسط مسئولان مافوق خود به خاطر حوادث كوي دانشگاه توبيخ شدند و اين در حالي است كه دركيفرخواست هيچ نامي از آن ها برده نشده است. وي گفت: از ميان 397 شاكي در رابطه با اين حادثه 204 نفر توسط نيروي انتظامي بازداشت شده اند و نتيجه آن ازبين رفتن قدرت جسارت وپيگيري توسط شكات شد كه در نهايت آن تعداد را به 20 نفر كاهش داد. آذربايجاني باطرح اين سوال كه آيا بي توجهي به اين موارد نقص تحقيقات در مرحله بازپرسي و رسيدگي مدعي العموم نبود، افزود: درحالي كه وقايع مجموعا در چندين روز اتفاق افتاد تفكيك يك روز از آن، چه پشتوانه حقوقي؟ دارد وي اظهارداشت: به شكايت امثال آقاي جمالي كه يك چشم خود را در آن حادثه از دست داده است در كجا و چه دادگاهي بايد رسيدگي؟ شود وي در ادامه به سابقه قضايي خود اشاره كرد و گفت: جداسازي متهمان لباس شخصي كه چه بسا نقش اصلي را در حوادث داشتند، قابل توجيه قانوني ومحكمه پسند نيست. وي همچنين به اظهارات فرمانده نيروي انتظامي در شوراي تامين استان تهران به نفرات لباس شخصي اشاره كرد و به قاضي دادگاه گفت: اگر حضرتعالي اين صورت جلسه را نديده ايد و با عدم صلاحيت دادگاه موافقت كرديد به وظيفه خود عمل نكرديد، و اگر خوانده ايد چگونه از كنار اين صحبت ها و اين همه قراين؟ گذشتيد وي افزود: سردار نظري دو نفر ازاين افراد را به جايي منتسب كرده اندكه شما به عنوان سازمان قضايي صلاحيت، رسيدگي به مرجعي كه اينها وابسته به آن هستند، را داريد. آذربايجاني در ادامه خطاب به سردار نظري گفت: شما براساس صورتجلسه شوراي تامين استان گفتيد كه از پنج روز قبل در جريان اين توطئه بوده ايد. وي افزود: بديهي است وقتي موضع برخورد با توطئه باشد، نتيجه اي بيش از اين نمي تواند حاصل شود.