Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781212-47526S4

Date of Document: 2000-03-02

آموزش و پرورش و رسانه هاي خبري روزنامه نگاران و رسانه هاي خبري دونده هاي مسافتهاي كوتاه هستند و آموزش و پرورش و آموزش عالي دونده دو استقامت. علت تضعيف پوشش خبري اين دو سازمان تاحدودي به گرايشات وسيع رسانه هاي خبري مرتبط اگر مي شود نگاهي سريع به همه مطبوعات بياندازيم، متوجه كاهش اهميت مطبوعات به پوششهاي خبري در بخش آموزش و تربيت هستيم. آنان تحت تاثير شبكه هاي خبري و مطبوعاتي جهان، بيشتر به امور جنجالي و غوغايي بيشتر مي پردازند مطبوعات و رسانه هاي خبري به تبع رسانه هاي خارجي، پوشش خبري خود را در زمينه سياست، هنر، تجارت، بهداشت، علوم و گردشگري بهبود بخشيده اند. اما كميت و كيفيت پوشش خبري مدارس و دانشگاهها كمرنگ شده است و مسايل آموزشي و پرورشي به طور منظم دنبال نمي شود و دفع الوقتي است. اين مساله، نگران كننده است. برخي از مطبوعات و رسانه هاي خبري، به جاي ارائه اخبار مربوط به مدارس و دانشگاهها، به شيوه اي مجادله آميز، بيشتر از مشكلات، خبر مي دهند و گزارشات آنان اغلب با بحث و جدل و احيانا خرده گيري توام است. به راستي چرا اينگونه شده؟ است مديران آموزش و پرورش و آموزش عالي، بايد به اين نكته توجه كنند كه پوشش خبري رسانه ها تغيير كرده است و معلمان، اساتيد و مدرسان، بايد پايه و اساس اخبار را درك كنند و چنانچه متوجه شوند اخبار ارائه شده، چيزي غير از مسايل روزمره و عادي است، بي شك در قضاوتها و تصميمات موفقيت بيشتري خواهند داشت. براي افزايش پوشش خبري و ارتقاي علاقه رسانه ها در جهت تغيير و تحولات شرايط مدارس; دانشكده ها و دانشگاهها و ايده هاي آنان، چند راه حل پيشنهاد مي شود: - 1 مسئولان آموزش و پرورش و آموزش عالي بايد مسايل خود را صحيح و دقيق بيان كنند، در غير اين صورت، خبرنگاران جنبه عكس موضوع را يافته و يا گفته هاي ديگران را به عنوان خبر بيان مي كنند. بايد توجه داشت كه در صورت گسترش و تعميق همكاري با روزنامه نگاران، آنان نيز با درك مساعد، مطلب را منعكس كرده و با ديدگاه مثبت تري نسبت به آموزش و پرورش و آموزش عالي و مسئولين آن رفتار خواهند كرد. - 2 دفاتر روابط عمومي بايد تقويت شوند. در سالهاي اخير نسبت به تشكيل دفاتر روابط عمومي و توسعه و تقويت آن، گامهاي بهتري در كشور برداشته شده است. ليكن به جهت عدم فعاليت دفاتر پذيرش و دفاتر توسعه بسيار قوي به عنوان دو منبع اصلي در جوار آن، چندان موفق نبوده اند. روءسا و مسئولين اين دو سازمان و مسئولان خبري بايد به يكديگر اعتماد كنند. كارشناسان روابط عمومي مي توانند اخبار هر بخش يا موءسسه مربوط به خود را به بهترين نحو بيان كنند و يا در زمان بحران موقعيت، از افشاي آن خودداري كنند و با تهيه ويژگيهاي خبري و سوابق امور يك راهبرد جامع براي رويارويي با رسانه هاي متنوع و كاهش توجه رسانه ها به آموزش و پرورش و آموزش عالي اتخاذ كنند. مسئولين دفاتر روابط عمومي به ويژه در سطح كلان مديريت، بايستي از مهارت و ورزيدگي كامل برخوردار باشند. - 3 برقراري ارتباط نزديك با مسئوليت روابط عمومي به منظور مطلع ساختن آنان از مسائل. وقتي افراد مسئول پاسخگوي رسانه ها از مسايل سازمان مربوط مطلع نباشند، بديهي است كه سازمان با مشكلات و دردسرهاي متعددي مواجه خواهد شد. نه تنها مسئول روابط عمومي بايد از مسايل مطلع باشد، بلكه رئيس يا مسئول مربوط نيز از شرايطي كه موجب بحران خواهند شد، بايد آگاه اين شود بدان معني است كه مسئول روابط عمومي، بايد در هر نشست مديران و كاركنان اجرايي و يا جلسات مسئولان حضور يابد. بدين ترتيب وي مي تواند به عنوان اولين سيستم هوشيار عمل كرده و آماده اتخاذ راهبرد مناسب براي سياستگذاري هاي دشوار يا بحث برانگيز دربرابر رسانه ها باشد. - 4 اگر رسانه ها از گزارش درباره آموزش و پرورش يا آموزش عالي دست كشيده باشند، دفاتر روابط عمومي بايد با استفاده از ساير ابزارهاي اجتماعي، نقش حساس سازمان متبوع خود را توضيح دهند. سازمانهاي آموزشي داراي ابزار و آلات خاص خود هستند. با ارسال نشريه، گزارشات سالانه، سخنرانيهاي مختلف و نوشتن مقالات بويژه براي نشريات كثيرالانتشار مي توان اطلاعات و خبرهاي خاصي را دراختيار بخشهاي ذي نفوذ و مردم قرار داد. اما مسئولين، مديران، اساتيد و معلمان نيز مي توانند رسانه ها را به چاپ گزارشات مربوط وادارند. در اين مورد استفاده از گفتگوهاي راديويي، بويژه براي نشرياتي كه از هر موضوع مثل ورزش، تجارت، معماري، بهداشت و سلامت سالمندان مطالبي مي گنجانند، بسيار موءثر است. در هر حال اگر بناست اين دو سازمان بزرگ تعليم و تربيت چهره واقعي خود را به روي مردم بگشايند و پايه و اساس قدرت فرهنگي، اقتصادي و علمي در جامعه تلقي گردند، عليرغم ناديده انگاشتن آموزش و پرورش و آموزش عالي در رسانه ها، بايد راههايي را براي گوشزد كردن اين واقعيت به مردم بيابند. اين سازمانها بايستي بدون اغراق، چگونگي فعاليت و علل عملكرد خود را كاملا توضيح دهند. تا زماني كه رسانه ها، آموزش و پرورش و آموزش عالي را به عنوان يك موضوع مهم بازنيافته اند، بايد با اتخاذ راهكارهاي بيشتر، تدبيري بيانديشند تا موفقيتها، مسيرهاي نو، معماها و مشكلات خود را به قانونگذاران و عامه مردم بشناسانند. البته، اين ارتباط دوجانبه مطبوعات نسبت به ساير سازمانها نيز، مي تواند مصداق داشته باشد، ليكن به جهت اهميت اين دو نهاد بزرگ فرهنگي در توسعه جوامع، به طور مشخص از آنان نام برده شد. * حيدر توراني