Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781211-47512S3

Date of Document: 2000-03-01

چگونه با افراد اندوهگين رفتار؟ كنيم وقتي ماري بيمار بود، خانواده اش در اطراف او جمع مي شدند. او مي گويد: مادرم بچه ها را نگه مي داشت، خواهرم خريد مي كرد و شوهرم هر روز در بيمارستان در كنار من بود. اما از نزديكترين دوستانم هيچ خبري نبود. حتي بعد از عمل جراحي هم به ديدنم نيامدند. بالاخره وقتي بعد از چند روز به ملاقاتم آمدند، درباره همه چيز صحبت كردند به جز بيماري من، مثل اينكه اصلا هيچ اتفاقي نيفتاده بود، خيلي از آنها رنجيدم. وقتي سيلويا همسر برني درگذشت، برني پنجاه ونه ساله بود. با وجود اينكه همسر برني ديابت شديد و شرايط سختي داشت اما تا روزي كه فوت كرد هميشه چالاك و در حال فعاليت بود. برني مي گويد: همسرم هميشه خودش داروهايش را مي گرفت. من سعي مي كردم كه او كمتر فعاليت كند اما سيلويا زندگيش را خيلي دوست داشت و بارها گفته بود كه كيفيت زندگي برايش مهمتر از كميت آن در است مراسم سوگواري بعضي از مردم به من مي گفتند: سيلويا بايد بيشتر از اينها زنده مي ماند، خيلي ناراحت كننده است كه او از خودش خوب مواظبت درواقع نكرد منظورشان اين بود كه من مي توانستم از مرگ سيلويا جلوگيري كنم. واقعا اين حرف چقدر غيرمنطقي بود. وقتي كسي دچار مصيبت مي شود، اغلب ما واكنشهاي بيجايي نشان مي دهيم و با مطرح كردن چيزهايي كه دوست ندارد بشنود، احساساتش را جريحه دار مي سازيم. وقتي به ما نياز دارند كنار مي ايستيم، يا اگر دخالت كنيم به حساسيت موضوع توجه نمي نمائيم. نمي خواهيم خشن يا بي فكر باشيم، اما واقعا چرا وقتي به كمك همديگر نياز داريم، به اين صورت عمل؟ مي كنيم دكتر فيليپ د كاتر، روانشناس و رئيس مركز سلامت رواني مي گويد: بعد از اينكه براي شخصي حادثه غمباري اتفاق مي افتد، ما هم مثل همان فرد دچار غم و اندوه مي شويم بنابراين مي بينيم كه چقدر آسيبپذير هستيم و همين موضوع احتمال راهنمايي هاي گمراه كننده را از جانب ما افزايش مي دهد. اكثر ما مي توانيم حداقل يك مورد را به خاطر بياوريم كه از روي حماقت حرفي زده باشيم، طوري كه بعدا اگر مي توانستيم حرفمان را پس مي گرفتيم. اما واقعا وقتي شخصي در شرايط بحراني قرار مي گيرد، بايد چطور با او صحبت؟ كنيم با وجود اينكه هيچ قانون مشكل و خاصي در اين مورد وجود ندارد، اما براي ارزيابي موقعيتها و واكنش به موقع و صحيح، راههايي وجود دارد. در اينجا چند پيشنهاد داده مي شود. به احساسات شخص مصيبت ديده توجه كنيد: دكتر كاتر مي گويد: وقتي با فردي روبرو هستيد كه از مصيبتي رنج مي برد، به خاطر داشته باشيد كه شما بايد حامي و كمك او باشيد. سعي كنيد به جاي خودتان بر احساسات شخص مقابل تمركز پيدا كنيد. مصيبت دوست خود را بهانه نكنيد تا حادثه مشابه اي كه قبلا برايتان اتفاق افتاده، پيش بكشيد. دكتر كاتر اضافه مي كند: هيچ اشكالي ندارد كه بگوييد، من هم قبلا دچار اين مصيبت شده ام و احساس تو را درك مي كنم. اما به عنوان مثال، نبايد بگوييد وقتي مادرم فوت كرد، من يك هفته غذا نخوردم. تحمل افراد در غم و اندوه به يك اندازه نيست، بنابراين توقع نداشته باشيد كه همه در تحمل غم و ناراحتي مثل شما واكنش نشان دهند. گوش دهيد: براي اينكه فرد داغديده به حالت عادي برگردد، نياز به گريه كردن و صحبت كردن درباره احساسات و خاطراتش دارد. يك روانشناس مي گويد: هرچه قدر فرد مقابل تمايل بيشتري براي گوش كردن به اين حرفها نشان بدهد، از نظر درماني موءثرتر خواهد بود. دوستتان را راهنمايي نكنيد و سعي نكنيد كه او را سرگرم نمائيد. فقط گوش كنيد، احساساتش را بپذيريد و درك كنيد. بعضي از افراد در شرايط غم و اندوه دوست ندارند با كسي صحبت كنند، شما بايد اين جنبه را هم درنظر داشته باشيد و محترم مردي بشماريد كه تحت شيمي درماني قرار مي گيرد، مي گويد: بهترين تلفني كه به او زده شده است، از طرف يكي از دوستانش بوده كه يك روز با او تماس گرفته و فقط يك دقيقه با او صحبت كرده است و با اين كار نشان داده كه به فكر او است، اما روي اين موضوع پافشاري نكرده كه او به زودي سلامتيش را به دست مي آورد. صادق باشيد: طبق گفته تريفلين ماهوني، پرستار بيمارستان مركزي ماساچوست كه مشاور صدها بيمار مبتلا به ايدز بوده است، خيلي از مردم در مورد نحوه صحبت كردن با شخص بيماري كه به آخر خط رسيده، مشكل دارند. مثلا مي گويند: نگران نباش، همه چيز درست مي شود، در صورتي كه مي دانند اين حرفها حقيقت ندارد و بيمار هم اين موضوع را مي داند. اين پرستار مي گويد: وقتي به ملاقات شخصي در بيمارستان مي رويد، سعي كنيد واقع بين باشيد و در عين حال تا جايي كه ممكن است مثبت فكر كنيد. سئوالاتي مثل، حالت چطور؟ است آيا كاري هست كه من انجام؟ بدهم هميشه سئوالات مناسبي به هستند بيمار بفهمانيد كه نگرانش هستيد و هر وقت نياز باشد، در بيمارستان حاضر خواهيد شد. از لمس كردن بيمار نترسيد. نوازش دست و يا در آغوش كشيدن بيمار خيلي آرام بخش تر از صحبت كردن مي باشد. پيشنهاد كمك: شخصي كه دچار ضربه روحي شده، ممكن است در زندگي روزمره دچار دستپاچگي شود. شما مي توانيد در انجام بعضي از كارها به او كمك كنيد. مثلا بچه ها را به مدرسه ببريد، و كارهايي از اين قبيل. صبور باشيد: مراحل غم و اندوه را مي توان براساس شدت و مدت ناراحتي طبقه بندي كرد كه معمولا بيشتر از چند سال طول نمي كشد. يك زن بيوه مي گويد: وقتي شوهرم فوت كرد، فرزندانم گفتند، شما زوج خوشبختي بوديد، اما حالا پدر رفته و شما هم بايد دنبال زندگي خودت بروي. من از رفتار آنها خيلي رنجيدم. مثل اين بود كه زمين خورده باشم. پاهايم سست شد و ديگر نمي توانستم بايستم. من مي دانستم كه بايد دنبال زندگي خودم بروم و حتما اين كار را مي كردم اما مي خواستم آنطور كه دوست داشتم اين كار را انجام دهم. يك روانشناس مي گويد: اگر غم و اندوه يكي از دوستان شما به طور غيرعادي سخت به نظر مي رسد و يا خيلي طولاني شد كاري كنيد كه دوستتان بفهمد نگرانش هستيد. به او بگوييد، غمي كه تو تحمل مي كني بايد خيلي سخت باشد. دوست ندارم تنها باشي و مي خواهم كمكت كنم. مي توانيد روشهايي مثل تلفن زدن، فرستادن كارت يا دعوت براي صرف ناهار را امتحان كنيد و اگر نپذيرفت دوباره سعي كنيد. اگر هيچ كدام از اين روشها موءثر واقع نشد، به او پيشنهاد كمك حرفه اي بدهيد و دوستتان را مطلع كنيد كه مراكز سودمندي مثل مراكز مشاوره روان شناسي وجود دارند كه مي توانند به او كمك كنند. هيچ كس بطور اصولي نمي داند كه در شرايط بحراني بايد چه بگويد يا چه عكس العملي نشان دهد. اما با يك قضاوت صحيح، تواضع و مهرباني و تمركز براي حمايت كردن، مي توانيد بطور غريزي در يك جهت صحيح دربرابر غم و اندوه ديگران واكنش نشان دهيد. منبع: ريدرزدايجست مترجم: فاطمه جمعي