Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781125-47348S2

Date of Document: 2000-02-14

طي گزارشي از سوي سازمان ملل اعلام شد: وضعيت ناهنجار زنان در برخي كشورهاي جهان كميته فرعي حقوق بشر سازمان ملل در گزارش ويژه خود درباره وضعيت زنان در كشورهاي مختلف جهان اعلام كرد: در برخي از كشورهاي جهان صرف زن بودن خود يك تهديد به حساب مي آيد. به گزارش خبرگزاري جمهوري اسلامي ائتلاف 200 گروه غيردولتي و سازمان جهاني مخالف شكنجه كه يك كميته فرعي از كميته حقوق بشر سازمان ملل به حساب مي آيد در جديدترين گزارش خود نتايج بدست آمده از پاسخ 240 سازمان غيردولتي به پرسش هايي را كه در باره زنان مطرح شده بود، منتشر كرد. نويسندگان اين گزارش به دليل عدم همكاري كشورهاي حاشيه خليج فارس و برخي كشورهاي ديگر، تاكيد كردند كه مطالعه يادشده نمي تواند جامع باشد. بررسي انجام شده از وضعيت يك صد زن 14 تا 65 ساله ساكن در حومه قاهره كه قرباني خشونت هاي خانوادگي شده اند نشان مي دهد 30 درصد زنان هر روز و 34 درصد هفته اي يك بار كتك مي خورند. مطالعه ديگر نشان داد 80 درصد زنان در مانيما كه روستايي در جمهوري دموكراتيك كنگو است، مورد خشونت همسران خود قرار گرفته اند. اين خشونتها از كتك زدن تا تجاوز متفاوت بوده و حتي برخي از زنان وادار به خودفروشي مي شوند. اثبات جرايم يادشده در كشورهاي متبوع زنان قرباني مشكل است زيرا طبق قانون حاكم بر كشورهاي متبوع، اينگونه اعمال مخالف قانون محسوب نمي شود. به عنوان مثال قانون كيفري نيجريه به مرد اجازه مي دهد چنانچه همسرش رفتار مطلوب را ندارد به طور منطقي بدون ايجاد جراحات جدي وي را تنبيه كند. بسياري از كشورها نيز خشونت هاي جنسي ميان زوجين را جرم مي شناسند گرچه آفريقاي جنوبي در سال 1997 قانون خود را در اين باره تغيير داد. خشونتهاي فيزيكي عليه زنان گاهي به طور سنتي انجام مي شود كه نمونه آن ختنه كردن دختران اين است گزارش همچنين به خشونتي كه كشورها عليه زنان زنداني به كار مي برند و يا آنها را مورد شكنجه قرار مي دهند اشاره مي كند كه از اين ميان جنوب سودان، مصر و جمهوري دموكراتيك كنگو بيش از همه مورد انتقاد مي باشند. تجاوز همچنين كاري است كه در جنگها به وفور صورت مي گيرد مانند بوسني، كوزوو و يا تيمور شرقي كه از اين نظر آمار بالايي آناستازيا دارند دو آسونكائو دختر يكي از رهبران شورشي تيمور نيز در سال 1998 قرباني تجاوز و قتل توسط يك نيروي شبه نظامي قرار گرفت. كميته سازمان ملل نتيجه گرفت كه كشورها در جلوگيري از خشونت عليه زنان قصور ورزيده و سعي در تحقيق و يا تنبيه عاملين اين فجايع ندارند. اگرچه كنوانسيون سازمان ملل درباره رفع تبعيض عليه زنان يكي از پذيرفته شده ترين كنوانسيون هاي تصويب شده بود اما 45 كشور از 163 كشوري كه آن را امضاء كردند، شرايط جدي بر محتويات آن قايل بودند.