Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781104-47131S3

Date of Document: 2000-01-24

روشهاي تربيتي والدين چه تاثيري در رفتار فرزندان؟ دارد چرا كودكي وابسته و كودك ديگر مستقل؟ است چرا كودكي از جزئي ترين مسائل عصباني مي شود و گريه مي كند و ديگري آرام و صبور؟ است خلق و خوي ذاتي كودكي، رفتار والدين، محيط پرورشي از علل مهم شكل گيري رفتار كودك است. دايانا براند روشهاي تربيتي زير را مطرح مي كند: روش اقتدار در اين روش كودك بايد برطبق دستورات والدين عمل كند و اگر از دستوراتشان سرپيچي كند به شدت تنبيه مي شود. والدين محدوديت و كنترل شديدي بر او اعمال مي كنند. روابط والدين با كودك صميمي نيست و به ندرت با او صحبت مي كنند و هرگز محبت و علاقه شان را به او نشان نمي دهند. كودكي كه در چنين خانواده اي تربيت مي شود در اجتماع چندان موفق نيست. او منزوي، گوشه گير و فاقد مهارتهاي اجتماعي و ارتباطي است. روش اختيار در اين روش والدين به علائق و خصائص كودك توجه دارند و ازطرفي رفتار او را كنترل مي كنند. روابط والدين با كودك خوب و صميمي است و به او در حد متعارف محبت مي كنند. والدين كودك را به سوي استقلال و مسئوليت پذيري سوق مي دهند. كودك مي داند كه در منزل موظف به انجام وظايف محوله مي باشد. والدين در زمينه هاي مختلف با كودك صحبت مي كنند و او به راحتي مسائل، نظرات و مشكلاتش را بيان مي كند. اگر كودك مرتكب اشتباهي شود والدين نه تنها او را تحقير نمي كنند بلكه او را راهنمايي مي كنند و مي گويند نبايد اين كار را مي كردي حالا با همفكري هم راه حل مناسبي پيدا مي كنيم كه اگر مجددا دچار چنين مشكلي شدي بتواني آن را به راحتي حل كني. اگر كودك به اين روش تربيت شود خوداتكا، مسئوليت پذير و واجد مهارتهاي اجتماعي و ارتباطي مي شود. آزادي نسبي در اين روش والدين خود را در زندگي كودك دخالت نمي دهند. اگر از آنان بپرسيد: اكنون ساعت 10 شب است فرزندتان ؟ كجاست مسلما مي گويند نمي دانيم. كودكي كه در چنين خانواده اي تربيت مي شود احساس مي كند كه والدين او را دوست ندارند و مسائل ديگر زندگي والدين از او مهم تر است. او وابسته، فاقد اعتماد به نفس و مهارتهاي اجتماعي و ارتباطي مي شود. آزادي كامل در اين روش والدين در زندگي كودك دخالت و او را كنترل او نمي كنند مطابق ميل خود رفتار مي كند و نمي تواند رفتارش را كنترل كند. همواره انتظار دارد به خواسته هايش برسد. برخي والدين عملا فرزندانشان را آزاد مي گذارند. زيرا تصور مي كنند كه با اعمال چند محدوديت و عدم كنترل كودك فرزندان خلاق و با اعتمادبه نفس به جامعه تحويل خواهند داد. پسري كه والدينش عملا در تربيت او چنين روشي را درپيش گرفته بودند، در كودكي اتاق والدينش را به خود اختصاص داد. او اكنون جوان 18 ساله اي است كه در ميان دوستانش از چندان محبوبيتي برخوردار نيست و نمي تواند رفتارش را كنترل كند. زماني كه خواسته هايش برآورده نمي شود از كوره درمي رود. كودكي كه با روش آزادي كامل تربيت مي شود فاقد مهارتهاي اجتماعي و ارتباطي است و براي ديگران احترام و ارزش قائل نمي شود. منبع: سايكولوژي مترجم: الهام موءدب