Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781030-47092S1

Date of Document: 2000-01-20

سينماي ما قانون و قاعده اي ندارد! گفتگو با پوران درخشنده كارگردان عشق بدون مرز صحنه ا ي از فيلم عشق بدون مرز ابتدا * بهتر است كمي به گذشته برويم و چگونگي ورود شما را به عرصه سينما مرور؟ كنيم فارغ التحصيل دانشكده صدا و سيما هستم، چند فيلم مستند كار كردم كه عبارتند از: چهارشنبه آخر، چرخها مي چرخند، صنايع چوبي كردستان و آخرين كاري كه پخش شد سريال مستند شوكران كه در ارتباط با مسئله اعتياد بود. كارهاي نوشتاري هم، مجموعه آن شب در قطار و، پروين اعتصامي است كه البته هنوز هيچ كدام را كار نكرده ام. در سينما هم در سال 65 به عنوان اولين زن كارگردان بعد از انقلاب فيلم رابطه را ساختم، بعد هم پرنده كوچك خوشبختي را در سال 66 عبور از غبار و زمان از دست رفته هم محصول سال 68 بود و آخرين كارم همين عشق بدون مرز است. * با نمايش عشق بدون مرز عده اي معتقدند كه فيلم حاوي ساختار سياسي است كه به بهانه معضلات اجتماعي، جريان سياسي دو كشور متخاصم را نشان مي دهد، آيا دليل خاصي براي پرداختن به چنين سوژه اي؟ داشتيد من اين گونه به تقابل سياسي بين دو كشور نگاه نكردم و نمي كنم، مسلما آنها خود مي توانند مسايل و مشكلاتي را مطرح و به آنها رسيدگي كنند. ولي آن چيزي كه من به عنوان يك فيلمساز به آن نگاه كردم، موضوعي جهاني است و آن هم خشونت بدون مرز يعني چيزي كه در واقع فراتر از يك جغرافياست و آينده كودكان كه خود آينده ساز هستند را تهديد بنابراين مي كند آن چيزي كه مدنظر من بوده، نگاهي بود اجتماعي با مضموني كه خانواده و در نهايت بچه ها را در برمي گيرد. * فيلمنامه را در ايران نوشته ايد و حتي در اينجا هم تصويب شد، پس چطور با وجود نوشته شدن كامل متن، از فيلمنامه نويس ديگري (كارول ديكما ) بهره برديد، آيا تغييرات خاصي باعث انجام اين كار؟ شد فيلمنامه اي كه در اينجا به تصويب رسيد بيشتر تم خانوادگي داشت، در حالي كه در امريكا با شرايط اجتماعي خاصي روبه رو شدم كه بهتر ديدم موضوع داستان با آن شرايط تطبيق پيدا كند، به همين منظور براي شناخت و آگاهي بيشتر در جامعه اي كه قرار بود در آن كار كنم، لازم شد با يك فيلمنامه نويس حرفه اي امريكايي همكاري شود، چرا كه اصلا مي بايست فيلمنامه به زبان انگليسي نوشته و در اختيار عوامل قرار بگيرد. * يعني شرايط اكران در خارج را هم در نظر؟ گرفتيد بله، با اين نيت ساخته شد كه اكران عام تري داشته باشد، چون نمي خواستم مخاطبين محدودي را در بربگيرد و تصورم اين است كه ما بايد به مخاطبين عام تري نزديك بشويم و سينما را از محدوده مشخص جغرافيايي به واقعيت گسترده تري به نام دهكده جهاني بكشانيم. * با وجود تغييراتي كه در فيلمنامه تصويب شده بوجود آمد، آيا حذفي هم در فيلم صورت؟ گرفت روي هم رفته صحنه هاي خشونت زيادي در فيلم بود، همچنين لحظات ملموس تري كه بين اعضاي خانواده خصوصا زن و شوهر بود كه همه اينها حذف شد. * صحنه هايي كه از فيلم گرفته شده، آيا در اكران خارجي به آنها اضافه؟ مي شود مي دانيد كه مسئله خشونت در آنجا خيلي پذيرفته شده است، به دليل اينكه همه اينها واقعيتهايي است از جوامعي كه خشونت به شكل آشكارتري در آن حضور دارد، براي اكران خارجي صحنه اي اضافه نخواهم كرد، كلا فيلم يك نسخه بيشتر نيست، منتها با دو زبان مختلف، زبان اصلي فيلم انگليسي است كه براي پخش جهاني تنظيم و براي اكران در ايران هم دوبله شده است. * تامل بر كارنامه حرفه اي شما، علاقه و ديدگاهتان را نسبت به كودكان و مشكلاتي كه گريبانگير آنهاست نشان مي دهد، اين امر ناشي از؟ چيست به اين دليل كه فكر مي كنم بچه ها مظلوم ترين قشر جامعه هستند، بدون اين كه بخواهند به دنيا مي آيند و بدون اين كه بخواهند حاميان خود را از دست مي دهند، در حقيقت قربانيان اصلي بسياري از مسائل، كودكان حالا هستند چه مسئله فقر باشد چه بيماري، جنگ و حتي اشتغال. وقتي عميق نگاه مي كنيم، درمي يابيم كه در كره زمين، مجموعا ششصد ميليون كودك زير خط فقر زندگي مي كنند وقتي فقط پانزده درصد آنها از حقوق بشر برخوردارند و حتي نزديك به ده ميليون كودك در كل جهان در وضعيت اشتغال خيلي بدي بسر مي برند، وقتي دو ميليون كودك بي گناه در جنگها از بين درمي يابيم رفته اند، كه شايد به عنوان كسي كه با تصوير سروكاردارد چه وظايف سنگيني به عهده داريم. خيلي دردناك است كه انسان بچه ها را به دنيا بياورد، بدون اين كه آينده اي خوب برايشان پيش بيني كند، به همين دلايل هميشه مسئله من بچه ها بودند و عشق بدون مرز هم هديه اي است براي كودكان جهان. * آيا با به تصوير كشيدن مشكلات كودكان، فكر مي كنيد اين مشكلات حل شود، در صورتي كه مي بينيم فيلمهاي نسبتا زيادي هستند كه در اين مقوله گنجانده شده اند بدون اينكه از خيل مشكلات؟ بكاهند به هرحال مطرح كردن مشكلات خيلي بهتر از مطرح نكردن آنهاست، شايد فايده بيان اينگونه مسائل در مورد كودكان اين است كه توجه عامه را جلب مي كند و تكرار نيز موجب مي شود تا كساني براي حل مسائل كودكان پيشگام شوند، كه البته فقط اميدواريم. * از شرايط اكران فيلم راضي؟ هستيد به هيچ عنوان، از شرايط اكران فعلي راضي نيستم، متاسفانه ما در يك حوزه سينمايي قانونمند زندگي نمي كنيم، چه در اين صورت با بحران مواجه نبوديم. وقتي اكران فيلمها اينگونه تنظيم مي شوند كه در سه ماه، ده فيلم اكران شود و از من نوعي مي خواهند در ماه مبارك رمضان فيلم را نمايش دهم، طبيعي است كه با سالنهاي خالي سينما روبه رو باشيم. در مورد اين مسائل هيچ كس هم پاسخگو نيست، چرا كه قانون يا قواعد مدوني براي سينما و عوامل آن وجود ندارد. به نظر من هرگونه بي توجهي به اين موارد لطمه بزرگي براي سينماي ماست. * آيا پيشنهادي براي حل اينگونه مشكلات؟ نداريد وظيفه من پيشنهاد كردن نيست، من يك فيلمساز هستم كه خواستار آزادي در محدوده نوشتن و ساختن است، براي انعكاس آن چيزي كه واقعا وجود دارد. در واقع ما از درد حرف مي زنيم، درمان با ديگران است. * و به عنوان حرف آخر، آيا كار جديدي در دست توليد؟ داريد به قول شاعر عشق فرمود كه ما نيز گناهي بكنيم جرممان، اين است كه عاشقيم و بنابراين، اين گناهان را مرتكب مي شويم. در حال حاضر فيلمنامه اي نوشتم و تصميم دارم كار كنم، با موضوعي در ارتباط با زنان بيوه و نگاه خشن جامعه نسبت به زنهايي كه مي خواهند روي پاي خودشان باشند و متاسفانه امنيت اجتماعي ندارند. گفت وگو: همدم حقگو