Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781028-47075S2

Date of Document: 2000-01-18

از زاويه اي ديگر به انگيزه فردا، روز هواي پاك عزم ملي براي نجات از چنبره دود و آلودگي تهران در كمتر از صد سال پيش شهري پر درخت، خوش آب و هوا و بسياردل انگيز بود. ييلاقهاي باصفايش در دامنه كوهها، شيب تپه ها و دل دره ها، زبانزد خاص وعام بود و اوصافش دل هر پير و جوان را به شوق مي آورد. به دليل همين هواي فرحبخش، آب گوارا و موقعيت سوق الجيشي تهران، اين شهر از سوي خان قاجار در دويست سال پيش به عنوان پايتخت انتخاب شد واگر روند گسترش فيزيكي و افزايش جمعيت آن تا بدين اندازه بي رويه وافسار گسيخته نبود، هنوز مي شد از آن به عنوان بهترين انتخاب ياد كرد. اما هيچكس گمان نمي كرد در شهري كه روزگاري نه چندان دور چنارستانش مي ناميدند و باغهاي سرو و صنوبر و افراهاي سربه فلك كشيده اش چشم اندازي بديع در دامنه البرز ساخته بود، چندان برج وسازه هاي سيماني در آن برويد كه گل و گياه آن به چشم نيايد و هوايش آنچنان آلوده شود كه گوي سبقت را از ديگر شهرهاي جهان بربايد. تا زماني كه در خيابانهاي سنگفرش و خلوتش درشكه ها در حركت بودند و تك و توك اتومبيلهايي با كروكي سياه افراد را از اين سر شهر به آن سرمي بردند، حرفي از آلودگي هوا نبود، اما از زماني كه به مدد پيشرفت تكنولوژي وارداتي، توليد اتومبيل در داخل رونق گرفت و خودروهاي جورواجور از اقصي نقاط جهان به اين شهر سرازير شد، آن وقت تهران ديگر آن شهر خوش آب وهواي گذشته نبود. براستي آيا بايد همچنان چشم به آسمان سربي دودآلود دوخت و در حسرت هواي پاك نفس كشيد يا مي توان و بايد براي اين معضل همگاني چاره اي انديشيد، مردم عموما نسبت به خطري كه تدريجا و به آرامي آنها را تهديد مي كند واكنشي نشان نمي دهند، چون بنا به تجربه همواره با آنچه درگير بوده اند، دست و پنجه نرم كرده اند ومقابله با خطرات آينده را به آينده واگذار مي كنند. در مورد بيماريها نيز اين چنين است مادامي، كه مجبور نباشيم به پزشك مراجعه نمي كنيم و تا ناگزير نباشيم تحت مراقبت قرار نمي گيريم; در حالي كه در بسياري از مواقع پيشگيري ارزان تر از درمان است. يكي از راههاي مبارزه جدي با آلودگي هواي تهران برانگيختن وجدان عمومي نسبت به ابعاد و عمق خطري است كه سلامتي افراد جامعه و نسلهاي بعد را تهديد مي كند. درست به همين دليل است كه مسئولان و دست اندركاران حمل و نقل شهري در اين چند ساله به تكاپو افتاده و با اقدامات اجرايي و قانوني سعي در مهار اين غول رام نشدني دارند. غولي كه از چراغ جادو به درآمده و با هيچ ورد و افسوني به جايگاه قبلي خود بازنمي گردد. در 29 ديماه 1372 جمعي از مسئولان كارشناسان پژوهشگران و علاقه مندان به محيط زيست در تالار اجتماعات پارك شهر تهران گرد آمدند تا با انتشار بيانيه اي همگان را براي چاره جويي اين مشكل همگاني فرا بخوانند، از آن پس به منظور جلبافكار عمومي اين روز را زنده نگه داشته و روزهواي پاك نام نهادند. خوشبختانه مجوز و مستندات قانوني نيز براي مبارزه با آلودگي هوا در كشور ما وجود دارد كه مي تواند مبناي حقوقي اقداماتي فرا گير و جدي در اين زمينه باشد، براساس اصل پنجاهم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، حفاظت و حراست از محيط زيست وظيفه هر فرد ايراني است. به منظور تحقق اين اصل و بويژه كاهش آلودگي هوا، طرحي تحت عنوان نحوه جلوگيري از آلودگي هوا تقديم مجلس شوراي اسلامي شد كه در /9/73 15تاريخ به تصويب نهايي رسيد و موجبات خرسندي حاميان هواي پاك و دوستداران محيط زيست را فراهم كرد. ماده 6 اين قانون شهرداريها نيروي انتظامي جمهوري اسلامي، وزارتخانه ها و سازمانهاي ذيربط را موظف كرده است تا نحوه تردد وسايل نقليه موتوري و سيستم حمل و نقل شهري را به صورتي طراحي و سامان دهند كه ضمن كاهش آلودگي هوا جوابگوي سفرهاي روزانه شهري باشد. با جلب توجه افكار عمومي به روز هواي پاك لازم است به ياد داشته باشيم كه آلودگي هواي تهران مشكلي جدي است كه عزم و اراده اي ملي مي طلبد. محمود برآبادي