Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781023-47021S1

Date of Document: 2000-01-13

فقدان احزاب مشاركت روزنامه نگاران را ضروري كرده است بررسي ديدگاه هاي موجود در زمينه نامزدي روزنامه نگاران در انتخابات مجلس - بخش پاياني * طه هاشمي: مشاركت روزنامه نگاران درانتخابات، اصلا دور از انتظار نيست * جميله كديور: ورود روزنامه نگاران به مجلس مي تواند در راستاي نهادينه شدن هرچه بيشتر اصلاحات در حوزه مسائل فرهنگي و سياسي و تثبيت آزاديهاي قلم و انديشه بسيار موءثر باشد * احمد زيدآبادي: مهمترين نتيجه ورودروزنامه نگاران به مجلس تصويب قوانين بهتر مطبوعاتي است اشاره; بخش اول گفت وگو و گزارش تحليلي همشهري درباره نامزدي تعدادي از روزنامه نگاران و فعالان عرصه هاي فرهنگي و مطبوعات براي ورود به دوره ششم مجلس شوراي اسلامي را ديروز در همين صفحه خوانديد و طي آن با ديدگاه هاي احمد بورقاني (معاون سابق امور مطبوعاتي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي ) محمود، صدري (دبير گروه سياسي همشهري ) و اصغر رمضانپور (عضو شوراي سردبيري آفتاب امروز ) در اين خصوص آشنا شديد. امروز در بخش پاياني اين گزارش تحليلي، ديدگاه هاي طه هاشمي (نماينده مجلس شوراي اسلامي ) جميله، كديور (روزنامه نگار و عضو سابق شوراي شهر ) و احمد زيدآبادي ( روزنامه نگار ) مورد بررسي قرار گرفته است. فريبا صحرايي رويكرد گسترده روزنامه نگاران به مشاركت در انتخابات مجلس ششم و نامزدي تعداد قابل توجهي از اصحاب مطبوعات در اين دوره، اگرچه در ابتداي مسير خود توسط شوراي نگهبان و با ابزار تعيين صلاحيت كانديداها در حدي محدود، قدري در دست اندازهاي سياسي قرار گرفت، اما ورود روزنامه نگاران به صحنه انتخابات و مجلس شوراي اسلامي و تبعات مثبت و منفي آن از ابعاد مختلف قابل بررسي است. كمك به تثبيت جايگاه مطبوعات و روزنامه نگاري، آزادي قلم و انديشه، توسعه اصلاحات فرهنگي و سياسي و.. به عنوان تبعات مثبت و فاصله گرفتن از رسالتهاي حرفه اي و روحيه نقادي و نظاير آن به عنوان تبعات منفي ( احتمال ) اين امر مطرح مي باشند. جميله كديور، روزنامه نگار و عضو سابق شوراي شهر تهران، ورود طيف گسترده اي از روزنامه نگاران اعم از زن و مرد در عرصه انتخابات ششم را از آثار مثبت وضعيت فعلي سياسي و اجتماعي كشور مي داند. وي مي گويد: يكي از آثار مثبت دوم خرداد 76 كه كمتر به آن پرداخته شده مشخص شدن جايگاه و اهميت روزنامه نگاران و افزايش شان و قدر آنان در جامعه است. اين وضعيت هم براي خود روزنامه نگاران آشكار شده و هم براي صنوف و اقشار ديگر خصوصا دولتمردان جامعه، نماد حقيقي روشن شدن جايگاه روزنامه نگاران در جامعه در موافقتها و مخالفتهايي كه از آنها مي شود، به روشني آشكار مي گردد. در حالي كه در بين طيف گسترده اي امروزه روزنامه نگار بودن يك نوع هويت و پرستيژ محسوب مي شود، طيف ديگري نيز با هجمه به آنها، براي خود هويتي ديگر قائل است. لذا چنين وضعيتي سبب شده كه روزنامه نگاران با اعتماد به نفس بيشتري نه فقط در عرصه مطبوعات، بلكه در فضايي وراي مطبوعات وارد شوند. وي تقويت و تثبيت هرچه بيشتر جايگاه مطبوعات در كشور را از جمله تبعات مثبت ورود روزنامه نگاران به مجلس عنوان كرده، بر اين باور است كه: ورود اهالي مطبوعات به عنوان نمايندگان ركن چهارم به مجلس به عنوان يكي از قواي سه گانه كشور مي تواند تبعات مثبتي را براي جامعه مطبوعاتي به طور خاص و كل جامعه به طور عام داشته باشد. وي معتقد است: با حضور روزنامه نگاران در مجلس آينده، ديگر شاهد پيشنهاداتي مشابه طرح اصلاح قانون مطبوعات كه به محدود شدن هرچه بيشتر مطبوعات خواهد انجاميد، نخواهيم بود. در عين حال حضور آنها و پيشنهادهاي سازنده آنها مي تواند در قالب طرحهاي متنوع به تقويت و تثبيت هرچه بيشتر جايگاه مطبوعات در كشور بينجامد. در عين حال آثار خير حضور روزنامه نگاران در مجلس محدود به صنف خودشان نخواهد بود، بلكه تمام جامعه را در برخواهد گرفت. با توجه به نقش مجلس در دو بعد تقنيني و نظارتي، حضور روزنامه نگاران در هر دو عرصه قانونگذاري و نظارتي مي تواند منشاء خير براي جامعه باشد. با توجه به اهميت بعد نظارتي مجلس، مي توان اين انتظار را داشت كه ورود روزنامه نگاران اين بعد مجلس را تقويت نمايد و بدين ترتيب سلامت نهادهاي موجود در جامعه را توسعه بخشد. وي تاكيد مي كند: در عين حال ورود روزنامه نگاران به مجلس در راستاي نهادينه هرچه بيشتر اصلاحات در حوزه مسائل فرهنگي و سياسي مي تواند باشد. ورود اهالي مطبوعات به مجلس به شرط آنكه به محافظه كاري روي نياورند، مصلحت گرايي هاي دوره هاي قبل مجلس را تبديل به پرسش گري و نقادي از وضع موجود خواهد كرد و در يك كلام ورود روزنامه نگاران به مجلس به تثبيت هرچه بيشتر آزادي هاي قلم و انديشه كمك خواهد كرد. دكتر طه هاشمي، عضو هيات رئيسه مجلس و مدير مسئول روزنامه انتخاب مي گويد: ورود اصحاب مطبوعات به مجلس مي تواند در عمق بخشيدن به حمايت از مطبوعات و دفاع بهتر از حقوق مطبوعات و نيز قاعده مند كردن فعاليت آنها موءثر باشد. احمد زيدآبادي، روزنامه نگارنيز مهم ترين نتيجه مثبت ورود روزنامه نگاران به مجلس را تصويب قوانين مطبوعات بهتر مي داند و شرط اصلي اين امر را هم تعهد و پايبندي آنها به آزادي و استقلال مطبوعات ذكر مي كند. استفاده از مطبوعات به عنوان ابزاري جهت تامين اهداف و نيات سياسي و اجتماعي توسط دسته اي از مطبوعاتيها و ارباب جرايد، شايد به نوعي مقدمه بهره جستن از ساير لوازم موجود براي تحقق اهداف مزبور محسوب شود. در شرايطي كه فقدان احزاب فراگير و قوي موجب شده تا مطبوعات به مهم ترين و اصلي ترين لوازم رجوع به آراء عمومي مردم مبدل شوند، بسياري از صاحبنظران مشاركت سياسي روزنامه نگاران را امري طبيعي توصيف مي كنند. دكتر طه هاشمي، از فضاي ايجاد شده بعد از دوم خرداد و تكثر مطبوعات در سالهاي اخير و كاركردهاي جديد مطبوعات در كشور به عنوان برخي از علل و عوامل روي آوري روزنامه نگاران به عرصه سياست و انتخابات ياد مي كند و چنين مي گويد: با نگاهي به كاركرد فعلي مطبوعات در كشور ما، كه در واقع به نوعي نقش احزاب را ايفا مي كنند و با در نظر گرفتن اين امر كه در حال حاضر، بسياري از اصحاب جرايد در زمره صاحبنظران سياسي و اجتماعي هستند، بايد گفت مشاركت آنها در اين حد در انتخابات اصلا دور از انتظار نيست. در جامعه اي كه احزاب به خوبي رشد نكرده و جا نيفتاده باشند، طبيعي است كه ساير نهادها بايد نقش آنها را ايفا كنند و در جامعه ما هم روزنامه ها و مطبوعات در حال ايفاي اين نقش هستند و بسياري از صاحبان جرايد و نويسندگان آنها، از روزنامه ها براي القاي اهداف سياسي خود استفاده مي كنند. به اعتقاد وي، در نظامي كه متكي بر راي مردم است، احزاب به عنوان ابزاري براي مراجعه به آراي عمومي نقش مهمي ايفا مي كنند و در كشور ما نيز دير يا زود، بايد زمينه رشد و توسعه احزاب قوي فراهم شود و مطبوعات به رسالت مهم اطلاع رساني بپردازند و احزاب نيز وظيفه خود را انجام دهند. مدير مسئول انتخاب، همچنين مي گويد: خلاء موجود مربوط به احزاب در جامعه ما، در درازمدت موجب ياس و نااميدي مردم خواهد شد و به اهداف توسعه كشور ضربه خواهد زد. زيدآبادي اصحاب مطبوعات را به دو دسته نيروهاي ستادي (تحليلگران و يادداشت نويسان ) و نيروهاي عملياتي ( خبرنگاران، عكاسان و... ) تقسيم بندي كرده و مي گويد: در واقع آن دسته از روزنامه نگاران كه وارد صحنه رقابت انتخاباتي شده اند، متعلق به نيروهاي ستادي مطبوعات هستند كه هر كدام در يك رشته خاصي تخصصي دارند و ورودشان به مطبوعات اساسا نه به انگيزه كار حرفه اي، بلكه براي ترويج و تبليغ ايده ها و عقايدي است كه فكر مي كنند براي جامعه مفيد است. وي، با اشاره به شرايط خاص جامعه فعلي ايران مي گويد: در غرب، به دليل استقرار يك نظام مردم سالار باثبات، مطبوعات به رسالت اصلي خود يعني كار حرفه اي و اطلاع رساني مي پردازند، در حالي كه در كشوري مثل ايران كه در حال گذار است، مطبوعات هم مانند ساير نهادها، تنها وظيفه حرفه اي خود را ايفا نمي كنند و هزاران بار اضافي نيز بردوش لذا مي كشند، شرايط پيچيده امروز جامعه ما، باعث شده كه يك فرد دو تا سه نقش براي خود قائل شود و مثلا يك متخصص در كنار فعاليتهاي آكادميك، به كارهاي سياسي، اجتماعي و مثلا روزنامه نگاري هم دست بزند و در مجلس هم نماينده شود، لذا در يك جامعه در حال گذار، افراد به ناچار نقش هاي متفاوتي را مي پذيرند و با هيچ استدلالي هم نمي توان آنها را منع كرد. زيرا پذيرفتن تنها يك نقش منوط به وجود يك تقسيم كار اجتماعي بسيار دقيق و شرايط باثبات مردم سالاري است. زيدآبادي، در ادامه ردصلاحيت برخي روزنامه نگاران داوطلب نمايندگي مجلس را نشانه جايگاه ويژه مطبوعات در دوران فعلي عنوان مي كند و معتقد است: مهم ترين دليل ردصلاحيت روزنامه نگاران نوع مطالب و مقالات آنها است.