Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781022-47017S2

Date of Document: 2000-01-12

تيم ملي فوتبال ايران در برزخ انتخاب دو شيوه اكوادور آزمايشي براي رسيدن به آمريكا است علي موسوي مهاجم جوان تيم ملي فوتبال ايران كه در بازي با مكزيك زمان كمي در ميدان حضور داشت، شايد در بازي با اكوادور از آغاز در تركيب اصلي تيم ايران قرار موسوي گيرد در اين صحنه بهترين بخت زدن گل تساوي برابر مكزيك را از دست داد. گروه ورزشي: واقعا چه كسي و در كدام كتاب در باره رشد و تحول فوتبال بدرستي نوشته كه چه نژادي با چه فرهنگ و پشتوانه اي قادر است به موفقيت برسد. اگر جمعيت ملاك باشد كه چين هنوز در ابتداي راه فوتبال است و به نظر نمي رسد به اين زوديها بتواند مانند ديگر رشته هاي ورزشي در سكوي اول بايستد. عكس قضيه نيز صادق است. كشوري چون هلند با جمعيت اندك و سرماي غيرقابل تحمل گل سرسبد فوتبال جهان است. سابقه تاريخي، آب و هوا، ثروت و فقر نيز هيچيك نمي تواند عامل و فاكتور واقعي در رشد فوتبال باشد، وگرنه آرژانتين در اوج تنش هاي سياسي و بدهكاري قهرمان جهان نمي شد و برزيل كه روزگاري در دهه پنجاه بدهكارترين كشور جهان بود به افسانه ژول ريمه پايان نمي داد. تمام اين مسائل كمك مي كند تا دريابيم هنوز پديده بحث برانگيز فوتبال كاملا شناخته نشده است و پيچيدگيها و رازورمز در آن باقي اين است مطلب از آن جهت آمد كه متوجه شويم چرا فوتبال ايران پس از بازيهاي مقدماتي جام جهاني و غلبه بر استراليا موقعيت و جايگاه ويژه اي پيدا كرده است. چه كسي اين پلان بزرگ و گسترده را طراحي كرده بود كه حالا فوتبال ما قادر است در مقابل مكزيك كه جزو تيمهاي مطرح جهان است اينگونه با اقتدار و تسلط بازي كند. آيا برنامه ريزي مسئولين سابق فوتبال حالا نتيجه داده؟ است آيا شرايط و جبر تاريخي ما را به اين نقطه رسانده؟ است آيا افزايش جمعيت و علاقه وافر نوجوانان، به فوتبال و كمبود ديگر سرگرميهاي رايج يك نسل را به سمت و جهت فوتبال سوق داده؟ است هرچه باشد اين گرايش برايند مثبتي دارد و به سود سلامتي جامعه و نسل فعلي است. چه كسي باور مي كرد كه روزي از شهرستان اردبيل در بازيكني، جام قهرماني باشگاههاي اروپا با بايرن مونيخ و هرتابرلين بدرخشد، حتما شرايط اجتماعي جامعه به گونه اي بوده كه دايي و امثال او توانسته اند استعداد خود را شكوفا كنند. فوتبال ما حالا به ينگه دنيا رفته است، فوتبال حالا در ديداري دوستانه با آمريكا بازي خواهد كرد. فوتبال ما حالا به معيارهاي رفتاري و انساني و دوستانه دست پيدا كرده است. فوتبال ما چه بخواهيم و چه نخواهيم وارد عرصه هاي بين المللي شده است. تيم فوتبال ما در مقابل مكزيك به نموداري رسيد كه ديگر شانس و حادثه در آن نقش نداشت و با اتكاء به قدرت و داشته هاي خود بازي كرد. حالا فوتبال ما نمايانگر آن است كه نسل امروز ما ذهن خلاق و فراگير دارد و قادر است در بقيه زمينه ها نيز اينچنين باشد. بازي با اكوادور براي ايران داراي اهميت ويژه اي است. اول اينكه بازي با مكزيك توقع دوستداران را بالابرده و دوم اينكه مربيان ايران قصد ندارند تا دستشان كاملا براي بازي با آمريكا رو شود. اين دوگانگي مشكلاتي را در پي خواهد داشت اما به نظر مي رسد با نيرويي كه در تيم وجود دارد هيچگونه كمبودي حس نشود. تيم ما در تمام پست ها نفرات دوم يا ذخيره هاي ارزشمندي دارد. اكوادور از تيمهاي درجه دوم قاره آمريكاست كه فوتبالش هميشه با نوسانات زيادي روبرو بوده است و هرگز نتوانسته در رديف تيمهاي الف اين قاره، قرار گيرد. تيم ايران با دو شيوه مي تواند با اكوادور روبرو شود. نخست بكارگيري نيروهاي دوم كه در صورت بروز حادثه و يا احساس خطر كردن بتوان نفرات اصلي را جانشين كرد و يا از ابتدا با تمام قدرت و توان و با بهره گيري از بهترين نفرات به ميدان رفت و پس از مرعوبساختن حريف و كسب نتيجه خوب ذخيره ها را به ميدان فرستاد. اما مربيان تيم ملي هدف سومي را نيز در نظر دارند و آن رفع معايب بازي با مكزيك و تعويض مهره هايي است كه در نقاطي ضعف هايي داشتند. مي توان ستار همداني را در دفاع آخر قرار داد و از هاشمي نسب و رهبري فر در كنارش استفاده كرد و در خط مياني نيز از عزيزي، مهدوي كيا، استيلي، امامي فر و فكري بهره برد و اجازه داد تا موسوي و دايي در خط حمله قرار گيرند. البته فرضهايي نيز وجود دارد كه زرينچه در جاي خود قرار گيرد و رهبري فر در كنارش آزمايش شود و ستار همداني در ميانه ميدان قرار به گيرد هرجهت تيم ملي با دو يا سه تعويض هيچگونه مشكل ندارد و در نهايت نتيجه خواهد در گرفت مورد بازي با آمريكا در روزهاي آينده بيشتر خواهيم نوشت. با ورق زدن تاريخ ديدار ايران با اكوادور تيم كشورمان تاكنون دو بار با اين تيم روبرو شده است كه در هر دو بازي نيز نتيجه مساوي بدست آمده است. تيم ملي ايران اولين بار در جام جهاني كوچك كه در برزيل برگزار شد با اين تيم ديدار كرد و سپس در خرداد ماه 78 نيز در تورنمنت چهارجانبه كانادا براي بار دوم به ديدار اين تيم شتافت. اكوادور نسبت به مكزيك حريف آسانتري است و بعيد مي نمايد كه مشكلي در راه كسب پيروزي تيم ايران ايجاد كند. اين تيم با بازيكناني كه ميانگين قدي آنها كوتاهتر از مردان بلند قامت ايران است و با خشونتي كه در ذات فوتبال قاره آمريكا نهفته است بيشتر توپ ها را روي زمين به حركت درمي آورند و با پاس هاي كوتاه سعي در نزديكي به دروازه حريفان دارند. قواي جسماني ضعيف از جمله نكاتي است كه مانع از موفقيت اين تيم مي شود. در يك بازي پرحوصله و با استفاده از توپ هاي هوايي به راحتي مي توان اكوادور را شكست داد.