Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781022-47016S6

Date of Document: 2000-01-12

ضرورت ادغام آموزش و پرورش استثنايي در پيكره آموزش و پرورش كشور سال 1369 زماني كه طرح تشكيل سازمان آموزش و پرورش استثنايي كشور در مجلس شوراي اسلامي به تصويب رسيد، نور اميد بر دلهاي پاك دانش آموزان استثنايي، خانواده آنها و مربيان و دست اندركاران آموزش و پرورش استثنايي تابيدن گرفت. گمان همگان اين بود كه تصويب اين طرح از تمامي جهات به نفع خانواده بزرگ استثنايي كشور خواهد بود ولي متاسفانه پس از چندي اين نور به خاموشي گرائيد. بر طراحان و متوليان امر فرض است كه نگاهي به عملكرد چندين ساله سازمان آموزش و پرورش استثنايي كشور بيافكنند. با جدا شدن آموزش استثنايي از آموزش و پرورش كشور پيشرفتي در جهت ارتقاي كيفي آموزش و پرورش دانش آموزان استثنايي حاصل نشده است به عنوان مثال بعد ازسپري شدن حدود 9 سال از تشكيل سازمان هنوزكتاب درسي ويژه دانش آموزان استثنايي تاليف نشده و است، در چند مورد هم كه دست به اين كار زده اند، به گواهي صاحبنظران امر، به هيچ وجه موفق در نبوده اند شرايطي كه مسئولين نظام جمهوري اسلامي به منظور صرفه جويي بيشتر، سياست كوچك سازي سازمانها و تشكيلات اداري كشور را دنبال مي كنند، راي بر تشكيل چنين سازماني كه وظايف آن را قبلا ادارات آموزش و پرورش استانها و شهرستانها انجام مي داده اند، به هيچ روي قابل توجيه نتيجتا نيست در حال حاضر، بودجه عظيمي از سهم آموزش و پرورش صرف پرداخت اجاره بها براي ادارات تشكيل شده از سوي سازمان در 27 استان كشور و همچنين تامين حقوق بسياري از پست هاي سازماني غيرضروري اين سازمان در سطح كشور مي شود و اگر منصفانه قضاوت كنيم تراكم نيروي اداري در سازمان آموزش و پرورش استثنايي و ادارات تابعه آن بيش از تعداد آموزگاران استثنايي مي باشد. اگر مسئولين امر از مربيان آموزش استثنايي نظرخواهي كنند، به اين نتيجه گيري خواهند رسيد كه جدا كردن آموزش استثنايي از آموزش و پرورش عمومي اشتباه بوده و طي اين سالها تنها بودجه كلاني را به هدر داده است. در زمينه هاي رفاهي، مربيان آموزش استثنايي نسبت به همكاران خود در آموزش و پرورش عادي از بسياري مزايا مثلا كمك هاي غيرنقدي محروم بوده اند و همچنين ادارات آموزش و پرورش شهرستانها و نواحي نيز به دليل اينكه تشكيلات سازماني مدارس استثنايي جداست، بعضا از همكاري و مساعدت با معلمان استثنايي سر باز مي زنند و عملا همكاران ما به خاطر اشتغال در آموزش و پرورش استثنايي از بسياري از مزايا محروم هستند. شايسته است متوليان آموزش و پرورش كشور و نمايندگان محترم مجلس شوراي اسلامي عملكرد چندين ساله سازمان آموزش و پرورش استثنايي را مورد مداقه قرار دهند و در جهت رضايت دانش آموزان استثنايي و صرفه جويي در بودجه آموزش و پرورش و همچنين رضايت و رفاه معلمين آموزش استثنايي قدم بردارند و چنانچه در پي حذف ادارات و سازمانهايي كه وظايف موازي دارند، مي باشند; سازمان آموزش و پرورش استثنايي را نيز مدنظر قرار دهند كه تحقق چنين امري، آرزوي اكثريت قريب به اتفاق معلمان دلسوخته دانش آموزان استثنايي كشور است. غلامرضا جعفري كيا - معلم دانش آموزان استثنايي