Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781022-47016S4

Date of Document: 2000-01-12

جاذبه هاي تهران را كم كنيد، مشكل كم آبي حل مي شود! ... چند ماه پيش خبري در روزنامه ها منتشر شد حاكي از اين كه براي تامين آب آشاميدني مردم تهران، طرحهايي در دست اقدام است كه آبهاي مناطق اطراف تهران ازجمله طالقان و... به شهر تهران انتقال يابد. در برداشت شتابان، اين خبر خرسندكننده مي نمايد، چرا كه ممكن است مشكل كمي آب مردم تهران را سامان دهد. ليكن با ژرف انديشي بيشتر آدمي را دچار نگراني مي كند، چرا كه آينده درازمدت شهر تهران و شهرهاي اطراف را تاريك مي نمايد. روشن است كه گنجايش شهر تهران خيلي كمتر از جمعيت امروزي است و جمعيت زياد شهر تهران ايجادكننده مشكلات زيست بومي ازجمله آلودگي هوا و آبهاي زيرزميني، مشكلات رفت و آمد و بسياري مشكلات ديگر شده است كه برخي از آنها جبران پذير نيست و اثرات ناگوار اين آلودگي ها چه درحال حاضر و چه در آينده بسيار زياد است. سرازير كردن آبهاي حومه هاي تهران به شهر تهران علاوه بر اين كه در درازمدت مشكلات كنوني تهران را پيچيده تر و درمان ناپذيرتر خواهد نمود، از سوي ديگر خرابي و ويراني مناطق ديگر را نيز در پي خواهد داشت و لذا ارائه حل مشكلات كم آبي نياز به بررسي كارشناسانه از ديد منافع كشوري دارد و بايستي از تصميمات شتابزده پرهيز كرد. شايد در كوتاه مدت جدا كردن سيستم لوله كشي آب آشاميدني از بقيه مصارف و نهادن تعرفه هاي سامان دهنده مصرف آب و روشهاي فني مانند كاهش فشار آب و ديگر برنامه ها كارساز باشد، اما در نهايت در درازمدت رفع معضلات كنوني تهران جدا از برنامه هاي كلان اجتماعي و اقتصادي كشور نيست. اگر مي خواهيم تهران زندگي پايداري داشته باشد بايستي شمار ساكنين آن متناسب با امكانات زيست بومي آن باشد. با مقايسه امكانات شهر تهران با شهرهاي مشابه و دلپذير دنيا مي توان دريافت كه تهران گنجايش بيش از نيمي از جمعيت كنوني را ندارد و اگر اين سخن درست باشد تلاش برنامه ريزان كشور بايستي در راستاي كاهش جمعيت تهران با روش هاي مناسب باشد و در درازمدت با افزايش امكانات و جاذبه هاي شهرهاي ديگر متقابلا از ايجاد جاذبه هاي زيست محيطي تهران كم شود كه كاهش يارانه آب و انرژي و نهادن ماليات بر سوخت در تهران ازجمله اين راهكارهاست. اگر عرضه امكانات را تنها محدود به تهران نكنيم و شهرهاي دور دست و مناطق مستعد كشور را نيز از اين امكانات برخوردار سازيم از ميزان مهاجرت به تهران كاسته مي شود. نكته پاياني آنكه در اين شور و مشورت و تصميم گيري ها آنچه نبايد فراموش شود حق مردم طالقان و ديگر شهرها از برخورداري زندگي سالم براي خود و فرزندان خود مي باشد. مجتبي نوروزيان - سوئد