Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781021-46996S3

Date of Document: 2000-01-11

نواهايي كه فراموش نمي شوند رضا مهدوي * نواي قريه (آواهايي از موسيقي محلي ايران ) * تنظيم: مليحه سعيدي با همخواني گروه كر * داراي مجوز /3 2740شماره ت نواي قريه دنباله نوار هزار آوا به كوشش خانم سعيدي موسيقي نواز، محقق، موءلف و مدرس در موسيقي بانوان ايران است. استفاده از آهنگهاي محلي، كار تازه اي نيست و بسياري از موسيقيدانها، بر اساس ذوق و سليقه خود اين نواها را تنظيم كرده اند. آنچه كه كار خانم سعيدي را از ديگران متمايز مي كند، لطافت صداي اركستر اوست كه مديون دقت در تنظيم و شناخت كافي او از نواهاي محلي است. در اين نوار، از تركيب سازهاي ايراني و فرنگي استفاده شده است، همخواني گروه كر بانوان و آقايان - البته صداي آقايان در ميكس نهايي بسيار پايين و نامفهوم ضبط شده است - صداي متفاوتي را پديد آورده است و كار را از ورطه آسان پسندي و سرهم بندي نجات داده است. پشتوانه سي سال تدريس، پنجاه سال زندگي پربار، تربيت دهها شاگرد، كنسرتها و نوارهاي معتبر و آثار مختلف، گوشه هايي هستند از شخصيت والاي بانوي هنرمندي كه هنر را در كنار اخلاق داشته و براي شاگردان خويش استادي و مادري كرده است. دقت و توانمندي او دراجراهاي موسيقي، تكنوازي قانون و تنظيم و آشنايي به رديف و ديگر اصول كلاسيك و مدون موسيقي باعث گرديده آثار جديد او يكي بهتر از ديگري به بازار عرضه شود و استقبال چشمگير مردم از نوار نواي قريه دليلي بر اين مدعاست. هر چند كه شايد به دليل آشنايي گوش مردم با اين نواهاي ملي محلي ايران زمين است كه هيچگاه و در هيچ دوره اي آنها را نخواهند توانست فراموش كردن..! اما رنگ آميزي و نوع تنظيم زيباي خانم سعيدي در اين دوره و پس از وقفه اي طولاني كه از شنيدن اين آثار مي گذرد، اين نواها را جذابتر از قبل ساخته است. نغمه هاي عزيز بشين به كنارم شيرعلي، مردون كريشيم، دي، بلال و مجنون نبودم به گوش هر آشناي موسيقي و حتي آنهايي كه با موسيقي انسي ندارند و به طور گذرا و عبوري شنونده هستند نيز، آشنا و مانوس است. در نواي قريه قطعه شاه صنم و زلفاي يارم يك بار با كلام و يك بار بدون كلام اجرا شده است. تنظيم كننده كه خود نوازنده چيره دست ساز قانون است، از اين ساز بهره تازه اي گرفته و نقش هماهنگ و زيبايي در اركستر به آن داده است. همه مي دانند كه در شرايط حاضر، به لحاظ مشكلات مالي، تمرين اركستر و اجراي زنده به صورت سابق ميسر نيست. سازها هر كدام تك تك اجرا مي كنند و ضبط مي شوند و سپس صدايشان روي هم ميكس ( مخلوط ) مي شود. طبعا حاصل كار تميزتر از اركستر زنده است، ولي حس و حال و سرزندگي آن را ندارد. در اين ميان، ايرادي به خانم مليحه سعيدي وارد نيست، ايشان تهيه كننده نوار نيست و مثل ساير هنرمندان بايد شرايط را بپذيرد و مي پذيرد و از همه چيز خود مايه مي گذارد. مهم اين است كه حاصل كار ايشان روي هم رفته گرم و شنيدني از كار درآمده و مي توان - برخلاف ساير نوارهاي روز - بيشتر از چند بار آن راگوش كرد. و خوشبختانه، زيبايي و لطافت اين نغمه هاي محلي كه قبلا نيز با صداي سيما بينا در خاطره ها مانده است، به اندازه اي است كه بدون واسطه حضرات خواننده و نورچشمي هاي خوش صدا (و گاهي هم بدصدا! ) مي توان آنها را شنيد. اينها، سرچشمه هاي موسيقي اصيل ما هستند و هنوز هم كه هنوز است، سرچشمه هاي پرباري هستند براي آهنگسازاني كه بخواهند آثاري علمي با تكنيك بين المللي با استفاده از محتواي فرهنگ ملي، براي اهل اين مرز و بوم بسازند. قابل ذكر است كه حدود دو سال است كورش يغمايي نيز تقاضاي مجوز براي چنين نغمه هايي كرده كه هنوز جوابي نگرفته است. اخيرا نيز از سوي مركز موسيقي، به دليل زياد بودن صداي گروه كر خانمها، نوار براي تصحيح و افزايش صداي گروه آقايان به شوراي تجديد نظر فرستاده شد. اين ايرادات در حالي از سوي شوراي نظارت مطرح مي شود كه صداي همخواني خانمها بلااشكال است.