Hamshahri corpus document

DOC ID : H-781019-46978S1

Date of Document: 2000-01-09

كارمندان خانگي ساليان متمادي مرديت كاترا رياست اداره اي در امريكا را عهده دار بود و چون در طول روز موفق به ديدار دختر بزرگش لوري نمي شد، در تمام اين سالها با گذاشتن پيغام روي درب يخچال با او ارتباط برقرار مي كرد. او با خودش عهد بست كه ديگر اين حكايت را با دختر پنج ساله اش اندي تكرار نكند. او خيلي زود از سمت خود، روانكاو ارشد مركز پزشكي دانشگاه كاليفرنيا، استعفا داد و درصدد يافتن كار مناسبي برآمد كه بتواند آن را در منزل انجام دهد. شانس با مرديت يار بود. او با مدير يك شركت برخورد كرد و او از مرديت خواست تا به عنوان مسئول يك بنگاه كاريابي مشغول به كار شود. طولي نكشيد كه مرديت مدير موءسسه اي شد با تعداد زيادي مشتري و فهرست بلند بالايي از آگهي هاي استخدام. نكته جالب توجه اينكه، حالا مرديت مي توانست همزمان با امور شركت، بر رشد دخترش نيز نظارت داشته باشد. اندي در تايپ و دسته بندي نامه ها به مادرش كمك مي كرد. او ارزش كار سخت، ادب، نظم و صبر را خيلي زودتر از ساير بچه ها فرا گرفت. مرديت مي گويد: كار كردن من در خانه، من و اندي را به هم نزديكتر كرد و من گمان مي كنم به اندي كمك كرد تا شخصيتش زودتر و بهتر شكل بگيرد. جان، همسر مرديت نيز در اين مورد كاملا با او هم عقيده است. برنت ونيترز، فردي است كه يك موءسسه نرم افزار اينترنت را در روستاي ژوپين اداره مي كند. اين موءسسه جنب خانه آقاي ونيترز واقع است و سه كارمند در آن مشغول به كار هستند. به علاوه دو نفر برنامه ريز كامپيوتر نيز از راه دور با اوفعاليت دارند. اين اولين شركت نرم افزار در آن حوالي بود و كم كم طرفداران بسياري پيدا كرد. اگرچه به ونيترز پيشنهاد شد تا كار خود را در يك شهر بزرگ توسعه دهد، اما او از اين كار امتناع كرد. زماني كه علت اين كارش را جويا شدند، درحالي كه به جست وخيز دو پسرش چشم دوخته بود، گفت: من مي توانم با پسرهايم بازي كنم و در عرض 30 ثانيه دوباره به سر كارم برگردم. من مي توانم هر روز با همسرم ناهار بخورم. خوب، هدف انسان از تلاش، فقط و فقط آسايش خانواده است. ببينيد، خيلي از بچه ها اين شانس را ندارند كه پدر و مادرشان هر دو درخانه كار كنند اما فرزندان من اين شانس را دارند. چرا اين شانس را از آنها؟ بگيرم كاترا و ونيترز دو نفر از چهارده ميليون نفر امريكايي هستند كه از مشكلات كار بيرون به كار داخل منزل پناه برده اند. كارشناسان معتقدند كه مهمترين دليل آنها براي اين كار اين است كه با اين انتخاب، آنها قادرند مدت زمان بيشتري را در كنار خانواده هايشان باشند. براساس مطالعات ( NFWBO) بيش از چهارپنجم اين افراد ديگر هرگز قصد ندارند كه اين وضعيت شغلي را تغيير دهند. شارون مهادري كارشناس ارشد اين سازمان مي گويد: آنها كار كردن درخانه را به عنوان قسمتي از زندگيشان و يك شيوه بلند مدت شغلي انتخاب كرده اند. اما به راستي چه عاملي سبب رشد روزافزون علاقه افراد به اين گونه كارها؟ مي شود موري وايدن بام رئيس مركز مطالعات شغلي امريكا در دانشگاه واشنگتن معتقد است: تكنولوژي جديد و تغيير فرهنگ كار، دلايل اين امر هستند. كامپيوترهاي شخصي - شبكه اينترنت - تلفن و پست الكترونيكي امكان رقابت با كارمندان اداري را به صاحبان مشاغل خانگي مي دهد. طبق مطالعاتي كه در سال 1996 توسط (NFWBO) به عمل %آمد 73 از كارمندان خانگي كامپيوتر شخصي %دارند 57 آنها مودم و % آنان 62 داراي دستگاه فاكس هستند يك پنجم آنان خطوط تلفن پرداخت از مقصد دارند و نيمي داراي خطوط تلفن مكالمه چندنفره مي باشند. ديگر كسي از كار كردن در خانه اش، خجالت نمي كشد. كاني كولتن خياط و سخنگوي مشاغل عمومي در سانتي كاليف، همزمان با پرورش فرزندانش، كارگاه خياطي خانگي اش را نيز توسعه او داد مي گويد: من نوارهاي كاستي راكه بر روي آنها سروصداي كارگاه خياطي ضبط شده بود، مي خريدم. در آن صورت مشتريان من نمي فهميدند كه من در خانه خودم كار مي كنم. اما امروز ديگر اين كار را نمي كنم. كارگاه فعلي من دستاورد سالها كار درون خانه است. ارزشهاي خانواده مدام در حال تغيير و تحول است. ديانا هولمن يكي از مسئولين شركت و ومن ترند در واشنگتن كه گرايشات نادرست زنان در اجتماع را بررسي مي كند، مي گويد: بسياري از كساني كه بين سالهاي 1965 تا 1981 متولد شده اند، تصميم جدي گرفته اند كه بچه هايشان را با شيوه اي متفاوت از شيوه تربيت خودشان، تربيت كنند. او مي گويد: روزهاي تنها ماندن بچه ها در خانه، ديگر به پايان رسيده است و اكنون پدران و مادران كار خود را به منازل خود منتقل كرده اند. اين كار آنان گام موءثري در ارتقاء ذهني فرزاندانشان است. آنتيابلر در يك گردهمايي تريبون آزاد مربوط به زنان مي گويد: با انجام كارهاي اداري در منزل، ما كنترل بيشتري روي زندگيمان داريم و مي توانيم فرزندانمان را آن طور كه خودمان دوست داريم تربيت كنيم. سوزان پيس موءسس يك دفتر طراحي گرافيك پررونق، مي گويد: من كارم را زماني كه پسرم كوين 12 ساله بود به منزل منتقل كردم. با اين كار، به تدريج به او ياد دادم كه چطور در زندگي مرد خوبي باشد. اگر من در جايي غيراز خانه از ساعت 9 صبح تا 5 عصر كار مي كردم نمي توانستم درس زندگي را به او ياد بدهم. موءدب بودن، سروقت رسيدن، خطاهاي خود را پذيرفتن، تصحيح اشتباهات و... اينها، را كوين فقط ازطريق نگاه كردن به كار كردن من، يادگرفت. تاچندي پيش، بحران كار و خانواده، مشكل جديدي به نظر مي رسيد، درحالي كه راه حل آن در امريكا در قرن نوزدهم وجود داشته است. قبل از به وجود آمدن امريكاي متمدن، بيشتر مغازه ها و دفتر كارهاي اداري (حتي دفاتر حقوقي ) جنب خانه يا در طبقه اول آن داير مي شدند. معمولا مغازه ها در طبقه زيرين منزل، در نزديكي خانواده قرار داشتند. بدين ترتيب اعضاي خانواده مي توانستند ساعات بيشتري را با هم بگذرانند. براي بسياري از پدران و مادراني كه كار كردن درون منزل را انتخاب كرده اند، امروز اين رسم قديمي جاذبه خاصي دارد. كارن تا چند سال پيش يك معلم مدرسه بود كه تابستانها در يك شركت توليد لوازم آرايشي كار مي كرد. در همين شركت بود كه براي اولين بار با كتي آشنا شد. آنها خيلي زود با يكديگردوست شدند و تصميم بزرگي گرفتند. در 1991 آنها يك دفتر بازاريابي تلفني براي فروشگاههاي لوازم آرايشي تاسيس هركدام كردند از آنها، اتاقهايي از منزلشان را مثل يك مهدكودك كوچك، مرتب بعضي كردند روزها، كتي بچه هايش رابه خانه كارن مي برد و بعضي روزها، كارن بچه هايش را به منزل كتي چهارسال مي برد بعد، فروش سالانه آنها از مرز يك ميليون دلار گذشت. آنهاكم كم كار خود را توسعه دادند و مادران جواني مثل خودشان را كه مي خواستند در محيط خانه هايشان كار كنند، استخدام كردند. همه خانه ها به وسيله خطوط الكترونيكي به هم متصل بودند و يك مركز تلفن واقعي را به وجود مي آوردند. كم كم تعداد كارمندان تا 37 نفر افزايش يافت ضمن اينكه فروش سالانه آنها به 10 ميليون دلار رسيد. تا سال 1997 كتي و كارن خانه اي در نزديكي خودشان اجاره كردند و آن را به يك اداره تبديل تام كردند و هيلتون، همسران كتي و كارن از كار تمام وقت خود استعفا كردند و همراه كارن و كتي در منزل مشغول به كار شدند. كتي مي گويد: اينكه درتمامي اين سالها دركنار فرزندانم بودم براي من خيلي باارزش است. مشاهده كار كردن من هم براي آنها با ارزش چرا است كه آنها را كارآزموده تر كرده است كارن هم مي گويد: فراموش نكنيد كه مهمترين ميراث ما فرزندانمان هستند. سوزان وارن كه موءلف دفترچه هاي راهنماي تكنيكي براي شركتهاي كامپيوتر است، در خانه اش كار مي كند. به عقيده او، اين كار، ارزش همه چيز را دارد. او ديگر وقت خودش را در مسير خانه و اداره تلف نمي كند و مي تواند مدت زمان بيشتري را با دختر سه ساله اش بگذراند. او مي گويد: اگر اتفاقي بيافتد، مثلا كسي از اعضاي خانواده مريض شود، آن وقت مي توانم به راحتي به آن رسيدگي كنم. چرا بيش از چهل ساعت در هفته براي كس ديگري كار كنم درحالي كه مي توانم شغل شخصي داشته باشم، حق انتخاب داشته باشم آن هم درست زماني كه دخترم به من نياز؟ دارد البته كاركردن در منزل چندان آسان نيست اما امروزه تعداد بيشتري از شهروندان امريكايي اين سوءال را ازخودشان مي پرسند و به كارمندان خانگي مي پيوندند. منبع: ريدرزدايجست. آوريل 1999 مترجم: طاهره جهاني